Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 14
कैलासं पर्वतश्रेष्ठं जगाम सुरपूजितः । दग्धे मनोभवे भार्या रतिरस्य पतिव्रता । व्यलपत्करुणं दीना पतिशोकपरि प्लुता
kailāsaṃ parvataśreṣṭhaṃ jagāma surapūjitaḥ | dagdhe manobhave bhāryā ratirasya pativratā | vyalapatkaruṇaṃ dīnā patiśokapari plutā
தேவரால் போற்றப்பட்ட அவர் மலைகளில் சிறந்த கைலாசத்திற்குச் சென்றார். மனோபவனாகிய காமன் எரிந்து சாம்பலானபோது, அவன் பத்தினியான ரதி துயருற்று, கணவன் துக்கத்தில் மூழ்கி, கருணையுடன் புலம்பினாள்।
Sūta (deduced: Prabhāsakhaṇḍa narrative style)
Tirtha: Kailāsa
Type: peak
Listener: King
Scene: Śiva, honored by the gods, returns to radiant Kailāsa. Below, Rati—pativratā and shattered—cries out in helpless sorrow, her lament echoing against the snowy peaks.
FAQs
Desire’s downfall has cosmic consequences; the Purāṇa also acknowledges the human-like sorrow that follows even mythic events.
Kailāsa is named as the supreme mountain abode associated with Śiva.
None; the verse turns from the act to its emotional aftermath.