Adhyaya 25

Verse 1

। सूत उवाच । तत्राश्चर्यमभूत्पूर्वं यत्तद्ब्राह्मणसत्तमाः । तद्वोऽहं संप्रवक्ष्यामि गंगामाहात्म्यसंभवम्

சூதர் கூறினார்—ஓ பிராமணச் சிறந்தோர்களே! அங்கே முற்காலத்தில் ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது; கங்கையின் மகிமையால் உண்டான அந்த நிகழ்வை இப்போது உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்।

Verse 2

चमत्कारपुरे विप्रः पुरासीत्संशितव्रतः । चंडशर्मेति विख्यातो रूपौदार्यगुणान्वितः

சமத்காரபுரத்தில் ஒருகாலத்தில் விரதங்களில் உறுதியான ஒரு பிராமணன் இருந்தான்; அவன் சண்டசர்மன் எனப் புகழ்பெற்றவன், அழகு, தாராளம், நற்குணங்கள் உடையவன்।

Verse 3

स यदा यौवनोपेतस्तदा वेश्यानुरागकृत् । श्रोत्रियोऽप्यभवद्विप्रो यौवनोद्भारपीडितः

அவன் இளமை அடைந்தபோது ஒரு வेश्यையின் மீது ஆசை கொண்டான்; வேதம் கற்ற பிராமணனாக இருந்தும் இளமைக்காமத்தின் பாரம் அவனை வாட்டியது।

Verse 4

स कदाचिन्निशीथेऽथ तृषार्तश्च समुत्थितः । प्रार्थयामास तां वेश्यां पानीयं पातुमुत्सहे

ஒருமுறை நள்ளிரவில் அவன் தாகத்தால் வருந்தி எழுந்து, அந்த வேசியை வேண்டி— “நான் தண்ணீர் குடிக்க விரும்புகிறேன்” என்றான்.

Verse 5

अथ सा सलिलभ्रांत्या करकं मद्यसंभवम् । समादाय ददौ पानं तस्मै निद्राकुलाय च

அப்போது அவள் தண்ணீர் என எண்ணி மதுவுள்ள குடத்தை எடுத்துக் கொண்டு, தூக்க மயக்கத்தில் இருந்த அவனுக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தாள்.

Verse 6

मुखमध्यगते मद्ये सोऽपि तां कोपसंयुतः । वेश्यां प्रभर्त्सयामास धिग्धिक्शब्दैर्मुहुर्मुहुः

மதுவானது அவன் வாயின் நடுவில் சென்றவுடன், அவன் கோபம் கொண்டு அந்த வேசியை “சீ! சீ!” என்று மீண்டும் மீண்டும் கடிந்தான்.

Verse 7

किमिदंकिमिदं पापे त्वया कर्म विगर्हितम् । कृतं यन्मुखमध्ये मे प्रक्षिप्ता निंदिता सुरा

“இது என்ன—இது என்ன, பாவியே! ஏன் இத்தகைய நிந்தைக்குரிய செயலைச் செய்தாய்? என் வாயின் நடுவில் இந்த நிந்திக்கப்பட்ட மதுவை ஏன் ஊற்றினாய்?”

Verse 8

ब्राह्मण्यमद्य मे नष्टं मद्यपानादसंशयम् । प्रायश्चित्तं करिष्यामि तस्मादात्मविशुद्धये

“இன்று மதுபானத்தால்—ஐயமின்றி—என் பிராமணத் தூய்மை அழிந்தது; ஆகவே என் ஆத்ம சுத்திக்காக நான் பிராயச்சித்தம் செய்வேன்।”

Verse 9

एवमुक्त्वा विनिष्क्रम्य तद्गृहाद्दुःखसंयुतः । रुरोदाथ तदा गत्वा करुणं निर्जने वने

இவ்வாறு சொல்லி அவன் அந்த இல்லத்திலிருந்து வெளியேறி, துயரால் நிறைந்து; பின்னர் தனிமையான காட்டிற்குச் சென்று கருணையுடன் அழுதான்।

