Adhyaya 267

Verse 1

सूत उवाच । तस्मादेषा महाराज शिवरात्रिर्विपश्चिता । कर्तव्या पुरुषेणात्र लोकद्वयमभीप्सुना

சூதர் கூறினார்—ஆகையால், மஹாராஜா, இவ்விவேகமிக்க சிவராத்திரி விரதத்தை இவ்வுலகமும் மறுவுலகமும் நலம்பெற விரும்பும் மனிதன் நிச்சயமாக அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 2

आनर्त उवाच । मंकणेश्वरमाहात्म्यं मया विस्तरतः श्रुतम् । शिवरात्रिसमोपेतं यत्त्वया परिकीर्तितम्

ஆனர்த்தர் கூறினார்—நீங்கள் சிவராத்திரி விரதத்துடன் இணைத்து உரைத்த மங்கணேஸ்வரரின் மாஹாத்ம்யத்தை நான் விரிவாகக் கேட்டேன்।

Verse 3

सांप्रतं वद मे कृत्स्नं सिद्धेश्वरसमुद्भवम् । विस्तरेण महाभाग परं कौतूहलं हि मे

இப்போது, மகாபாகரே, சித்தேஸ்வரரின் தோற்றத்தை முழுமையாக எனக்கு விரிவாகச் சொல்லுங்கள்; எனக்கு மிகுந்த ஆவலும் ஆர்வமும் உள்ளது।

Verse 4

भर्तृयज्ञ उवाच । सिद्धेश्वर इति ख्यातो महादेवो महीपते । तस्योत्पत्तिस्त्वया पूर्वं श्रुतात्र वदतो मम

பர்த்ருயஜ்ஞர் கூறினார்—ஓ மஹீபதே! இங்கு மகாதேவன் ‘சித்தேஸ்வரன்’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்றவன். அவன் தோற்றத்தை நீ முன்பே கேட்டுள்ளாய்; ஆயினும் இப்போது நான் உரைப்பதுபோல் கேள்।

Verse 5

सांप्रतं तत्फलं वच्मि तस्मिन्दृष्टे तु दानजम् । यत्फलं जायते नॄणां चक्रवर्तित्व संभवम्

இப்போது அந்த தரிசனத்தின் பலனைச் சொல்கிறேன்—அதைத் தரிசித்த பின் செய்யும் தானத்தால் புண்ணியம் உண்டாகும். அந்தப் புண்ணியத்தால் மனிதர்க்கு சக்கரவர்த்தித் தகுதி பெறும் வாய்ப்பு பிறக்கும்।

Verse 6

तुलापुरुषदानं च तत्र राजन्प्रशश्यते । य इच्छेच्चक्रवर्तित्वं समस्ते धरणीतले

ஓ அரசே! அங்கு ‘துலாபுருஷ தானம்’ மிகச் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது—முழு பூமியிலும் சக்கரவர்த்தித் தன்மை விரும்புவோர்க்கு.

Verse 7

आनर्त उवाच । तुलापुरुषदानस्य यो विधिः परिकीर्तितः । तं मे सर्वं समाचक्ष्व विस्तरेण महामुने

ஆனர்த்தன் கூறினான்—ஓ மஹாமுனியே! துலாபுருஷ தானத்திற்குக் கூறப்பட்ட விதிமுறையனைத்தையும் எனக்கு விரிவாக எடுத்துரையுங்கள்।

Verse 8

भर्तृयज्ञ उवाच । चंद्रसूर्योपरागे वा अयने विषुवे तथा । तीर्थे वा पुरुषश्रेष्ठ तुलापुरुषसंभवम्

பர்த்ருயஜ்ஞர் கூறினார்—ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே! சந்திர கிரகணம் அல்லது சூரிய கிரகணம், அயன காலம், விஷுவ நாள், அல்லது ஏதேனும் தீர்த்தத்தில்—துலாபுருஷ அனுஷ்டானம் செய்யலாம்।

