Adhyaya 75

Verse 1

। सूत उवाच । पुरा कल्पे भगवता एतत्क्षेत्रमनुत्तमम् । रुद्रेण ब्रह्मणे दत्तं तुष्टेन द्विजसत्तमाः

சூதர் கூறினார்—ஓ இருமுறைப் பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களே! முற்காலக் கல்பத்தில் பகவான் ருத்ரர் திருப்தியடைந்து, இந்த ஒப்பற்ற புனிதக் க்ஷேத்ரத்தை பிரம்மாவுக்கு அளித்தார்.

Verse 2

यदा तु स्थापितं लिंगं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । देवैः प्रीतेन रुद्रेण प्रदत्तं ब्रह्मणे पुनः

ஹாடகேஸ்வர என அழைக்கப்படும் லிங்கம் நிறுவப்பட்டபோது, தேவர்களால் மகிழ்ந்த ருத்ரர் அதை மீண்டும் பிரம்மாவுக்கு அருளினார்.

Verse 3

एतत्क्षेत्रं तदा दत्तं शंभुना षण्मुखस्य ह । रक्षणार्थं हि विप्राणां कलिकालादिदोषतः

அப்போது சம்பு இந்தக் க்ஷேத்ரத்தை ஷண்முகனுக்கு அளித்தார்; கலியுகம் முதலிய குற்றங்களிலிருந்து பிராமணர்களைக் காக்கவே.

Verse 4

ब्रह्मणा प्रार्थितेनेदं स्वयमादिममुत्तमम् । पित्रादिष्टस्तु गांगेयस्तत्र वासमथाकरोत्

பிரம்மா வேண்டியபோது, இந்த ஆதிமையான சிறந்த க்ஷேத்ரம் தானே வெளிப்பட்டது; பின்னர் தந்தையின் ஆணையால் காங்கேயன் அங்கே வாசம் செய்தான்.

Verse 5

कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यः कुर्यात्स्वामिदर्शनम् । सप्तजन्म भवेद्विप्रो धनाढ्यो वेदपारगः

கார்த்திக மாதத்தில் க்ருத்திகா-யோகத்தில் இங்கு ஸ்வாமியை தரிசிப்பவன், ஏழு பிறவிகளிலும் பிராமணனாய், செல்வமிக்கவனாய், வேதப் பாரங்கதனாய் விளங்குவான்।

Verse 6

महासेनस्य देवस्य प्रासादं सुमनोहरम् । उच्चैः स्थितं सर्वलोके पातुकाममिवांबरम्

மகாசேன தேவனின் மிக மனோகரமான பிராசாத-ஆலயம் உயர்ந்து நிற்கிறது; ஆகாயம் போல எல்லா உலகங்களையும் காக்க விரும்புவது போல்।

Verse 7

तच्छ्रुत्वा विबुधाः सर्वे कौतुकादेत्य सत्वरम् । वीक्षांचक्रुस्ततो गत्वा दृष्ट्वा मेध्यतमं पुरम्

அதைக் கேட்ட எல்லா தேவர்களும் ஆவலால் விரைந்து அங்கு வந்து; உள்ளே சென்று அந்த மிகப் பரிசுத்தமான புண்ணிய நகரைத் தரிசித்து நன்கு நோக்கினர்।

Verse 8

प्रासादस्योत्तरे देशे प्राच्ये देशे तथा द्विजाः । यज्ञक्रियासमारंभांश्चकुर्विप्रैर्यथोदितान्

பிராசாதத்தின் வடபுறத்திலும் கிழக்குப் புறத்திலும், இருபிறப்பாளர்கள் பிராமணர்கள் விதித்தபடி யாகக் கிரியைகளைத் தொடங்கினர்।

Verse 9

इष्ट्वा च विबुधाः सर्वे दत्त्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् । जग्मुस्त्रिविष्टपं हृष्टा लब्ध्वा तत्स्थानजं फलम्

வழிபாடு செய்து அவர்களுக்கு உரிய தக்ஷிணை அளித்து, அந்தத் தலத்திலிருந்து உண்டான பலனைப் பெற்று, எல்லா தேவர்களும் மகிழ்ந்து திரிவிஷ்டபம் (சுவர்க்கம்) சென்றனர்।

Verse 10

ततस्तु देवयजनंनाम तस्य बभूव ह । यदन्यत्र शतं कृत्वा क्रतूनां फलमाप्नुयात् । तदत्रैकेन लभते क्रतुना दक्षिणावता

அதனால் அது ‘தேவயஜனம்’ என்று பெயர் பெற்றது. வேறிடத்தில் நூறு யாகங்கள் செய்தால் கிடைக்கும் பலன், இங்கே விதிப்படி தக்ஷிணையுடன் ஒரே யாகத்தால் கிடைக்கிறது.