Verse 10

ततः प्रभातवेलायां स्नात्वा वस्त्रसमन्वितः । त्यक्त्वा गात्रस्य रोमाणि समस्तानि द्विजोत्तमाः

பின்னர் விடியற்காலத்தில் நீராடி ஆடைகள் அணிந்து, அந்த உயர்ந்த த்விஜன் தன் உடலின் எல்லா ரோமங்களையும் அகற்றினான்।

Verse 11

संप्राप्तो विप्रमुख्यानां सभा यत्र व्यवस्थिता । पठंति सर्वशास्त्राणि वेदांतानि च कृत्स्नशः

அவன் உயரிய பிராமணர்களின் சபைக்கு வந்தான்; அங்கு சபை ஒழுங்காக அமைந்திருந்தது—அங்கே எல்லா சாஸ்திரங்களும் வேதாந்தங்களும் முழுமையாக ஓதப்பட்டன।

Verse 12

अथासौ प्रणिपत्योच्चैः प्रोवाच द्विजसत्तमान् । जलभ्रांत्या सुरा पीता मया कुरुत निग्रहम्

அப்போது அவன் வணங்கி உரத்த குரலில் அந்த த்விஜசத்தமர்களிடம் கூறினான்—“நீரென்று தவறாக எண்ணி நான் சுரா அருந்திவிட்டேன்; தயை செய்து எனக்கு உரிய நியமத் தண்டனையை விதியுங்கள்।”

Verse 13

अथ ते धर्मशास्त्राणि प्रविचार्य पुनःपुनः । तमूचुर्ब्राह्मणाः सर्वे प्रायश्चित्तकृते स्थितम्

அப்போது அந்தப் பிராமணர்கள் தர்மசாஸ்திரங்களை மீண்டும் மீண்டும் ஆராய்ந்து, அவன் செய்ய வேண்டிய பிராயச்சித்தத்தை எல்லோரும் அவனிடம் கூறினர்।

Verse 14

ब्राह्मणा ऊचुः । अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि सुरां चेद्ब्राह्मणः पिबेत् । अग्निवर्णं घृतं पीत्वा तावन्मात्रंविशु ध्यति

பிராமணர்கள் கூறினர்—அறியாமையாலோ அறிந்தேவோ ஒரு பிராமணன் சுரா அருந்தினால், தீநிறம் கொண்ட நெய்யை அதே அளவு அருந்தினால் அவன் தூய்மையடைவான்।

Verse 15

स त्वं वांछसि चेच्छुद्धिमग्निवर्णं घृतं पिब । यावन्मात्रा सुरा पीता तावन्मात्रं विशुद्धये

நீ உண்மையாகத் தூய்மை விரும்பினால், தீநிற நெய்யை அருந்து; நீ அருந்திய சுராவின் அளவு எத்தனையோ, தூய்மைக்காக அதே அளவையே அருந்து।

Verse 16

स तथेति प्रतिज्ञाय घृतमादाय तत्क्षणात् । चक्रे वह्निसमं यावत्पानार्थं द्विजसत्तमाः

அவன் ‘அப்படியே’ என்று உறுதி செய்து, உடனே நெய்யை எடுத்துக் கொண்டு, சிறந்த இருபிறப்பான் அருந்துவதற்காக அதை தீயைப் போல ஆகும்வரை காய்ச்சினான்।

Verse 17

तावत्तस्य पिता प्राप्तः श्रुत्वा वार्तां सभार्यकः । किमिदं किमिदं पुत्र ब्रुवाणो दुःख संयुतः । अश्रुपूर्णेक्षणो दीनो वाष्पगद्गदया गिरा

அவ்வேளையில் செய்தி கேட்டு அவன் தந்தை மனைவியுடன் வந்தார். துயரால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு “இது என்ன, இது என்ன, மகனே?” என்று கூறிக்கொண்டே, கண்ணீர் நிரம்பிய கண்களுடன், தாழ்ந்த மனத்துடன், அழுகையால் தடுக்கிய குரலில் பேசினார்।