Verse 9

प्रशंसंति विधिं सम्यक्प्राप्ते वा चेंदुसंक्षये । ब्राह्मणानां सुदांतानामनुष्ठानवतां सताम्

சந்திரக் க்ஷயம் (அல்லது கிரகண நேரம்) வந்தபோது முறையான விதி மிகச் சிறப்பாகப் புகழப்படுகிறது—அடக்கமுடைய, நற்குணமுடைய, அனுஷ்டானத்தில் நிலைத்த பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து।

Verse 10

वेदाध्ययनयुक्तानां निर्दोषाणां च पार्थिव । विभज्य स भवेद्देयो नैकस्य च कथंचन

அரசே, வேதாத்யயனத்தில் ஈடுபட்டு குற்றமற்றவர்களுக்கே தானம் அளிக்க வேண்டும்; அதை பகிர்ந்து பலருக்குக் கொடுக்க வேண்டும்—எந்த நிலையிலும் ஒருவருக்கே மட்டும் அல்ல।

Verse 12

शुचौ देशे समे पुण्ये पूर्वोत्तरप्लवे शुभे । मंडपं कारयेद्विद्वान्रम्यं ष़ोशहस्तकम् । तन्मध्ये कारयेद्वेदिं चतुर्हस्त प्रमाणतः । यजमानस्य हस्तेन हस्तैकेन समुच्छ्रिताम्

தூய்மையான, சமமான, புண்ணியமான இடத்தில்—கிழக்கு அல்லது வடக்கு நோக்கி சாய்வு கொண்ட சுப நிலத்தில்—பண்டிதன் பதினாறு முழ அளவுள்ள அழகிய மண்டபத்தை அமைக்கச் செய்ய வேண்டும். அதன் நடுவில் நான்கு முழ அளவுள்ள வேதியை அமைத்து, யஜமானனின் கை அளவின்படி ஒரு முழ உயரமாக உயர்த்த வேண்டும்।

Verse 14

चतुर्हस्तानि कुण्डानि चतुर्दिक्षु प्रकल्पयेत । एकहस्तप्रमाणानि आयामव्यासविस्तरात् । ऐशान्यामपरां वेदिं हस्तमात्रां न्यसेच्छुभाम् । रत्निमात्रोत्थितां चैव ग्रहांस्तत्र प्रकल्पयेत्

நான்கு திசைகளிலும் நான்கு முழ அளவுள்ள குண்டங்களை அமைக்க வேண்டும்; அவற்றின் நீளம்-அகலம்-விரிவு தலா ஒரு முழ அளவாக இருக்க வேண்டும். ஈசான மூலையில் ஒரு முழ அளவுள்ள சுபமான மற்றொரு வேதியை வைத்து, அங்கே ஒரு சாண் உயரமுள்ள கிரஹ ஆதாரங்களை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 15

युग्मांश्च ऋत्विजः कार्याश्चतुर्दिक्षु यथाक्रमम् । बह्वृचोऽध्वर्यश्चैव च्छंदोगाथर्वणावपि

நான்கு திசைகளிலும் முறையின்படி ஜோடிகளாக ரித்விஜர்களை நியமிக்க வேண்டும்—பஹ்வ்ருசர்கள் (ரிக் வேதியர்), அத்வர்யுக்கள் (யஜுர் வேதியர்), மேலும் சாந்தோகர்கள் மற்றும் ஆதர்வணர்களும்।

Verse 16

तूष्णीं तु देवताहोमस्तैः कार्यः सुसमाहितैः । तल्लिंगैर्नृपतेमंत्रैः स्वशक्त्या जप एव च

பின்னர் முழு ஒருமைப்பாட்டுடன் அந்த ரித்விக்கள் மௌனமாகத் தேவதா-ஹோமத்தைச் செய்ய வேண்டும்; ஓ அரசே, உரிய லிங்க-லட்சணமுடைய மந்திரங்களால் தன் சக்திக்கேற்ப ஜபமும் செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 17

