Adhyaya 69

Verse 2

। सूत उवाच । ततो निःक्षत्रिये लोके क्षत्त्रिण्यो वंशकारणात् । क्षेत्रजान्ब्राह्मणेभ्यश्च सुषुवुस्तनया न्वरान् । ते वृद्धिं च समासाद्य क्षेत्रजाः क्षत्रियोपमाः । जगृहुर्मेदिनीं वीर्यात्संनिरस्य द्विजोत्तमान्

சூதர் கூறினார்—பின்னர் உலகம் க்ஷத்திரியர் இன்றியாக இருந்தபோது, வம்சத்தை நிலைநிறுத்த க்ஷத்திரியப் பெண்கள் பிராமணர்களால் ‘க்ஷேத்ரஜ’ சந்ததியாக சிறந்த புதல்வர்களைப் பெற்றனர். அவர்கள் வளர்ந்து, க்ஷேத்ரஜராயினும் க்ஷத்திரியருக்கு ஒப்பான வீரத்துடன், உயர்ந்த த்விஜர்களை விரட்டி, பலத்தால் பூமியை கைப்பற்றினர்.

Verse 3

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे परिभूतिपदं गताः । प्रोचुर्भार्गवमभ्येत्य दुःखेन महतान्विताः

அப்போது அந்தப் பிராமணர்கள் அனைவரும் அவமதிப்பின் நிலையடைந்து, பெருந்துயரால் நிறைந்து, பார்கவ (ராமன்) அவர்களை அணுகி உரைத்தனர்.

Verse 5

रामराम महाबाहो या त्वया वसुधा च नः । वाजिमेधे मखे दत्ता क्षत्रियैः सा हता बलात् । तस्मान्नो देहि तां भूयो हत्वा तान्क्षत्रियाधमान् । कुरु श्रेयोऽभिवृद्धिं तां यद्यस्ति तव पौरुषम्

ஓ ராமா, மகாபாஹுவே! அசுவமேத யாகத்தில் நீ எங்களுக்கு அளித்த பூமியை க்ஷத்திரியர்கள் வலுக்கட்டாயமாகப் பறித்தனர். ஆகவே அந்தத் தாழ்ந்த க்ஷத்திரியர்களை வதைத்து, அந்த நிலத்தை மீண்டும் எங்களுக்கு அளி. உன் வீரியம் உண்மையெனில் எங்கள் நலனையும் அதன் மீட்பையும் ஏற்படுத்துவாயாக.

Verse 6

ततो रामः क्रुधाविष्टो भूयस्तैः शवरैः सह । पुलिन्दैर्मेदकैश्चैव क्षत्रियांताय निर्ययौ

அப்போது கோபத்தில் ஆழ்ந்த ராமன், அந்தச் சபரர்களுடன் மீண்டும் புறப்பட்டான்; புலிந்தர், மேதகர் ஆகியோருடனும் சேர்ந்து க்ஷத்திரியர்களை அழிக்கச் சென்றான்.

Verse 7

तत्रैव क्षत्रियान्हत्वा रक्तमादाय तद्बहु । तां गर्तां पूरयामास चकार पितृतर्पणम्

அங்கேயே க்ஷத்திரியர்களை வதைத்து, அவர்களின் மிகுந்த இரத்தத்தை எடுத்துக் கொண்டு அந்தக் குழியை நிரப்பி, பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்தான்.

Verse 8

प्रददौ ब्राह्मणेभ्यश्च वाजिमेधे धरां पुनः । तैश्च निर्वासितस्तत्र जगामोदधिसंनिधौ

அசுவமேதச் சூழலில் அவன் அந்த நிலத்தை மீண்டும் பிராமணர்களுக்கு தானமாக அளித்தான்; ஆனால் அவர்களாலேயே அங்கிருந்து நாடு கடத்தப்பட்டு, கடலின் அருகே சென்றான்.

Verse 9

एवं तेन कृता पृथ्वी सर्वक्षत्त्रविवर्जिता । त्रिःसप्तवारं विप्रेंद्रा द्विजेभ्यश्च निवेदिता

இவ்வாறு அவனால் பூமி எல்லாக் க்ஷத்திரியர்களும் அற்றதாக ஆனது; ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே, அதை இருபத்தொன்று முறை மீண்டும் மீண்டும் த்விஜர்களுக்கு அர்ப்பணித்தான்.