Verse 20

संचिन्त्य धर्मशास्त्राणि विचार्य च पुनः पुनः । सर्वस्वमपि दास्यामि पुत्रहेतोरसंशयम्

தர்மசாஸ்திரங்களைச் சிந்தித்து, மீண்டும் மீண்டும் ஆராய்ந்து, அவர் தீர்மானித்தார்—“மகனுக்காக, ஐயமின்றி, எனது அனைத்தையும் கூட அளிப்பேன்।”

Verse 22

नान्यदस्ति सुरापाने प्रायश्चित्तं द्विजन्मनाम् । मौंजीहोमं विना विप्र यद्युक्तं तत्समाचर

சுராபானம் செய்த இருபிறப்போர்க்கு இதைத் தவிர வேறு பிராயச்சித்தம் இல்லை. ஓ விப்ரா, மௌஞ்ஜீ-ஹோமம் இன்றி உரிய விதியைச் செய்।

Verse 23

ततः स स्वसुतं प्राह नैव त्वं कर्तुमर्हसि । यच्छ दानानि विप्रेभ्यस्तीर्थयात्रां समाचर

அப்போது அவர் தம் மகனிடம் கூறினார்—“நீ அதை எவ்விதமும் செய்யத் தகுதியல்ல. பிராமணர்களுக்கு தானம் செய்து, தீர்த்தயாத்திரை மேற்கொள்.”

Verse 24

ततः शुद्धिं समाप्नोषि क्रमान्नियमसंयुतः । व्रतैश्च विविधैश्चीर्णैः सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

பின்னர் முறையாக—நியமமும் கட்டுப்பாடும் உடையவனாய்—பலவகை விரதங்களை அனுஷ்டித்தால் நீ தூய்மை அடைவாய்; இதுவே உண்மை என நான் கூறுகிறேன்.

Verse 25

न ब्राह्मणसमादिष्टं प्रायश्चित्त विशुद्धये

பிராமண ஆச்சாரியர்கள் விதிக்காத பிராயச்சித்தத்தால் தூய்மை கிடையாது.

Verse 26

पुत्र उवाच । एतन्मम महाभागा यद्ब्रुवंति व्रतादिकम् । तस्मात्कार्यो मया तात मौंजीहोमो न संशयः

மகன் கூறினான்—“மகாபாகர்கள் விரதம் முதலியவற்றைப் பற்றி எனக்குச் சொல்வது எனக்கே உரியது. ஆகவே, தந்தையே, நான் மௌஞ்ஜீ-ஹோமத்தை நிச்சயமாகச் செய்ய வேண்டும்; ஐயமில்லை.”

Verse 27

यन्मया तु कृतं बाल्ये तत्सर्वं क्षंतुमर्हसि

ஐயா, நான் பால்யத்தில் செய்த யாவற்றையும் நீங்கள் அருளுடன் முழுதும் மன்னிக்கத் தகுதியுடையீர்.

Verse 28

सूत उवाच । तस्य तं निश्चयं ज्ञात्वा स पिता सुतवत्सलः । सर्वस्वं प्रददौ रुष्टो मरणे कृतनिश्चयः

சூதர் கூறினார்—அவனது உறுதியான தீர்மானத்தை அறிந்து, மகன்பால் அன்புடைய தந்தை கோபத்துடன், மரணத்தை உறுதியாகக் கொண்டு, தன் அனைத்துச் செல்வத்தையும் தானமாக அளித்தான்.

Verse 29

साऽपि तस्य सती भार्या कृत्वा मृत्युविनिश्चयम् । तमुवाच सुतं दृष्ट्वा सर्वं दत्त्वा गृहादिकम्

அவனுடைய சதியான மனைவியும் மரணத்தை உறுதியாகக் கொண்டு, மகனைப் பார்த்து, வீடு முதலிய அனைத்தையும் தானமாக அளித்து, அவனிடம் கூறினாள்.