एकहस्तप्रविष्टं तु चतुर्हस्तोच्छ्रितं तथा । स्तंभद्वयं तु कर्तव्यं वेदियाम्योत्तरे स्थितम्

ஒரு ஹஸ்தம் நிலத்தில் பதித்து, நான்கு ஹஸ்த உயரம் வரை உயர்த்தி நிலைநிறுத்த வேண்டும். வேதியின் தெற்கும் வடக்கும் இரண்டு தூண்கள் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 18

तन्मध्ये सुशुभं काष्ठं स्तंभजात्यं दृढं न्यसेत् । चन्दनः खदिरो वाथ बिल्वोवाऽश्वत्थ एव वा

அவற்றின் நடுவில் தூணுக்குத் தகுந்த உறுதியான அழகிய மரத்துண்டை உறுதியாக நிறுவ வேண்டும்—சந்தனம், கதீர், பில்வம் அல்லது அஸ்வத்தம் ஆகியவற்றில் எதுவாயினும் ஆகலாம்.

Verse 19

तिंदुको देवदारुर्वा श्रीपर्णी वा वटोऽथवा । अष्टौ वृक्षाः शुभाः शस्ताः स्तंभार्थं नृपसत्तम्

அல்லது திந்துகம், தேவதாரு, ஸ்ரீபர்ணி அல்லது வட்டமரமும் ஆகலாம். ஓ அரசர்களில் சிறந்தவரே, தூணுக்காக இவ்வெட்டு மரங்களும் மங்களகரமும் போற்றத்தக்கவையும் ஆகும்.

Verse 20

शिक्यद्वय समोपेतां तन्मध्ये विन्यसेत्तुलाम् । स्नातः शुक्लांबरधरः शुक्लमाल्यानुलेपनः

இரண்டு சிக்யங்களுடன் கூடிய துலாவை நடுவில் நிறுவ வேண்டும். நீராடி வெள்ளை ஆடை அணிந்து, வெள்ளை மாலைகளும் வெள்ளை அனுலேபனமும் பூண்டு அலங்கரிக்க வேண்டும்.

Verse 21

पूरयित्वा समंताच्च लोकपालान्यथाक्रमम् । स्तंभान्संपूजयत्पश्चाद्गन्धमाल्यानुलेपनैः

சுற்றிலும் முறையாக லோகபாலர்களுக்கு அர்ப்பணம் செய்து, பின்னர் நறுமணம், மாலைகள், சந்தனம் முதலிய அனுலேபனங்களால் தூண்களைச் சிறப்பாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 22

तुलां च पार्थिवश्रेष्ठ पुण्याहं च प्रकीर्तयेत् । यजमानो निजैः सर्वैरायुधैः कायसंस्थितैः

அரசர்களில் சிறந்தவனே! துலா-விதியை முறையாக அறிவித்து ‘புண்யாஹ’த்தை ஓத வேண்டும். யஜமானன் தன் ஆயுதங்கள் அனைத்தையும் உடலில் தரித்தவனாக இருக்க வேண்டும்।

Verse 23

पश्चिमां दिशमास्थाय प्राङ्मुखः श्रद्धयाऽन्वितः । कृतांजलिपुटो भूत्वा इमं मंत्रमुदीरयेत्

மேற்கு திசையில் நின்று, கிழக்கு நோக்கி, பக்தியுடன், அஞ்சலி கூப்பி, இம்மந்திரத்தை உரைக்க வேண்டும்।

Verse 24

ब्रह्मणो दुहिता नित्यं सत्यं परममाश्रिता । काश्यपी गोत्रतश्चैव नामतो विश्रुता तुला

‘துலா’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்றவள் பிரம்மாவின் நித்திய புதல்வி; பரம சத்தியத்தில் நிலைபெற்றவள்; காச்யப கோத்திரத்தவள்.

