Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 9
पंगुरुवाच । नाम्ना मे ख्यातिमायातु तीर्थमेतत्सुरेश्वर । पंगुभावोऽत्र मे यातु प्रसादात्तव शंकर
paṃguruvāca | nāmnā me khyātimāyātu tīrthametatsureśvara | paṃgubhāvo'tra me yātu prasādāttava śaṃkara
பங்கு கூறினான்—தேவர்களின் ஆண்டவனே, இந்தத் தீர்த்தம் என் பெயரால் புகழ்பெறட்டும். சங்கரா, உன் அருளால் என் ஊனமிது இங்கேயே நீங்கட்டும்।
Paṃgu (the devotee/brāhmaṇa addressed in the narrative)
Tirtha: Paṅgu-tīrtha (implied by request; formal confirmation follows)
Type: ghat
Listener: Śiva is addressed; king remains frame-listener
Scene: Paṅgu, the lame brāhmaṇa, petitions Śaṅkara: let the tīrtha bear my name; let my lameness remain here—an intimate moment of surrender and hope.
FAQs
A tīrtha’s fame can arise from a devotee’s lived transformation, and Śiva’s grace can remove deep afflictions.
Paṃgu Tīrtha—named and celebrated through Paṃgu’s prayer and Śiva’s blessing.
Implicitly, the tīrtha’s power is connected with presence and grace; explicit bathing instructions appear later in the chapter.