Verse 30

आवाभ्यां संप्रविष्टाभ्यां वह्नौ पुत्र ततस्तदा । मौंजीहोमस्त्वया कार्यो मां तातं यदि मन्यसे

மகனே, நாங்கள் இருவரும் தீயில் புகுந்த பின்பு, அச்சமயம் நீ மௌஞ்ஜீ-ஹோமத்தைச் செய்—என்னைவும் உன் தந்தையையும் கடமைக்குரியவர்களெனக் கருதினால்.

Verse 31

ततस्तौ दम्पती हृष्टौ यावद्वह्निसमीपगौ । संजातौ मरणार्थाय स च ताभ्यां समुद्भवः

பின்னர் அந்தத் தம்பதியர் மகிழ்ச்சியுடன் தீயின் அருகே சென்று, மரணத்திற்காகத் தயாரானார்கள்; அவர்களிடமிருந்து பிறந்த மகனும் அங்கே உடனிருந்தான்.

Verse 32

तावत्प्राप्तो मुनिर्नाम शांडिल्यो वेदपारगः । तीर्थयात्राप्रसंगेन तत्र देशे द्विजोत्तमाः

அச்சமயமே வேதங்களில் பாரங்கதரான சாண்டில்யர் என்னும் முனிவர் தீர்த்தயாத்திரைச் சந்தர்ப்பத்தால் அந்த நாட்டிற்கு வந்தடைந்தார், ஓ இருமுறைப் பிறந்தவர்களில் சிறந்தோரே.

Verse 33

स वृत्तांतं समाकर्ण्य कोपसंरक्तलोचनः । अब्रवीद्ब्राह्मणान्सर्वान्भर्त्समानो मुहुर्मुहुः

அந்த நிகழ்வைச் செவியுற்றவுடன் கோபத்தால் அவரது கண்கள் சிவந்தன; அவர் எல்லா பிராமணர்களையும் மீண்டும் மீண்டும் கடிந்து கூறினார்.

Verse 34

अहो मूढतमा यूयं यदेतद्ब्राह्मणत्रयम् । वृथा मृत्युमवाप्नोति निग्रहे सुगमे सति

‘அய்யோ, நீங்கள் மிகுந்த மயக்கத்தில் உள்ளீர்கள்—இந்த மூன்று பிராமணர்கள் தேவையின்றி மரணத்தை நோக்கிச் செல்கிறார்கள்; கட்டுப்படுத்தலும் திருத்தலும் எளிதாக இருக்கையில்.’

Verse 35

अत्र कात्यायनेनोक्तं यद्वचः सुमहात्मना । तच्छृण्वन्तु द्विजाः सर्वे प्रायश्चित्ती तथाप्ययम्

‘இங்கே மகாத்மா காத்யாயனர் உரைத்த வாக்கை எல்லா இருமுறைப் பிறந்தவர்களும் கேளுங்கள்; ஆயினும் இவ்விஷயத்திற்கும் பிராயச்சித்தம் உண்டு.’

Verse 36

चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च । प्रायश्चित्तानि दीयंते यत्र गंगा न विद्यते

‘கங்கை இல்லாத இடங்களில் சாந்திராயண விரதம், கிருச்சிரத் தவம், சாந்தபனத் தவம் ஆகியவை பிராயச்சித்தங்களாக விதிக்கப்படுகின்றன.’

Verse 37

अत्र विष्णुपदी गंगा तत्क्षेत्रे तु द्विजोत्तमाः । तस्यां स्नानं करोत्वेष ततः शुद्धिमवाप्स्यति

ஓ இருமுறைப் பிறந்தோரில் சிறந்தவரே! இப்புனிதத் தலத்தில் விஷ்ணுபதீ கங்கை விளங்குகின்றாள். அவளில் நீராடினால் தூய்மை பெறுவான்.

Verse 38

मौंजीहोमः प्रमाणं स्यान्मुनिवाक्येन चेद्भवेत् । तदेतदपि वाक्यं हि कात्यायनमुनेः स्फुटम्

முனிவாக்கியத்தைச் சான்றாக ஏற்றால் ‘மௌஞ்ஜீ-ஹோமம்’ எனும் விதியும் சான்றே ஆகும்; ஏனெனில் காத்தியாயன முனிவரின் தெளிவான சொற்களிலும் இதுவே கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 39

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे हर्षेण महतान्विताः । साधुसाध्विति तं प्रोच्य प्रोचुः सत्यमिदं मुने

அப்போது அந்தப் பிராமணர்கள் அனைவரும் பேரானந்தத்தில் நிறைந்தனர். ‘சாது, சாது’ என்று கூறி—ஓ முனிவரே, இது நிச்சயமாக உண்மை என்றனர்.

