Adhyaya 7

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठा रथांगाख्यं महोदधिम् । चक्रांका यत्र पाषाणा दृश्यंते मुक्तिदायकाः

ஸ்ரீ பிரஹ்லாதர் கூறினார்—ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே! பின்னர் ‘ரதாங்க’ எனப்படும் மகாசமுத்திரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு சக்கரச் சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட கற்கள் காணப்படுகின்றன; அவை முக்தி அளிப்பவை.

Verse 2

यैः पूज्यते जगन्नाथः प्रत्यहं भाव संयुतैः । सदा नेत्रैरनिमिषैर्वीक्ष्यते च जनार्दनः

பக்தி நிறைந்தவர்களாய் தினந்தோறும் ஜகந்நாதனைப் பூஜிப்போர், ஜனார்தனனை எப்போதும் இமைக்காத கண்களால் தரிசிக்கின்றனர்.

Verse 3

यच्च साक्षाद्भगवता दृष्टं कृष्णेन दृष्टितः । तत्तीर्थं सर्वपापघ्नं चक्राख्यं परमं हरेः

மேலும், பகவான் கிருஷ்ணன் தன் பார்வையால் நேரடியாகக் கண்ட அந்த இடமே, ஹரியின் பரம ‘சக்கிர’ எனப்படும் தீர்த்தம்; அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது.

Verse 4

यस्य प्रसिद्धिः परमा त्रैलोक्ये सचराचरे । प्रयागादधिकं यच्च मुक्तिदं ह्यस्ति पावनम्

அதன் புகழ் அசையும்-அசையாத அனைத்துடனும் மூவுலகிலும் உச்சமானது; மேலும் அது பிரயாகத்தைவிடவும் மேன்மையானது—புனிதமும் முக்தி அளிப்பதும் எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 5

सुरैरपि प्रपूज्यंते यत्रांगानि शरीरिणाम् । अंकितानि च चक्रेण षण्मासान्नात्र संशयः

அங்கே தேவர்களாலும் உடலுடையோரின் அவயவங்கள் மிகுந்த மரியாதையுடன் பூஜிக்கப்படுகின்றன; அவை ஆறு மாதங்களுக்குள் சக்கரச் சின்னத்தால் குறியிடப்படுகின்றன—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 6

यद्दृष्ट्वा मुच्यते पापात्प्रसंगेनापि मानवः । तत्तीर्थं सर्वतीर्थानां पावनं प्रवरं स्मृतम्

எந்த தீர்த்தத்தை வெறும் தரிசனத்தாலேயே, தற்செயலாகக் கூட, மனிதன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறானோ—அத்தீர்த்தமே எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் முதன்மையான புனிதப்படுத்துவதாக நினைக்கப்படுகிறது।

Verse 7

तत्र गत्वा द्विजश्रेष्ठाः प्रक्षाल्य चरणौ मुदा । करौ चास्यं चैव पुनः प्रणमेद्दंडवत्पुनः

ஓ இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தவரே! அங்கே சென்று மகிழ்ச்சியுடன் பாதங்கள், கைகள், வாயைத் துவைத்து, பின்னர் தண்டவத் முறையில் மீண்டும் வணங்க வேண்டும்।

Verse 8

प्रणिपत्य गृहीत्वार्घ्यं पंचरत्नसमन्वितम् । सपुष्पाक्षतगंधैश्च फलहेमसुचंदनैः

வணங்கி, பஞ்சரத்தினங்களுடன் கூடிய அர்க்யத்தை எடுத்துக் கொண்டு, மலர்கள், அக்ஷதை, நறுமணப் பொருட்கள், பழங்கள், பொன், சிறந்த சந்தனம் ஆகியவற்றுடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 9

संपन्नमर्घ्यमादाय मंत्रमेतमुदीरयेत् । प्रत्यङ्मुखः सुनियतः संमुखो वा महोदधेः

நன்கு தயாரான அர்க்யத்தை எடுத்துக் கொண்டு இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்—ஒழுக்கத்துடன் மேற்கு நோக்கி அல்லது மகாசமுத்திரத்தை நோக்கி முகம் செய்து।

Verse 10

ॐ नमो विष्णु रूपाय विष्णुचक्राय ते नमः । गृहाणार्घ्यं मया दत्तं सर्वकामप्रदो भव

ஓம் விஷ்ணு-ரூபத்துக்கு வணக்கம்; விஷ்ணுவின் சக்கரத்துக்கும் வணக்கம். நான் அர்ப்பணித்த அர்க்யத்தை ஏற்றருள்வீர்; எல்லா விருப்பங்களையும் அருள்பவராக இருப்பீராக.

