Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 37
ततस्ते दारुणोत्पाता उपशांताश्च तत्क्षणात् । अभवत्सुमुखो लोको वृत्तो गन्धवहो मृदुः
tataste dāruṇotpātā upaśāṃtāśca tatkṣaṇāt | abhavatsumukho loko vṛtto gandhavaho mṛduḥ
அப்போது அந்தக் கொடிய அபசகுனங்கள் அந்தக் கணமே அடங்கின. உலகம் அமைதியுடன் பிரகாசித்து மகிழ்முகமாயிற்று; மெல்லிய நறுமணக் காற்று வீசத் தொடங்கியது।
Pulastya, implied continuation
Tirtha: Arbuda-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: A landscape around a sacred hill/kshetra shifts from ominous turbulence to serene clarity; faces of beings brighten; a soft fragrant breeze moves trees, banners, and garments, suggesting divine pacification.
FAQs
When devotion is rightly performed, negative forces dissolve and auspicious signs naturally arise.
The verse supports the Arbuda-khaṇḍa’s mahātmya theme within Prabhāsa-khaṇḍa, where worship transforms the region’s fate.
No new rite is prescribed; the verse states the immediate फल (result) of the completed worship—cessation of omens.