Verse 10

तर्पिताः पितरश्चैव रुधिरेण महात्मना । प्रतिज्ञा पालिता तस्माद्विकोपश्च बभूव सः

மகாத்மா தன் இரத்தத்தால் பித்ருக்களைத் திருப்திப்படுத்தினார்; ஆகவே அவன் பிரதிஞ்ஞை நிறைவேறி, பின்னர் அவன் கடும் கோபம் தணிந்தது।

Verse 11

एकविंशतिमे प्राप्ते ततश्च पितृतर्पणे । अशरीराऽभवद्वाणी खस्था पितृसमुद्भवा

இருபத்தொன்றாம் நாள் வந்தபோது, அவன் பித்ருத் தர்ப்பணத்தில் ஈடுபட்டிருந்த வேளையில், ஆகாயத்திலிருந்து பித்ருக்களால் எழுந்த ஒரு உடலற்ற குரல் ஒலித்தது।

Verse 12

रामराम महाभाग त्यजैतत्कर्म गर्हितम् । वयं ते तुष्टिमापन्नाः स्ववाक्यपरिपाल नात्

“ராமா ராமா, மகாபாகனே! இந்நிந்தைக்குரிய செயலை விட்டுவிடு. நீ உன் சொல்வாக்கை காத்ததால் நாங்கள் உன்னால் திருப்தியடைந்தோம்।”

Verse 13

यत्त्वया विहितं कर्म नैतदन्यः करिष्यति । न कृतं केनचित्पूर्वं पितृवैरसमुद्भवम्

“நீ மேற்கொண்ட இந்தச் செயலை வேறு யாரும் செய்யமாட்டார்; பித்ருக்களிடமுள்ள பகையால் எழுந்த இப்படிப்பட்ட செயல் முன்பு எவராலும் செய்யப்படவில்லை।”

Verse 14

तस्मात्तुष्टा वयं वत्स दास्यामश्चित्त वांछितम् । प्रार्थयस्व द्रुतं तस्माद्दुर्लभं त्रिदशैरपि

“ஆகவே, வத்ஸா! நாங்கள் மகிழ்ந்தோம்; உன் உள்ளம் விரும்பியதை அளிப்போம். விரைவில் வேண்டிக் கொள்—தேவர்களுக்கே அரிதானதை।”

Verse 15

राम उवाच । पितरो यदि तुष्टा मे यच्छंति यदि वांछितम् । तस्मात्तीर्थमिदं पुण्यं मन्नाम्ना लोकविश्रुतम् । रक्तदोषविनिर्मुक्तं सेवितं वरतापसैः

ராமன் கூறினான்—என் பித்ருக்கள் திருப்தியடைந்து எனக்கு வேண்டியதை அருளினால், இந்தப் புண்ணிய தீர்த்தம் என் நாமத்தால் உலகில் புகழ்பெறுக; இது ரத்ததோஷமின்றி இருந்து, சிறந்த தவசிகளால் சேவிக்கப்படுக।

Verse 16

पितर ऊचुः । पितृतर्पणजा गर्ता त्वया येयं विनिर्मिता । रामह्रद इति ख्यातिं प्रयास्यति जगत्त्रये

பித்ருக்கள் கூறினர்—பித்ரு-தர்ப்பணத்தால் உண்டான இந்தக் குழியை நீ உருவாக்கினாய்; இது மூன்று உலகங்களிலும் ‘ராமஹ்ரதம்’ என்ற பெயரால் புகழ்பெறும்।

Verse 17

यत्र भक्तियुता लोकास्तर्पयिष्यंति वै पितॄन् । तेऽश्वमेधफलं प्राप्य प्रयास्यंति परां गतिम्

அங்கே பக்தியுடன் மக்கள் பித்ருக்களைத் தர்ப்பணம் செய்து திருப்திப்படுத்துவர்; அவர்கள் அச்வமேத யாகத்தின் பலனைப் பெற்று பரம நிலையடைவர்।

Verse 18

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां मासि भाद्रपदे नरः । करिष्यति च यः श्राद्धं भक्त्या शस्त्रहतस्य च