Verse 25

त्वं तुले सत्यनामासि स्वभीष्टं चात्मनः शुभम् । करिष्यामि प्रसादं मे सांनिध्यं कुरु सांप्रतम्

துலையே! நீ ‘சத்தியம்’ எனும் நாமத்தவள்; எனது நியாயமான, ஆன்ம நன்மை தரும் விருப்பத்தை நிறைவேற்று. நான் இப்பிரசாதச் செயலைச் செய்வேன்; அருள் செய்து இப்பொழுதே இங்கு சாந்நித்யம் புரி.

Verse 26

ततस्तस्यां समारुह्य स्वशक्त्या यत्समाहृतम् । दानार्थं पूर्वमायोज्यं शिक्येन्यस्मिन्नरोत्तम

பின்பு அந்தத் தராசில் ஏறி, தன் ஆற்றலுக்கேற்பச் சேர்த்ததைத் தானத்திற்காக முதலில் அந்தச் சிக்யம் (தொங்கும் பை) இல் ஒழுங்காக அமைக்க வேண்டும்—ஓ நரோத்தமா।

Verse 27

सुवर्णं रजतं वाऽथ वस्त्रं चान्यदभीप्सितम् । यावत्साम्यं भवेद्राजन्नात्मनोऽभ्यधिकं च वा

ஓ அரசே, பொன், வெள்ளி, ஆடை அல்லது வேறு விரும்பிய தானத்தை—தன் எடைக்கு சமமாகும் வரை, அல்லது அதைவிட அதிகமாகும் வரை—அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 28

ततोऽभीष्टां समासाद्य देवतां शिक्यमाश्रितः । उदकं जलमध्ये च तदर्थं प्रक्षिपेद्द्रुतम्

பின்பு விரும்பிய தெய்வத்தை அணுகி, சிக்யம் (தராசின் தொங்கும் பை) ஆதரவுடன், அந்தச் சடங்கிற்காக நீரின் நடுவில் விரைவாக உதகத்தைச் செலுத்தி அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 29

सतिलं सहिरण्यं च साक्षतं विधिपूर्वकम् । अवतीर्य ततः सर्वं ब्राह्मणेभ्यो निवेदयेत्

எள்ளுடன், பொன்னுடன், அக்ஷதத்துடன்—முறையாகச் செய்து—பின்பு (தராசிலிருந்து) இறங்கி, அனைத்தையும் பிராமணர்களுக்கு நிவேதனம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 30

यत्फलं प्राप्यते पश्चात्तदिहैकमनाः शृणु

இதன் பின்னர் பெறப்படும் பலனை இங்கே ஒருமுக மனத்துடன் கேள்।

Verse 31

अजानता जानता वा यत्पापं तु भवेत्कृतम् । तत्सर्वं नाशयेन्मर्त्यो दानस्यास्य प्रभावतः

அறியாமலோ அறிந்தோ மனிதன் செய்த எந்தப் பாவமாயினும், இந்தத் தானத்தின் மகிமையால் அது அனைத்தும் அழிகிறது.

Verse 32

यावन्मात्रं कृतं पापमतीतं नृपसत्तम । तावन्मात्रं क्षयं याति तुलापुरुषदानतः

அரசருள் சிறந்தவனே! முன்பு எவ்வளவு அளவு பாவம் செய்யப்பட்டதோ, துலாபுருஷ தானத்தால் அதே அளவிற்கு அது க்ஷயமடைந்து அழிகிறது.

Verse 33

ईश्वराणां समादिष्टं कायक्लेशभयात्मनाम् । पुरश्चरणमेतद्धि दानं तौल्यसमुद्भवम्

உடல் வருத்தத்தை அஞ்சுவோருக்காக ஈச்வரர்கள் இந்தத் துலையால் உண்டான தானத்தை விதித்தனர்; இது அவர்களுக்கு உண்மையில் புரஸ்சரணமாகும்.

Verse 34

एतद्दत्तं दिलीपेन कार्तवीर्येण भूपते । पृथुना पुरुकुत्सेन तथान्यैरपि पार्थिवैः

அரசே! இந்தத் தானத்தை திலீபன், கார்த்தவீர்யன், ப்ருது, புருகுத்ஸன் ஆகியோரும், பிற அரசர்களும் வழங்கியுள்ளனர்.

