Adhyaya 64

Verse 1

। सूत उवाच । चमत्कारी पुरा देवी तत्रैवास्ति द्विजोत्तमाः । चमत्कारनरेंद्रेण स्थापिता श्रद्धया पुरा

சூதர் கூறினார்—ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே, அதே இடத்தில் ‘சமத்காரீ’ எனும் தேவி வீற்றிருக்கிறாள். முற்காலத்தில் ‘சமத்கார’ என்ற அரசன் பக்தியுடன் அவளைப் பிரதிஷ்டை செய்தான்।

Verse 2

यया स महिषः पूर्वं निहतो दानवो रणे । कौमारव्रतधारिण्या मायाशतसहस्रधृक्

அவளாலேயே அந்த எருமை-வடிவ அசுரன் முற்காலத்தில் போரில் கொல்லப்பட்டான்—அவள் கௌமார்ய விரதம் காத்தவள்; நூறு, ஆயிரம் மாயாசக்திகளைத் தாங்குபவள்।

Verse 3

यदा तन्निर्मितं तत्र पुरं तेन महात्मना । तस्य संरक्षणार्थाय तदा सा स्थापिता द्विजाः

அந்த மகாத்மா அங்கே அந்த நகரை அமைத்தபோது—ஓ இருபிறப்பினரே—அந்நகரின் காவலுக்காக அவள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டாள்।

Verse 4

पुरस्य तस्य रक्षार्थं तथा तत्पुरवासिनाम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां भक्त्या भावितचेतसाम्

அந்நகரின் பாதுகாப்பிற்கும், அந்நகரவாசிகளின் நலனிற்கும்—முக்கியமாக பக்தியால் பாவிக்கப்பட்ட மனமுடைய அனைத்து பிராமணத் தலைவர்களுக்குமாக—(தேவி நிறுவப்பட்டாள்)।

Verse 5

यस्तामभ्यर्चयेत्सम्यङ्महानवमिवासरे । कृत्स्नं संवत्सरं तस्य न भयं जायते क्वचित्

மகாநவமி நாளில் அந்த தேவியை முறையாக வழிபடுகிறவனுக்கு, முழு ஆண்டும் எங்கும் அச்சம் உண்டாகாது.

Verse 6

भूतप्रेतपिशाचेभ्यः शत्रुतश्च विशेषतः । रोगेभ्यस्तस्करेभ्यश्च दुष्टेभ्योऽन्येभ्य एव च

பூதம், பிரேதம், பிசாசு முதலியவற்றிலிருந்து, குறிப்பாக பகைவர்களிலிருந்து; நோய்களிலிருந்து, திருடர்களிலிருந்து, மற்ற தீயவர்களிலிருந்தும் (பாதுகாப்பு உண்டாகும்).

Verse 7

यंयं काममभिध्यायञ्छुक्लाष्टम्यां नरः शुचिः । तां पूजयति सद्भक्त्या स तमाप्नोत्यसंशयम्

தூய மனிதன் சுக்லபக்ஷ அஷ்டமியில் எந்த எந்த விருப்பத்தை நினைத்து அந்த தேவியை உண்மைப் பக்தியுடன் வழிபடுகிறானோ, அவன் அதை ஐயமின்றி அடைவான்.

Verse 8

निष्कामः सुखमाप्नोति मोक्षं नास्त्यत्र संशयः । तस्या देव्याः प्रसादेन सत्यमेतन्मयोदितम्

ஆசையற்ற பக்தன் இன்பம் அடைவான்; மோட்சம் பற்றியும் இங்கே ஐயம் இல்லை. அந்த தேவியின் அருளால் இதை நான் உண்மையென உரைத்தேன்.

Verse 9

तामाराध्य गताः पूर्वं सिद्धिं भूरिर्महीभुजः । ब्राह्मणाश्च तथान्येऽपि योगिनः परमेश्वरीम्

அந்த பரமேஸ்வரி தேவியை ஆராதித்து முன்னாளில் பல அரசர்கள் பெரும் சித்தியை அடைந்தனர்; பிராமணர்களும் மற்ற யோகிகளும் அவ்வாறே (தத்தம் சித்திகளை அடைந்தனர்).

Verse 11

तस्या आयतने पूर्वमाश्चर्यमभवन्महत् । यत्तद्वः कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

அவள் திருக்கோயிலில் முன்பு ஒரு மாபெரும் அதிசயம் நிகழ்ந்தது. அதை நான் உங்களுக்குக் கூறுவேன்—நீங்கள் மனத்தை ஒருமுகப்படுத்திக் கேளுங்கள்.

Verse 12

आसीच्चित्ररथोनाम पूर्वं पार्थिवसत्तमः । दशार्णाधिपतिः ख्यातः सर्वशत्रुनिबर्हणः

முன்னொரு காலத்தில் ‘சித்ரரதன்’ எனும் சிறந்த அரசன் இருந்தான். அவன் தசார்ணத்தின் புகழ்பெற்ற அரசன்; எல்லா பகைவரையும் அழிப்பவன்.