Verse 11

अग्निश्च तेजो मृडया च रुद्रो रेतोधा विष्णुरमृतस्य नाभिः । एतद्ब्रुवन्वाडवाः सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम्

‘அக்னி அதன் ஒளி; ருத்ரன் அதன் அருள்மிகு வல்லமை; விஷ்ணு அதன் உயிர்-வித்து; அது அமிர்தத்தின் நாபி.’ எனும் உண்மை வாக்கைச் சொல்லி, முனிவரே, பின்னர் நதிகளின் நாதனில் நீராட வேண்டும்.

Verse 12

मृदमालभ्य सजलां विप्रा देवकरच्युताम् । धारयित्वा तु शिरसा स्नानं कुर्य्याद्यथाविधि

ஓ பிராமணர்களே, தேவனின் கரத்திலிருந்து விழுந்த ஈரமான மண்ணை எடுத்து, அதைத் தலையில் தாங்கி, விதிப்படி நீராட வேண்டும்.

Verse 13

तर्पयेच्च पितॄन्देवान्मनुष्यांश्च यथाक्रमम् । तर्पयित्वा हविर्द्रव्यं प्रोक्षयित्वा च भक्तितः

முறையின்படி பித்ருக்கள், தேவர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோருக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; அவர்களைத் திருப்தி செய்த பின், பக்தியுடன் ஹவிர்-திரவியத்தில் புனித நீரைத் தெளித்து ப்ரோட்சணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 14

अश्वमेधसहस्रेण सम्यग्यष्टेन यत्फलम् । स्नानमात्रेण तत्प्रोक्तं चक्रतीर्थे द्विजोत्तमाः

சரியாகச் செய்யப்பட்ட ஆயிரம் அஷ்வமேத யாகங்களால் கிடைக்கும் பலன் எதுவோ, ஓ த்விஜோத்தமர்களே, அதே பலன் சக்கரதீர்த்தத்தில் வெறும் நீராடுதலாலேயே உண்டாகும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 15

प्रयागे यत्फलं प्रोक्तं माघ्यां माधवपूजने । स्नानमात्रेण तत्प्रोक्तं चक्र तीर्थे द्विजोत्तमाः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தோரே! பிரயாகத்தில் மாக மாதத்தில் மாதவனைப் பூஜித்தால் கிடைக்கும் பலன் எதுவோ, அதே பலன் சக்கரதீர்த்தத்தில் வெறும் ஸ்நானமாத்திரத்தாலே உண்டாகும் என்று கூறப்பட்டது।

Verse 16

कारयेच्च ततः श्राद्धं पितॄणां श्रद्धयान्वितः । विश्वेदेवान्सुवर्णेन राजतेन तथा पितॄन्

அதன் பின், பக்தியுடன் பித்ருக்களுக்காக ஸ்ராத்தத்தைச் செய்யச் செய்ய வேண்டும்; விஸ்வேதேவர்களைத் தங்கத்தாலும், பித்ருக்களையும் வெள்ளியாலும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்।

Verse 17

संतर्प्य भोजनेनैव वस्त्रालंकारभूषणैः । दीनान्धकृपणेभ्यश्च दानं देयं स्वशक्तितः

உணவால் அவர்களைத் திருப்திப்படுத்தி, ஆடைகள், அலங்காரங்கள், ஆபரணங்கள் அளித்து; மேலும் ஏழைகள், குருடர்கள், வறியோர்க்கும் தன் திறன் அளவிற்கு தானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 18

चक्रतीर्थे तीर्थवरे विशेषाद्द्विजसत्तमाः । रत्नदानं प्रकुर्वीत प्रीणनार्थं जगत्पतेः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தோரே! தீர்த்தங்களில் சிறந்த சக்கரதீர்த்தத்தில், உலகநாதனை மகிழ்விப்பதற்காக விசேஷமாக ரத்தினதானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 19

गन्त्रीमनडुहा युक्तां सर्वास्तरणसंयुताम् । सोपस्करां च दद्याद्वै विष्णुर्मे प्रीयतामिति

எருதுகள் இணைக்கப்பட்ட வண்டியை, எல்லா மூடிகளும் தேவையான உபகரணங்களும் உடன் தானமாக அளித்து—‘விஷ்ணு என்மேல் பிரீதியடையட்டும்’ என்று சொல்ல வேண்டும்।

