Adhyaya 26

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । प्रह्लादं सर्वधर्मज्ञं वेदशास्त्रार्थपारगम् । वैष्णवागमतत्त्वज्ञं भगवद्भक्तितत्परम्

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—பிரஹ்லாதனைப் பற்றி உரைக்கிறேன்; அவர் எல்லாத் தர்மங்களையும் அறிந்தவர், வேத-சாஸ்திரங்களின் பொருளில் கரை கடந்தவர், வைஷ்ணவ ஆகமத் தத்துவங்களை உணர்ந்தவர், பகவான் பக்தியில் முழுமையாக ஈடுபட்டவர்.

Verse 2

सुखासीनं महाप्राज्ञमृषयो द्रष्टुमागताः । सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञाः स्वधर्मप्रतिपालकाः

சுகமாக அமர்ந்திருந்த அந்த மஹாப்ராஜ்ஞனை தரிசிக்க முனிவர்கள் வந்தனர்—அவர்கள் எல்லா சாஸ்திரங்களின் பொருள்-தத்துவத்தை அறிந்தவர்கள், தம் தம் ஸ்வதர்மத்தை உறுதியாகக் காப்பவர்கள்.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । विना ज्ञानाद्विना ध्यानाद्विना चेन्द्रियनिग्रहात् । अनायासेन येनैतत्प्राप्यते परमं पदम्

முனிவர்கள் கூறினர்—ஞானமின்றி, தியானமின்றி, மேலும் இந்திரிய நிக்ரஹமின்றியும்—எந்த வழியால் இப் பரமப் பதம் எளிதில் பெறப்படுகிறது?

Verse 4

संक्षेपात्कथय स्नेहाद्दृष्टादृष्टफलोदयम् । धर्मान्मनुजशार्दूल ब्रूहि सर्वानशेषतः

அன்பினால் சுருக்கமாகக் கூறுங்கள்—தர்மத்திலிருந்து எழும் காணத்தக்கவும் காணாதவும் ஆகிய பலன்களின் உதயம். மனிதர்களில் புலியே, எல்லாத் தர்மங்களையும் எஞ்சாமல் விளக்குங்கள்.

Verse 5

इत्युक्तोऽसौ महाभागो नारायणपरायणः । कथयामास संक्षेपात्सर्वलोकहितोद्यतः

இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, நாராயணனையே சரணமாகக் கொண்ட அந்த மஹாபாகன், எல்லா உலகங்களின் நலனுக்காக முனைந்து சுருக்கமாக உரைக்கத் தொடங்கினார்.

Verse 6

श्रीप्रह्लाद उवाच । श्रूयतामभिधास्यामि गुह्याद्गुह्यतरं महत् । यस्य संश्रवणादेव सर्वपापक्षयो भवेत्

ஸ்ரீ பிரஹ்லாதன் கூறினான்—கேளுங்கள்; ரகசியங்களிலும் மிக ரகசியமான ஒரு மகத்தான மறைபொருளை நான் உரைப்பேன்; அதைச் செவியுற்றாலே எல்லாப் பாவங்களும் நாசமடையும்.

Verse 7

अष्टादशपुराणानां सारात्सारतरं च यत् । तदहं कथयिष्यामि भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

பதினெட்டு புராணங்களின் சாரத்திலும் மிகச் சாரமானதை நான் உரைப்பேன்; அது இன்பவாழ்வும் முக்தியும் ஆகிய இரு பயன்களையும் அருளும்.

Verse 8

सुखासीनं महादेवं जगतः कारणं परम् । पप्रच्छ षण्मुखो भक्त्या सर्वलोकहितोद्यतः

இலகுவாக அமர்ந்திருந்த, உலகின் பரம காரணமான மகாதேவனை, எல்லா உலகங்களின் நலனில் முனைந்த ஷண்முகன் (ஸ்கந்தன்) பக்தியுடன் வினவினான்.

Verse 9

स्कन्द उवाच । भगवन्सर्वलोकानां दुःखसंसारभेषजम् । कथयस्व प्रसादेन सुखोपायं विमुक्तये

ஸ்கந்தன் கூறினான்—பகவனே! அருளால், எல்லா உலகங்களின் துயரமிகு சம்சாரத்திற்கு மருந்தைச் சொல்லுங்கள்; விடுதலைக்கான எளிய வழியையும் உரையுங்கள்.

