Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 13
सचापः सशरो राजंस्तस्मिन्पर्वतरोधसि । शंकरो रोषपर्यंतं गत्वा सौख्यमवाप्तवान्
sacāpaḥ saśaro rājaṃstasminparvatarodhasi | śaṃkaro roṣaparyaṃtaṃ gatvā saukhyamavāptavān
அரசே, அந்த மலைச் சரிவில் வில் அம்புகளுடன் அவன் அப்படியே விழுந்து கிடந்தான்; சங்கரன் கோபத்தின் எல்லை வரை சென்று பின்னர் அமைதியும் இன்பமும் அடைந்தார்।
Sūta (deduced: Prabhāsakhaṇḍa narrative style)
Tirtha: Arbuda
Type: kshetra
Listener: King
Scene: After the blaze, the mountainside is quiet; Kāma’s bow and arrows lie abandoned on the rocky incline. Śaṅkara’s posture softens as wrath reaches its end and peace returns.
FAQs
Dharma-protecting fierceness is not permanent rage; once the disorder is removed, serenity naturally returns.
The mountain setting connected with Arbuda is implied, though the verse emphasizes Śiva’s state rather than a named tīrtha.
None.