Verse 40

ततः प्रबोध्य तं विप्रं निन्युस्तत्र द्विजोत्तमाः । यत्र विष्णुपदी गंगा स्वयमेव व्यवस्थिता

பின்னர் அந்த இருமுறைப் பிறந்தோரில் சிறந்தவர்கள் அந்த விப்ரரை எழுப்பி, விஷ்ணுபதீ கங்கை தானே நிலைபெற்றுள்ள இடத்திற்குக் கொண்டு சென்றனர்.

Verse 41

तत्र स ब्राह्मणो यावद्गंगातोयसमुद्भवम् । गंडूषं कुरुते वक्त्रे तावच्छुद्धो बभूव सः । उदरादखिलं तोयं निष्क्रांतं द्विजसत्तमाः

அங்கே அந்தப் பிராமணர் கங்கைநீரால் ஒரு கண்டுூஷம் வாயில் எடுத்த உடனே அவர் உடனடியாகத் தூய்மையடைந்தார்; ஓ இருமுறைப் பிறந்தோரில் சிறந்தவரே, அவரது வயிற்றிலிருந்த நீர் அனைத்தும் வெளியேறியது.

Verse 42

ततोऽवगाहते यावत्तस्यास्तोयं सुशोभनम् । तावदाकाशसंभूता गम्भीरोवाच भारती

அப்போது அவர் அவளுடைய மிக அழகிய நீரில் மூழ்கி நீராடத் தொடங்கியவுடன், அதே கணத்தில் ஆகாயத்திலிருந்து எழுந்த ஆழ்ந்த பாரதி வாக்கு உரைத்தது।

Verse 43

शुद्धोऽयं ब्राह्मणः साक्षाद्विष्णुपद्याः समागमात् । स्नानादाचमनादेव तस्माद्यातु गृहं निजम्

‘இந்தப் பிராமணன் விஷ்ணுபதியுடன் சேர்ந்ததினாலே நேரடியாகத் தூய்மையடைந்தான்; நீராடலும் ஆச்சமனமும் மட்டும் போதும்—ஆகவே இவன் தன் இல்லத்திற்குச் செல்லட்டும்।’

Verse 44

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे चंडशर्मादयश्च ये । दिष्ट्यादिष्ट्येति जल्पन्तः स्वानि हर्म्याणि भेजिरे

பின்பு சண்டசர்மா முதலிய அந்தப் பிராமணர்கள் அனைவரும் ‘பாக்கியம், பாக்கியம்!’ என்று கூறிக்கொண்டே தத்தம் இல்லங்களுக்குத் திரும்பினர்।

Verse 45

सूत उवाच । एवं प्रभावा सा विप्रा गंगा विष्णुपदी स्थिता । तस्य क्षेत्रस्य सीमांते पश्चिमे पापनाशिनी

சூதர் கூறினார்—‘ஓ விப்ரர்களே! இவ்வளவு மகிமையுடைய அந்த கங்கை, விஷ்ணுபதி, அங்கே நிலைபெற்றிருக்கிறாள். அந்தக் க்ஷேத்திரத்தின் மேற்கு எல்லையில் பாபநாசினி எனும் தீர்த்தம் உள்ளது; அது பாவங்களை அழிக்கிறது.’

Verse 46

एतद्वः सर्वमाख्यातं विष्णुपद्याः समुद्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

‘விஷ்ணுபதியின் தோற்றமும் வெளிப்பாடும் பற்றிய அனைத்தையும் உங்களுக்குச் சொல்லிவிட்டேன். ஓ பிராமணச் சிறந்தோரே! இந்த மாஹாத்மியம் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதாகும்.’