Verse 20

सुविनीतं शीलयुतं तथा सोपस्करं हयम् । भूषयित्वा च विप्राय दद्याद्दक्षिणया सह

நன்றாகப் பயிற்றப்பட்ட, நல்லொழுக்கமுடைய, உபகரணங்களுடன் கூடிய குதிரையை அலங்கரித்து, பிராமணருக்கு உரிய தக்ஷிணையுடன் தானமாக அளிக்க வேண்டும்।

Verse 21

एवं कृते द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । मुक्तिं प्रयांति तस्यैव पितरस्त्रिकुलोद्भवाः

ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே! இவ்வாறு செய்தால் மனிதன் கடமை நிறைவேற்றியவனாகிறான்; அவனுடைய மூன்று குலங்களில் தோன்றிய பித்ருக்கள் மோக்ஷத்தை அடைகின்றனர்।

Verse 22

प्रेतयोनिं गता ये च ये च कीटत्वमागताः । पच्यंते नरके ये च महारौरवसंज्ञके

பிரேதயோனியில் சென்றவர்களும், புழுவாகிய நிலையடைந்தவர்களும், ‘மஹாரௌரவ’ எனப்படும் நரகத்தில் வேதனைப்படுவோரும்—

Verse 23

ते सर्वे तृप्तिमायांति चकतीर्थ प्रभावतः । श्राद्धे कृते द्विजश्रेष्ठा गयाश्राद्धफलं लभेत्

சக்ரதீர்த்தத்தின் மகிமையால் அவர்கள் அனைவரும் திருப்தியடைகின்றனர்; ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே, அங்கு சிராத்தம் செய்தால் கயா-சிராத்தத்தின் பலன் கிடைக்கும்।

Verse 24

या गतिर्मातृभक्तानां यज्वनां या गतिः स्मृता । चक्रतीर्थे द्विजश्रेष्ठाः स्नात्वा तां लभते नरः

தாயை பக்தியுடன் போற்றுவோருக்குச் சொல்லப்பட்ட நிலையும், யாகம் செய்பவர்களுக்கு ஸ்மிருதியில் கூறப்பட்ட நிலையும்—ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே, சக்ரதீர்த்தத்தில் நீராடி மனிதன் அதையே அடைகிறான்।

Verse 25

श्राद्धं प्रशस्तं विप्रेंद्राः संप्राप्ते चंद्रसंक्षये । सूर्यग्रहे विशेषेण कुरुक्षेत्रफलं स्मृतम् । श्राद्धे स्नाने तथा दाने पितॄणां तर्पणे तथा

ஓ விப்ரேந்திரர்களே! சந்திரன் குறையும் காலத்தில் ஸ்ராத்தம் மிகப் புகழத்தக்கது. குறிப்பாக சூரிய கிரகணத்தில் அது குருக்ஷேத்ர யாத்திரை பலனை அளிக்கும் என ஸ்மிருதியில் கூறப்படுகிறது—ஸ்ராத்தம், ஸ்நானம், தானம், பித்ரு தர்ப்பணம் ஆகியவற்றிலும்.

Verse 26

प्रशस्तं चक्रतीर्थं च नात्र कार्य्या विचारणा

சக்ரதீர்த்தம் நிச்சயமாக மிகச் சிறந்தது; இதில் மேலும் ஆராய வேண்டியதில்லை।

Verse 27

सर्वदा पावनं विप्राश्चक्रतीर्थं न संशयः । यस्तु श्राद्धं प्रकुर्वीत यात्रायामागतो नरः

ஓ விப்ரர்களே! சக்ரதீர்த்தம் எப்போதும் புனிதப்படுத்துவது—இதில் ஐயமில்லை. மேலும் யாத்திரைக்கு வந்து ஸ்ராத்தம் செய்பவன்…

Verse 28

चक्रतीर्थे द्विजश्रेष्ठाः संपूज्य मधुसूदनम् । पूजितेषु द्विजेंद्रेषु विष्णुसांनिध्यमाप्नुयात्

ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே! சக்ரதீர்த்தத்தில் மதுசூதனன் (விஷ்ணு) ஐ முறையாகப் பூஜித்து, த்விஜேந்திரர்களை மரியாதை செய்தால், விஷ்ணுவின் சாந்நித்யம் பெறுவான்।

Verse 29

वाचा कृतं कर्मकृतं मनसां समुपार्जितम् । स्नानमात्रेण तत्पापं नश्यते नात्र संशयः

வாக்கால் செய்த, செயலால் செய்த, மனத்தில் சேர்த்த பாவங்கள்—இங்கே ஸ்நானம் மட்டும் செய்தாலே அழிகின்றன; இதில் ஐயமில்லை।