Verse 10

ईश्वर उवाच । चतुर्विधं तु यत्पापं कोटिजन्मार्जितं कलौ । जागरे वैष्णवं शास्त्रं वाचयित्वा व्यपोहति

ஈச்வரன் கூறினான்—கலியுகத்தில் கோடி பிறவிகளில் சேர்த்த நான்கு வகைப் பாவங்கள், ஜாகரத்தில் வைஷ்ணவ சாஸ்திரத்தைப் பாராயணம் செய்யச் செய்வதால் நீங்கும்.

Verse 11

वैष्णवस्य तु शास्त्रस्य यो वक्ता जागरे हरेः । मद्भक्तं तं विजानीयाद्विपन्नस्त्वन्यथा भवेत्

ஹரியின் ஜாகரணத்தில் வைஷ்ணவ சாஸ்திரத்தை உரைக்கும் ஒருவனை என் பக்தன் என அறிக; இல்லையெனில் அவன் துன்பத்தில் வீழ்வான்.

Verse 12

हरिजागरणं कार्यं मद्भक्तेन विजानता । अन्यथा पापिनो ज्ञेया ये द्विषन्ति जनार्द्दनम्

என் விவேகமுள்ள பக்தன் ஹரியின் ஜாகரணத்தை நிச்சயமாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்; இல்லையெனில் ஜனார்தனனை வெறுப்போர் பாவிகள் என அறிக.

Verse 13

जागरं ये च कुर्वंति गायंति हरिवासरे । अग्निष्टोमफलं तेषां निमिषार्द्धेन षण्मुख

ஓ ஷண்முகா! ஹரியின் திருநாளில் ஜாகரணம் செய்து பாடுவோர், அரை நிமிடத்திலேயே அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அடைவர்.

Verse 14

जागरे पश्यतां विष्णोर्मुखं रात्रौ मुहुर्मुहुः । येषां हृष्यंति रोमाणि रात्रौ जागरणे हरेः । कुलानि दिवि तावंति वसंति हरिसन्निधौ

ஹரியின் ஜாகரணத்தில் இரவு முழுதும் மீண்டும் மீண்டும் விஷ்ணுவின் முகத்தைத் தரிசித்து, ஆனந்தத்தில் ரோமாஞ்சம் அடைவோரின் பல தலைமுறைகள் விண்ணுலகில் உயர்ந்து ஹரியின் சன்னிதியில் வாசம் செய்வர்.

Verse 15

यमस्य पथि निर्मुक्ता जनाः पापशतैर्वृताः । गीतशास्त्रविनोदेन द्वादशीजागरान्विताः

நூறு நூறு பாவங்களால் சூழப்பட்டவர்களும், த்வாதசியின் ஜாகரணத்தை மேற்கொண்டு பக்திப் பாடலும் சாஸ்திரப் பாராயணமும் செய்து மகிழ்ந்தால், யமனின் பாதையிலிருந்து விடுதலை பெறுவர்.

Verse 16

सुप्रभाता निशा तेषां धन्याः सुकृतिनो नराः । प्राणात्ययेन मुह्यंति यैः कृतं जागरं हरेः

அவர்களுக்கு அந்த இரவு மிகச் சுபமான விடியலைத் தருவது; அவர்கள் பாக்கியவானும் புண்ணியவானும் ஆவர். ஹரியின் ஜாகரத்தை செய்தவர்கள் உயிர் முடிவில் மயக்கத்தில் விழார்.

Verse 17

पुत्रिणस्ते नरा लोके धनिनः ख्यातपौरुषाः । येषां वंशोद्भवाः पुत्राः कुर्वंति हरिजागरम्

இந்த உலகில் அவர்கள் புத்திரவானும் செல்வவானும் வீரப்புகழ் பெற்றவரும் ஆவர்; அவர்களின் குலத்தில் பிறந்த மகன்கள் ஹரியின் ஜாகரத்தை நடத்துகின்றனர்.

