Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 42
कृत्वा मम प्रसादं च गृहाण मुनिसत्तम । धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यत्त्वं मे गृहमागतः । पूज्यो लोकत्रयस्यापि निःशेषतपसांनिधिः
kṛtvā mama prasādaṃ ca gṛhāṇa munisattama | dhanyo'smyanugṛhīto'smi yattvaṃ me gṛhamāgataḥ | pūjyo lokatrayasyāpi niḥśeṣatapasāṃnidhiḥ
முனிவரரே! என்மேல் அருள் செய்து என் காணிக்கையை ஏற்றருள்வீராக. நீங்கள் என் இல்லத்திற்கு வந்ததால் நான் பாக்கியவான், அருள்பெற்றவன். மூவுலகமும் வணங்கத் தகுந்தவர் நீர்—முடிவற்ற தவத்தின் நிதி.
Rāma (Raghūttama)
Scene: The host bows deeply, offering a tray (arghya/pādya) and gifts; the sage stands serene, radiating ascetic splendor; the phrase ‘worthy of worship by three worlds’ is shown via subtle celestial witnesses.
FAQs
Honoring a visiting sage as a divine guest is itself a blessing and a core expression of dharma.
The passage sits in the Nāgara Khaṇḍa Tīrthamāhātmya context around a Rāma-temple setting (Rāma-mandira), emphasizing sacred hospitality at a holy place.
Receiving the guest’s ‘prasāda’ (grace) and offering respectful reception—an implied rule of atithi-pūjā (guest worship).