பாத்ரபத மாதத்தின் கிருஷ்ணபட்ச சதுர்தசியன்று ஒருவர் பக்தியுடன் சிராத்தம் செய்வானாயின்—ஆயுதத்தால் கொல்லப்பட்டவருக்குக் கூட—

Verse 19

अपि प्रेतत्वमापन्नं नरके वा समाश्रितम् । उद्धरिष्यति स प्रेतमपि पापसमन्वितम्

அந்த இறந்தவர் பிரேதநிலையை அடைந்திருந்தாலும் அல்லது நரகத்தில் தங்கியிருந்தாலும், பாவச்சுமையுடைய அந்தப் பிரேதத்தையும் அவன் உயர்த்தி விடுவான்।

Verse 20

सूत उवाच । एवमुक्त्वा तु रामं ते विरेमुस्तदनंतरम् । रामोऽपि च तपस्तेपे तत्रैव क्रोधवर्जितः

சூதர் கூறினார்—இவ்வாறு ராமனிடம் சொல்லிவிட்டு அவர்கள் விலகி அதன் பின் சென்றனர். ராமனும் அங்கேயே கோபமின்றி தவம் செய்தான்.

Verse 21

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र शस्त्रहतस्य च । तस्मिन्दिने प्रकर्तव्यं श्राद्धं श्रद्धासमन्वितैः

ஆகையால் முழு முயற்சியுடன், அங்கே ஆயுதத்தால் கொல்லப்பட்டவருக்கும்கூட, அந்த நாளிலேயே பக்தியுடன் சிராத்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 22

उपसर्ग मृतानां च सर्पाग्निविषबन्धनैः । तत्र मुक्तिप्रदं श्राद्धं दिने तस्मिन्नुदाहृतम्

மேலும் பேரிடர்களால்—பாம்பு, தீ, விஷம் அல்லது கட்டுப்பாடு காரணமாக—இறந்தவர்களுக்கும்கூட, அந்த நாளில் அங்கே செய்யப்படும் சிராத்தம் முக்தி அளிப்பதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 23

यः पितॄंस्तर्पयेत्तत्र प्रेतपक्षे जलैरपि । स तेषामनृणो भूत्वा पितृलोके महीयते

பிரேத/பித்ரு-பக்ஷத்தில் அங்கே வெறும் நீராலும் பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்பவன், அவர்களுக்கான கடனிலிருந்து விடுபட்டு பித்ருலோகத்தில் போற்றப்படுவான்.

Verse 24

एतद्वः सर्वमाख्यातं रामह्रदसमुद्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

பிராமணச் சிறந்தவர்களே, ராமஹ்ரதத்துடன் தொடர்புடைய இந்த முழு மஹாத்மியத்தையும் நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்; இது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதாகும்.

Verse 25

श्राद्धकाले नरो भक्त्या यश्चैतत्पठति स्वयम् । स गयाश्राद्धजं कृत्स्नं फलमाप्नोत्यसंशयम्

சிராத்தக் காலத்தில் பக்தியுடன் இதைத் தானே பாராயணம் செய்பவன், கயாவில் சிராத்தம் செய்ததனால் உண்டாகும் முழுப் புண்ணியப் பயனையும் ஐயமின்றி அடைவான்।

Verse 26

पर्वकाले ऽथवा प्राप्ते पठेद्ब्राह्मणसंनिधौ । पितृमेधस्य यज्ञस्य स फलं लभते ऽखिलम्

பர்வகாலமோ அல்லது ஒரு சுபநேரமோ வந்தபோது, பிராமணர்களின் சன்னிதியில் இதைப் பாராயணம் செய்பவன், பித்ருமேத யாகத்தின் முழுப் பயனையும் பெறுவான்।

Verse 27

शृणुयाद्वापि यो भक्त्या कीर्त्यमानमिदं नरः । सौत्रामणौ कृते कृत्स्नं फलमाप्नोत्यसंशयम्

பக்தியுடன் இதை ஓதப்படுவதைக் கேட்பவன் கூட, ஐயமின்றி சௌத்ராமணீ கிரியையைச் செய்ததற்குச் சமமான முழுப் பயனை அடைவான்।