Verse 13

शुक्लाष्टम्यां सदा भक्त्या स तस्याः श्रद्धयान्वितः । अष्टोत्तरशतं यावत्प्रचकार प्रदक्षिणाम्

சுக்லபட்ச அஷ்டமி நாளில் அவன் எப்போதும் பக்தி, நம்பிக்கையுடன் வந்து, அந்த தேவியை நூற்றெட்டு முறை வரை வலம் வந்தான்.

Verse 14

ततः प्रणम्य तां देवीं संप्रयाति पुनर्गृहम् । सैन्येन चतुरंगेण समंतात्परिवारितः

பின்னர் அந்த தேவியை வணங்கி, அவன் மீண்டும் தன் இல்லத்திற்குச் சென்றான்; நான்கு அங்கங்களுடைய சேனை அவனைச் சுற்றிலும் சூழ்ந்திருந்தது.

Verse 15

एवं तस्य नरेंद्रस्य प्रदक्षिणरतस्य च । जगाम सुमहान्कालो देव्या भक्तिरतस्य च

இவ்வாறு, வலம்வருதலில் ஈடுபட்டு தேவீபக்தியில் லயித்திருந்த அந்த அரசனுக்கு மிகப் பெரும் காலம் கழிந்தது.

Verse 16

कस्यचित्त्वथ कालस्य स राजा तत्र संगतः । अपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठान्देवीगृहसमाश्रितान्

பின்னர் ஒரு காலத்தில் அந்த அரசன் அங்கு வந்து, தேவியின் ஆலயப் பிராகாரத்தில் தங்கியிருந்த சிறந்த பிராமணர்களைக் கண்டான்।

Verse 17

अग्रस्थांस्तान्द्विजान्सर्वान्नमश्चक्रे समाहितः

ஒருமுகப்பட்ட மனத்துடன், முன்னணியில் நின்றிருந்த அந்த எல்லா த்விஜர்களுக்கும் அவர் வணக்கம் செலுத்தினார்।

Verse 18

ततस्तैः सहितैस्तत्र सहासीनः कथाः शुभाः । राजर्षीणां पुराणानां विप्रर्षीणां चकार ह

பின்னர் அவர்களுடன் அங்கே அமர்ந்து, மங்களமான உரையாடல்களில் ஈடுபட்டான்—பண்டைய ராஜரிஷிகளின் புராணக் கதைகளும், பிராமண ரிஷிகளின் வரலாறுகளும்.

Verse 19

ततः कस्मिन्कथांते स पृष्टस्तैर्द्विजसत्तमैः । कौतूहलसमोपेतैर्विनयावनतः स्थितः

பின்னர் ஒரு உரையாடலின் முடிவில், ஆவலால் நிறைந்த அந்த உயர்ந்த பிராமணர்கள் அவனை வினவினர்; அவன் பணிவுடன் தலை தாழ்த்தி நின்றான்।

Verse 20

राजन्पृच्छामहे सर्वे त्वां वयं कौतुकान्विताः । तस्मात्कीर्तय चेद्गुह्यं न तत्तव व्यवस्थितम्

‘அரசே, நாங்கள் அனைவரும் ஆவலுடன் உம்மை வினவுகிறோம்; ஆகவே இது உமக்கே ஒதுக்கி மறைக்க வேண்டிய இரகசியமல்லையெனில், அதை உரைத்தருள்வீர்.’

Verse 21

मासिमासि सदाष्टम्यां त्वं शुक्लायां सुदूरतः । आगत्य देवतायाश्च प्रकरोषि प्रदक्षिणाम्

மாதந்தோறும் சுக்லபக்ஷ அஷ்டமியில் நீ மிகத் தொலைவிலிருந்து வந்து தேவியின் பிரதட்சிணை செய்கிறாய்.

Verse 22

यत्नेनान्याः परित्यज्य सर्वाः पूजादिकाः क्रियाः । नूनं वेत्सि फलं कृत्स्नं यत्प्रदक्षिणसंभवम्

நீ முயன்று மற்ற எல்லா பூஜை முதலான கிரியைகளையும் விட்டு, பிரதட்சிணையால் உண்டாகும் முழுப் பலனையும் நிச்சயமாக அறிந்துள்ளாய்.

Verse 23

राजोवाच सत्यमेतद्द्विजश्रेष्ठा यद्भवद्भिरुदाहृतम् । रहस्यमपि वक्तव्यं युष्माकं सांप्रतं मया

அரசன் கூறினான்—ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே, நீங்கள் உரைத்தது உண்மை. இப்போது உங்களைச் சார்ந்த ஒரு இரகசியத்தையும் நான் சொல்ல வேண்டியுள்ளது.

Verse 24

अहमास शुकः पूर्वमस्मिन्नायतने शुभे । देव्याः पश्चिमदिग्भागे कुलायकृतसंश्रयः

முன்பு இந்தப் புனித ஆலயத்தில் நான் ஒரு சுகன் (கிளி) ஆக இருந்தேன்; தேவியின் மேற்கு பக்கத்தில் கூடு கட்டி அங்கே தங்கினேன்.