Verse 18

इष्टं मखैः कृतं दानं दत्तं पिंडं गयाशिरे । स्नातं नित्यं प्रयागे तु यैः कृतं जागरं हरेः

ஹரியின் ஜாகரத்தை செய்தவர்களுக்கு யாகங்கள் செய்ததுபோலும், தானம் அளித்ததுபோலும், கயாசிரத்தில் பிண்டதானம் செய்ததுபோலும், பிரயாகத்தில் தினசரி நீராடியதுபோலும் பலன் உண்டாகும்.

Verse 19

दयिता विष्णुभक्ताश्च नित्यं मम षडानन । कुर्वंति वासरं विष्णोर्यस्माज्जागरणं हितम्

ஓ ஷடானனே! விஷ்ணுபக்தர்களாகிய எனக்கு அன்பானோர் எப்போதும் விஷ்ணுவின் புனித நாளை அனுசரிக்கின்றனர்; ஏனெனில் ஜாகரம் நன்மை தருவது.

Verse 20

श्रुत्वा हर्षं न चाप्नोति जागरं न करोति यः । प्रकटीकरोति तन्नूनं जनन्या दुर्विचेष्टितम्

இதை கேட்டும் மகிழ்ச்சி அடையாமல் ஜாகரம் செய்யாதவன், நிச்சயமாகத் தாயின் தீய நடத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்—அதாவது தன் தாழ்ந்த இயல்பை காட்டுகிறான்.

Verse 21

संप्राप्य वासरं विष्णोर्न येषां जागरो हरेः । व्यर्थं गतं च तत्पुण्यं तेषां वर्षशतोद्भवम्

விஷ்ணுவின் புனித நாளைப் பெற்றும் ஹரியின் ஜாகரணம் செய்யாதவர்களின் நூறு ஆண்டுகள் சேர்த்த புண்ணியம் வீணாகிவிடும்।

Verse 22

पुत्रो वा पुत्रपुत्रो वा दौहित्रो दुहिताऽपि वा । करिष्यति कुलेऽस्माकं कलौ जागरणं हरेः

மகனோ, பேரனோ, மகளின் மகனோ, மகளே ஆனாலும்—கலியுகத்தில் எங்கள் குலத்தில் யாரேனும் ஹரியின் ஜாகரணம் செய்தால் எங்கள் வம்சம் பாக்கியமடையும்।

Verse 23

पात्यमानाः प्रजल्पंति पितरो यमकिंकरैः । मुक्तिर्भविष्यत्यस्माकं नरकाज्जागरे कृते

யமனின் தூதர்கள் இழுத்துச் செல்லும்போது பித்ருக்கள் புலம்பி கூறுவர்—“(ஹரியின்) ஜாகரணம் நடந்தால் நரகத்திலிருந்து எங்களுக்கு விடுதலை உண்டாகும்।”

Verse 24

नान्यथा जायतेऽस्माकं मुक्तिर्यज्ञशतैरपि । विना जागरणेनैव नरलोकात्कथंचन । तस्माज्जागरणं कार्यं पितॄणां हितमिच्छता

நூறு யாகங்கள் செய்தாலும் எங்களுக்கு வேறு வழியில் விடுதலை இல்லை. ஜாகரணம் இன்றி மனிதலோகத்திலிருந்து எவ்விதத்திலும் தப்ப முடியாது. ஆகவே பித்ருக்களின் நலன் விரும்புவோர் ஜாகரணம் செய்யவேண்டும்।

Verse 25

भक्तिर्भागवतानां च गोविंदस्यापि कीर्तनम् । न देहग्रहणं तस्मात्पुनर्लोके भविष्यति

பகவானின் பக்தர்களுக்கு பக்தியும் கோவிந்தனின் கீர்த்தனமும் உண்டு; ஆகவே அவர்களுக்கு மீண்டும் இந்த உலகில் உடல் எடுப்பு (பிறவி) இல்லை।

Verse 26

जागरं कुरुते यश्च संगमे विजयादिने । पुनर्द्देहप्रजननं दग्धं तेनाऽत्मना स्वयम्

புனித சங்கமத்தில் வெற்றிநாளில் ஜாகரணம் செய்பவன், அந்தப் புண்ணியத்தாலேயே அவனுடைய மீண்டும் உடல் எடுக்கும் பிறவி எரிந்து நீங்கும்.