Verse 35

एतत्पुण्यं प्रशस्यं च सर्वकामप्रदं नृणाम् । तुलापुरुषदानं च सर्वोपद्रवनाशनम्

இந்தத் துலாபுருஷ தானம் புண்ணியமிக்கதும் புகழத்தக்கதும்; இது மனிதர்க்கு எல்லா விருப்பங்களையும் அளித்து, எல்லா இடர்களையும் அழிக்கிறது.

Verse 36

आधयो व्याधयो न स्युर्न वैधव्यं गदोद्भवम् । संजायते नृपश्रेष्ठ न वियोगः स्वबन्धुभिः । तुलापुरुषदानस्य फलमेतदुदाहृतम्

அரசர்களில் சிறந்தவனே! துன்பங்களும் நோய்களும் எழாது; நோயால் உண்டாகும் விதவைத்தனமும் வராது; தம் உறவினரிடமிருந்து பிரிவும் ஏற்படாது—இதுவே துலாபுருஷ தானத்தின் பலன் என உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 37

तुलापुरुषदानस्य प्रदत्तस्य नृपोत्तम । न शक्यते कथयितुं फलं यत्स्यात्कलौ युगे

அரசர்களில் மேன்மையானவனே! கலியுகத்தில் முறையாக அளிக்கப்படும் துலாபுருஷ தானத்தின் பலனைச் சொல்ல இயலாது; அது வர்ணனைக்குப் புறம்பானது.

Verse 38

दक्षिणामूर्तिमासाद्य सिद्धेश्वरविभोः पुरः । यः प्रयच्छति भूपाल सहस्रगुणितं फलम्

அரசே! தக்ஷிணாமூர்த்தியை அணுகி, மகிமைமிகு ஸ்ரீ சித்தேஸ்வரப் பெருமானின் முன்னிலையில் தானம் செய்பவன் ஆயிரமடங்கு பலனை அடைவான்.

Verse 39

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन प्राप्य सिद्धेश्वरं विभुम् । तुलापुरुषदानं च कर्तव्यं सुविवेकिना

ஆகையால், எல்லா முயற்சிகளையும் செய்து வல்லமைமிகு ஸ்ரீ சித்தேஸ்வரப் பெருமானை அடைந்து, நல்விவேகமுள்ளவன் துலாபுருஷ தானத்தை நிச்சயமாகச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 40

एकत्र सर्वतीर्थानि सर्वाण्यायतनानि च । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे कथितानि स्वयंभुवा

ஹாடகேஸ்வரஜ க்ஷேத்திரத்தில் எல்லாத் தீர்த்தங்களும் எல்லா புனித ஆலயங்களும் ஒரே இடத்தில் கூடியுள்ளன—இவ்வாறு ஸ்வயம்பூ (பிரம்மா) அறிவித்தார்.

Verse 41

सिद्धेश्वरः सुरश्रेष्ठ एकत्र समुदाहृतः । तस्मिन्दृष्टे तथा स्पृष्टे पूजिते नृपसत्तम । सर्वेषां लभते मर्त्यः फलं यत्परिकीर्तितम्

அரசர்களில் சிறந்தவரே! தேவர்களில் முதன்மையான சித்தேஸ்வரர் இங்கே ஒரே இடத்தில் திரளாக இருப்பதாகப் புகழ்ந்து கூறப்படுகிறது. அவரை தரிசித்து, தொடிந்து, வழிபட்டால், அரசசிறந்தவரே, மனிதன் எல்லாத் தீர்த்தங்களின் கூறப்பட்ட பலனையும் பெறுவான்.

Verse 267

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्रीसिद्धेश्वरमाहात्म्ये तुलापुरुषदानमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாசீதி-சாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யமும் ஸ்ரீ சித்தேஸ்வரமாஹாத்ம்யமும் உட்பட்ட ‘துலாபுருஷ தானத்தின் மகிமை விளக்கம்’ எனும் இருநூற்று அறுபத்தேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.