Verse 25

तत्र निर्गच्छतो नित्यं कुर्वतश्चप्रवेशनम् । प्रदक्षिणाभवद्देव्या नित्यमेव द्विजोत्तमाः

அங்கே நான் தினமும் வெளியே சென்று மீண்டும் உள்ளே நுழைந்தேன்; ஓ த்விஜோத்தமர்களே, அது எப்போதும் தேவியின் பிரதட்சிணையாகவே ஆனது.

Verse 26

ततः कालेन मे मृत्युः संजातोऽत्रैव मंदिरे । तत्प्रभावेण संजातो राजा जातिस्मरोऽत्र हि

பின்னர் காலப்போக்கில் என் மரணம் இம்மண்டபத்திலேயே நிகழ்ந்தது. அதன் பிரபாவத்தால் இவ்விடத்திலேயே நான் முன்ஜன்ம நினைவுடன் அரசனாகப் பிறந்தேன்.

Verse 27

एतस्मात्कारणाद्दूरात्समभ्येत्य प्रदक्षिणाम् । करोम्यस्या द्विजश्रेष्ठा देवतायाः समाहितः

இதற்காகவே, ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே, நான் தூரத்திலிருந்தும் வந்து ஒருமனத்துடன் இத்தேவியின் பிரதட்சிணை செய்கிறேன்.

Verse 28

पुरा भक्तिविहीनेन कुलाये वसता मया । कृता प्रदक्षिणा देव्यास्तेन जातोऽस्मि भूपतिः

முன்பு நான் பக்தியற்றவனாய் கூண்டிலே வாழ்ந்தேன்; ஆனாலும் தேவியின் பிரதட்சிணை செய்தேன்—அதனால் நான் அரசனாகப் பிறந்தேன்.

Verse 29

अधुना श्रद्धया युक्तो यत्करोमि प्रदक्षिणाम् । किं मे भविष्यति श्रेयस्तन्न वेद्मि द्विजोत्तमाः

இப்போது நான் சிரத்தையுடன் பிரதட்சிணை செய்கிறேன்; இதனால் எனக்கு எத்தகைய மேன்மையான பலன் வரும் என—நான் அறியேன், ஓ த்விஜோத்தமர்களே.

Verse 30

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा तस्य ते विप्रा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । साधुवादं तथा चक्रुस्तस्य भूपस्य हर्षिताः

சூதர் கூறினார்—அரசனின் சொற்களை கேட்ட அந்தப் பிராமணர்கள் வியப்பால் கண்கள் விரிய, மகிழ்ந்து அந்த நரபதியைப் புகழ்ந்து வாழ்த்தினர்.

Verse 31

ततः स पार्थिवः सर्वान्प्रणम्य द्विजसत्तमान् । अनुज्ञाप्य ययौ तूर्णं स्वगृहाय ससैनिकः

அதன்பின் அந்த அரசன் எல்லா சிறந்த பிராமணர்களையும் வணங்கி, அவர்களின் அனுமதி பெற்று, படையுடன் விரைந்து தன் அரண்மனைக்குச் சென்றான்।

Verse 32

अधुना श्रद्धया युक्तो यः करोति प्रदक्षिणाम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो लभते वांछितं फलम्

இப்போது யார் பக்தியுடனும் நம்பிக்கையுடனும் பிரதட்சிணை செய்கிறாரோ, அவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு விரும்பிய பலனை அடைவார்।

Verse 33

ततः प्रभृति ते विप्राः सर्वे भक्तिपुरःसराः । तस्याः प्रदक्षिणां चक्रुस्तथान्ये मुक्तिहेतवे

அதன்பின் காலமுதலே, பக்தியை முன்னிறுத்திய அந்தப் பிராமணர்கள் அவளின் பிரதட்சிணை செய்தனர்; மற்றவர்களும் முக்திக்காக அதையே செய்தனர்।

Verse 34

प्राप्ताश्च परमां सिद्धिं वांछितां तत्प्रभावतः । इह लोके परे चैव दुर्लभां त्रिदशैरपि

அதன் மகிமையால் அவர்கள் விரும்பிய பரம சித்தியை இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் அடைந்தனர்; அது தேவர்களுக்கே அரிதானது।

Verse 35

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तां देवीमिह संश्रयेत् । सर्वकामप्रदां नृणां तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिताम्

ஆகையால், எல்லா முயற்சியுடனும் இங்கே அந்த தேவியைச் சரணடைய வேண்டும்; அவள் இத்தீர்த்தக் க்ஷேத்திரத்தில் நிலைபெற்று மக்களுக்கு எல்லா விருப்பங்களையும் அருள்பவள்।

Verse 6410

यस्तस्याः श्रद्धयोपेतः प्रकरोति प्रदक्षिणाम् । नित्यं संवत्सरं यावत्तिर्यग्योनौ न स व्रजेत्

எவர் பக்தியுடன் ஒரு ஆண்டு முழுவதும் தினமும் அவளுக்குப் பிரதட்சிணை செய்கிறாரோ, அவர் ஒருபோதும் திர்யக்-யோனி எனும் விலங்கு பிறவியை அடையார்।