Verse 27

त्रिस्पृशा वासरं येन कृतं जागरणान्वितम् । केशवस्य शरीरे तु स लीनो नात्र संशयः

திரிஸ்பೃஶா நாளை ஜாகரணத்துடன் அனுஷ்டிப்பவன், கேசவனின் திருமேனியிலேயே லயமடைவான்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 28

उन्मीलिनी कृता येन रात्रौ जागरणान्विता । प्रभवंति न पापानि स्थूलसूक्ष्माणि तस्य तु

இரவிலே ஜாகரணத்துடன் உன்மீலினி அனுஷ்டிப்பவனுக்கு, பெரும்-நுண் பாவங்கள் தோன்றவே தோன்றாது.

Verse 29

सतालवाद्यसंयुक्तं संगीतं जागरं हरेः । यः कारयति देवस्य द्वादश्यां दानसंयुतम्

த்வாதசியில் தானத்துடன், தாள-வாத்தியங்களோடு பக்தி இசை இணைத்து ஹரியின் ஜாகரணத்தை நடத்துவான்.

Verse 30

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि महाभागवतस्य हि । तिलप्रस्थहस्रं तु सहिरण्यं द्विजातये । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति ह्ययने रविसंक्रमे

அந்த மகாபாகவதனுடைய புண்ணியத்தை நான் உரைக்கிறேன்: அயன காலத்திலும் சூரியன் சங்கிரமணத்திலும், ஒரு த்விஜனுக்கு பொன்னுடன் எள்ளின் ஆயிரம் பிரஸ்தம் தானம் செய்தால் கிடைக்கும் பலன் எதுவோ, அதே பலன் அவனுக்குக் கிடைக்கும்.

Verse 31

हेमभारशतं नित्यं सवत्सं कपिलायुतम् । प्रेक्षणीयप्रदानेन तत्फलं प्राप्नुयात्कलौ

கலியுகத்தில் ‘ப்ரேக்ஷணீய’ தானம் செய்தால், வற்றுடன் கூடிய ஆயிரம் கபிலப் பசுக்கள் மற்றும் நூறு பாரம் பொன் தானம் செய்ததற்குச் சமமான பலனை மனிதன் அடைவான்.

Verse 32

यः पुनर्वासरे पुत्र दिव्यैरृषिकृतैः स्तवैः । तोषयेत्पद्मनाभं वै वैदिकैर्विष्णुसामभिः

மகனே! அந்த நாளில் ரிஷிகள் இயற்றிய தெய்வீக ஸ்தவங்களால்—அதாவது வைதிக விஷ்ணு-சாமங்களும் மந்திரங்களும் கொண்டு—பத்மநாபனை மகிழ்விப்பவன் உண்மையிலே ஆண்டவனைத் திருப்திப்படுத்துகிறான்.

Verse 33

ऋग्यजुःसामसम्भूतैवैष्णवैश्चैव पुत्रक । संस्कृतैः प्राकृतैः स्तोत्रैरन्यैश्च विविधैस्तथा

அன்பு மகனே! ரிக், யஜுஸ், சாம மரபுகளிலிருந்து தோன்றிய வைஷ்ணவ ஸ்தோத்திரங்களாலும், மேலும் செம்மையான சம்ஸ்கிருதத்திலோ பொதுமொழியிலோ இயற்றப்பட்ட பலவகை ஸ்துதிகளாலும் அவரைத் துதிக்கலாம்.

Verse 34

प्रीतिं करोति देवेशो द्वादश्यां जागरे स्थितः । शृणु पुण्यं समासेन यद्गीतं ब्रह्मणा मम

த்வாதசியில் இரவு விழிப்பில் நிலைத்தால் தேவேசன் மகிழ்வான். பிரம்மா எனக்குப் பாடிய புண்ணியப் பயனைச் சுருக்கமாகக் கேள்.

