Adhyaya 39

Verse 1

। सूत उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धुन्धुमारेश्वरस्य च । ययातिना नरेंद्रेण स्थापितं लिंगमुत्तमम्

சூதர் கூறினார்—அதன் வடதிசைப் பகுதியில், துந்துமாரேஸ்வரரின் அருகில், நரேந்திரன் யயாதி ஒரு சிறந்த சிவலிங்கத்தை நிறுவினான்.

Verse 2

देवयान्या तथान्यच्च तथा शर्मिष्ठया द्विजाः । भार्यया भूपतेस्तस्य सर्वकामफलप्रदम्

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, தேவயானியும் அதுபோல சர்மிஷ்டையும்—அந்த மன்னனின் இரு அரசியரும்—எல்லா விருப்பங்களுக்கும் பலன் தரும் (அந்த லிங்கத்தை) நிறுவினர்.

Verse 3

स यदा सर्वभोगानां तृप्तिं प्राप्तो द्विजोत्तमाः । तदा पुत्रस्य राज्यं स्वं वपुश्चैव न्यवेदयत्

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களே, எல்லா போகங்களிலும் திருப்தி அடைந்தபோது, தன் அரசை மகனிடம் ஒப்படைத்து, தன் உடலையும் துறவுப் பாதைக்கு அர்ப்பணித்தான்.

Verse 4

जरामादाय तद्गात्राद्भार्याभ्यां सहितस्तदा । पप्रच्छ विनयोपेतो मार्कंडं मुनिसत्तमम्

அப்போது தன் அங்கங்களில் முதுமையை ஏற்றுக்கொண்டு, இரு அரசியருடன், பணிவுடன் மாமுனி மார்கண்டேயரை வினவினான்.

Verse 5

भगवन्सर्वतीर्थानां क्षेत्राणां च वदस्व मे । यत्प्रधानं पवित्रं यत्तदस्माकं प्रकीर्तय

ஓ பகவானே! எல்லா தீர்த்தங்களையும் புனிதக் க்ஷேத்திரங்களையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்; அவற்றில் எது முதன்மை, எது மிகப் புனிதம் என்பதை எங்களுக்கு அறிவியுங்கள்।

Verse 6

श्रीमार्कंडेय उवाच । क्षेत्राणामिह सर्वेषां तीर्थैः सर्वैरलंकृतम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं सांप्रतं प्रतिभाति नः

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்— இங்குள்ள எல்லாக் க்ஷேத்திரங்களிலும், எல்லாத் தீர்த்தங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட ‘சமத்காரபுரம்’ என்னும் புனிதக் க்ஷேத்திரமே இப்போது எங்களுக்கு சிறந்ததாகத் தோன்றுகிறது।

Verse 7

यत्र विष्णुपदी गंगा जंतूनां पापनाशिनी । स्वयं स्थिता नृपश्रेष्ठ तथा देवा हरादयः

ஓ அரசர்களில் சிறந்தவரே! அங்கே விஷ்ணுவின் பாதத்திலிருந்து தோன்றிய கங்கை தானே நிலைத்து, உயிர்களின் பாவங்களை அழிக்கிறாள்; அங்கே ஹரன் (சிவன்) முதலிய தேவர்களும் வாசம் செய்கின்றனர்।

Verse 8

तथान्यानि च तीर्थानि यानि संति धरातले । तेषां यत्र च सांनिध्यं सर्वदा नृपसत्तम

ஓ நரபசத்தமனே! பூமியில் உள்ள பிற தீர்த்தங்களெல்லாம் அங்கே எப்போதும் சான்னித்யமாக (அருகாமையாக) இருக்கின்றன।

Verse 9

शिला यत्र द्विपञ्चाशद्धस्तानां परिसंख्यया । पितामहेन निर्मुक्ता प्रमोदाय द्विजन्मनाम्

அங்கே ஐம்பத்திரண்டு ஹஸ்த அளவுடைய ஒரு பாறை உள்ளது; அதை பிதாமஹன் (பிரம்மா) இருபிறப்பாளர்களின் ஆனந்தத்திற்காக வெளிப்படுத்தினார்।

Verse 10

यदन्यत्र शुभं कर्म वर्षेणैकेन सिध्यति । तत्तत्र दिवसेनापि सिद्धिं याति क्षितीश्वर

ஓ பூமியரசே! வேறிடத்தில் ஒரு ஆண்டில் நிறைவேறும் நற்கர்மம், அங்கே ஒரே நாளிலேயே நிறைவேறி பலன் தரும்.

Verse 11

तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा तपः कुरु महीपते । येन प्राप्स्यसि चित्तस्थांल्लोकान्भार्यासमन्वितः

ஆகையால், ஓ மன்னனே! விரைந்து அங்கே சென்று தவம் செய்; அதனால் நீ மனைவியுடன், மனத்தில் நிலைத்துள்ள உலகங்களை அடைவாய்.

Verse 12

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स राजा नहुषात्मजः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे भार्याभ्यां सहितो ययौ

அவ்வாக்கை கேட்ட நஹுஷனின் மகனான அந்த அரசன், இரு மனைவியருடன், சாமத்காரபுரத்தின் புனிதக் க்ஷேத்திரத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 13

ततः संस्थाप्य तल्लिंगं देवदेवस्य शूलिनः । सम्यगाराधयामास श्रद्धया परया युतः

பின்னர் தேவர்களின் தேவனான சூலினின் அந்த லிங்கத்தை நிறுவி, உன்னதமான பக்தியுடன் முறையாக ஆராதனை செய்தான்.

Verse 14

ततस्तस्य प्रभावेन भार्याभ्यां सहितो नृपः । विमानवरमारूढो जगाम त्रिदिवालयम्

அதன் மகிமையால் அந்த அரசன் இரு மனைவியருடன், சிறந்த விமானத்தில் ஏறி, திரிதிவத்தின் வாசஸ்தலத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 15

किन्नरैर्गीयमानश्च स्तूयमानश्च चारणैः । स्पर्द्धमानः समं देवैर्द्वादशार्कसमप्रभः

கின்னரர்கள் பாட, சாரணர்கள் போற்ற, அவர் பன்னிரண்டு சூரியருக்கு ஒப்பான ஒளியுடன், தேவர்களுடனும் போட்டியிடுமாறு பிரகாசித்தார்।