Verse 35

त्रिःसप्तकृत्वो धरणीं त्रिगुणीकृत्य षण्मुख । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं प्राप्नुयान्नरः

ஓ ஷண்முகா! பூமியையே மூன்றுமடங்காக்கி இருபத்தொன்று முறை தானம் செய்தால் மனிதன் பெறும் பலன், அதே பலன் இந்த விரதத்தாலும் கிடைக்கும்.

Verse 36

गवां शतसहस्रेण सवत्सेनापि यत्फलम् । तत्फलं प्राप्नुयान्मर्त्त्यः स्तोत्रैर्यस्तोषयेद्धरिम्

கன்றுடன் கூடிய ஒரு இலட்சம் பசுக்களைத் தானம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியப் பலன் எதுவோ, அதே பலனை ஸ்தோத்திரங்களால் ஹரியை மகிழ்விப்பவன் பெறுவான்।

Verse 37

वैदिकी दशगुणा प्रीतिर्यामेनैकेन जागरे । एवं फलानुसारेण कार्य्यं जागरणं हरेः

ஜாகரணத்தில் ஒரு யாமம் (பிரஹரம்) மட்டுமே செய்தாலும் வைதிக ஸ்துதியால் உண்டாகும் பிரீதி பத்துமடங்கு ஆகும்; ஆகவே விரும்பிய பலனுக்கேற்ப ஹரிக்காக ஜாகரணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 38

यः पुनः पठते रात्रौ गीतां नामसहस्रकम् । द्वादश्यां पुरतो विष्णोर्वेष्णवानां समीपतः

த்வாதசீ இரவில் விஷ்ணுவின் முன்னிலும் வைஷ்ணவர்களின் சன்னிதியிலும் கீதையும் நாமஸஹஸ்ரமும் பாராயணம் செய்பவன் விசேஷ புண்ணியம் பெறுவான்।

Verse 39

पुण्यं भागवतं स्कांदपुराणं दयितं हरेः । माधुरं बालचरितं गोपीनां चरितं तथा

புண்ணியமான பாகவதமும், ஹரிக்கு பிரியமான ஸ்கந்தபுராணமும், இனிய பாலலீலைச் சரிதமும், கோபியரின் சரிதமும்—இவை அனைத்தும் (ஜாகரணத்தில்) வாசிக்கத் தகுந்தவை।

Verse 40

एतान्पठति रात्रौ यः पूजयित्वा तु केशवम् । न वेद्म्यहं फलं वत्स यदि ज्ञास्यति केशवः

கேசவனை வழிபட்டு இரவில் இவற்றை பாராயணம் செய்பவனின் பலன் எவ்வளவு என்று—குழந்தையே—நான் அறியேன்; அதை கேசவனே அறிவான்।

Verse 41

दीपं प्रज्वालयेद्रात्रौ यः स्तवैर्हरिजागरे । न चास्तं गच्छते तस्य पुण्यं कल्पशतैरपि

இரவில் ஹரியின் ஜாகரத்தில் ஸ்தோத்திரங்களுடன் விளக்கேற்றுகிறவன், அவனுடைய புண்ணியம் நூறு கல்பங்களிலும் குறையாது.

Verse 42

मंजरीसहितैः पत्रैस्तुलसीसम्भवैर्हरिम् । जागरे पूजयेद्भक्त्या नास्ति तस्य पुनर्भवः

ஜாகரத்தில் பக்தியுடன் மஞ்சரியுடன் கூடிய துளசி இலைகளால் ஹரியைப் பூஜிப்பவன் மீண்டும் பிறவியடையான்.

Verse 43

स्नानं विलेपनं पूजा धूपं दीपं च संस्तवम् । नैवेद्यं च सतांबूलं जागरे दत्तमक्षयम्

ஸ்நானம், லேபனம், பூஜை, தூபம், தீபம், ஸ்தோத்திரம், நைவேத்யம், சிறந்த தாம்பூலம்—ஜாகரத்தில் அளிக்கப்படுவது அனைத்தும் அக்ஷயப் பலன் தரும்.

Verse 44

ध्यातुमिच्छति षड्वक्त्रं यो मां भक्तिपरायणः । स करोतु महाभक्त्या द्वादश्यां जागरं हरेः

பக்தியில் நிலைத்து என்னை ஷட்வக்த்ரன் (ஆறுமுகன்) எனத் தியானிக்க விரும்புகிறவன், த்வாதசியில் மிகுந்த பக்தியுடன் ஹரியின் ஜாகரத்தை மேற்கொள்ளட்டும்.

Verse 45

वासरे वासुदेवस्य सर्वे देवाः सवासवाः । देहमाश्रित्य तिष्ठंति ये प्रकुर्वंति जागरम्

வாசுதேவனின் புனித நாளில் ஜாகரத்தை மேற்கொள்வோரின் உடலிலே இந்திரனுடன் கூடிய எல்லாத் தேவர்களும் அடைக்கலம் கொண்டு தங்குவர்.

Verse 46

जागरेवासुदेवस्य महाभारतकीर्तनम् । ये कुर्वंति गतिं यांति योगिनां ते न संशयः

வாசுதேவனின் ஜாகரத்தில் மகாபாரதத்தைப் பாடி அறிவிப்போர் யோகிகளின் இலக்கையே அடைவர்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 47

चरितं रामदेवस्य ये वधं रावणस्य च । पठंति जागरे विष्णोस्ते यांति परमां गतिम

விஷ்ணுவின் ஜாகரத்தில் ஸ்ரீராமதேவனின் சரிதமும் ராவணவதமும் பாராயணம் செய்வோர் பரமகதியை அடைவர்।

Verse 49

अधीत्य चतुरो वेदान्कृत्वा चैवार्चनं हरेः । स्नात्वा च सर्वतीर्थेषु जागरे तत्फलं हरेः

நான்கு வேதப் பயிலும், ஹரியின் ஆராதனையும், எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் நீராடுதலும் தரும் பலன்—அதே பலன் ஹரியின் ஜாகரத்தால் கிடைக்கும்।

Verse 50

धान्यशैलसहस्रैस्तु तुलापुरुषको टिभिः । यत्फलं मुनिभिः प्रोक्तं तत्फलं जागरे हरेः

ஆயிரம் தானியமலைகளாலும் கோடி கோடி துலாபுருஷ தானங்களாலும் முனிவர் கூறிய புண்ணியப் பலன்—அதே பலன் ஹரியின் ஜாகரத்தால் பெறப்படும்।

Verse 51

कन्याकोटिप्रदानं च स्वर्णभारशतं तथा । दत्तं रत्नायुतशतं यैः कृतो जागरो हरेः

ஹரியின் ஜாகரத்தைச் செய்தவர்களுக்கு, கோடி கன்யாதானமும், நூறு பொன் பாரமும், அயுத-சத ரத்தின தானமும் செய்ததற்குச் சமமான பலன் உண்டாகும்।

Verse 52

अष्टादशपुराणैस्तु पठितैर्यत्फलं भवेत् । तत्फलं शतसाहस्रं कृते जागरणे हरेः

பதினெட்டு புராணங்களைப் பாராயணம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியப் பலன் எதுவோ, ஹரியின் ஜாகரணம் செய்தால் அதே பலன் இலட்சமடங்காகப் பெறப்படும்।

Verse 53

मन्वादि पठतां शास्त्रं यत्फलं हि द्विजन्मनः । अधिकं फलमाप्नोति कुर्वाणो जागरं हरेः

மன்வாதி முதலான சாஸ்திரங்களை ஓதுவதால் இருபிறப்போர்க்கு கிடைக்கும் பலனைவிட, ஹரியின் ஜாகரணம் செய்பவர் அதிகப் பலனை அடைவார்।

Verse 54

दुर्भिक्षे चान्नदातॄणां पुंसां भवति यत्फलम् । संन्यासिनां सहस्रैस्तु यत्फलं भोजितैः कलौ । फलं तत्समवाप्नोति कुर्वतां जागरं हरेः

பஞ்சத்தில் அன்னதானம் செய்தோர்க்கு வரும் பலனும், கலியுகத்தில் ஆயிரம் சந்நியாசிகளுக்கு உணவளித்த பலனும்—அவை அனைத்தும் ஹரியின் ஜாகரணம் செய்பவர்க்கு கிடைக்கும்।