Adhyaya 219

Verse 1

भर्तृयज्ञ उवाच । काम्यानि तेऽधुना वच्मि श्राद्धानि पृथिवीपते । यैः कृतैः समवाप्नोति मर्त्यो हृदयसंस्थितम्

பர்த்ருயஜ்ஞர் கூறினார்—ஓ ப்ருதிவீபதே, இப்போது நான் உமக்கு காம்ய சிராத்தங்களை விளக்குகிறேன்; அவற்றைச் செய்தால் மனிதன் இதயத்தில் நிலைத்துள்ள விரும்பிய பயனை அடைகிறான்.

Verse 2

यो नारीं वांछते क्ष्माप रूपाढ्यां शीलमण्डनाम् । इह लोके परे चैव तस्यार्हं प्रथमं दिनम्

அரசே, அழகும் நற்குணமும் அலங்காரமாக உடைய பெண்ணை விரும்புவான், இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் பலன் பெற முதலாம் நாளில் தமக்குரிய விதிப்படி அனுஷ்டானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 3

श्राद्धीयप्रेतपक्षस्य मुख्यभूतं च यन्नृप । य इच्छेत्कन्यकां श्रेष्ठां सुशीलां रूपसंयु ताम् । द्वितीयादिवसे तेन श्राद्धं कार्यं महीपते

அரசே, பிரேதபக்ஷத்தின் ஸ்ராத்தங்களில் இதுவே முதன்மை நியமம்: சிறந்த, நற்குணமுடைய, அழகுடைய கன்னியைக் விரும்புவான் இரண்டாம் நாளில் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும், பூபதே.

Verse 4

यो वांछति नरोऽश्वांश्च वायुवेगसमाञ्जवे । तृतीयादिवसे श्राद्धं तेन कार्यं विपश्चिता

காற்றின் வேகத்துக்கு ஒப்பான விரைவு குதிரைகளை விரும்பும் மனிதன், மூன்றாம் நாளில் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

Verse 5

यो वांछति पशून्मुख्यान्कुप्याकुप्यधनानि च । चतुर्थ्यां तेन कर्तव्यं श्राद्धं पितृप्रतुष्टये

சிறந்த கால்நடைகளையும் குப்ய-அகுப்ய வகை செல்வங்களையும் விரும்புவான், பித்ருக்கள் முழுத் திருப்தியடைய நான்காம் நாளில் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 6

पुत्रान्वांछति योऽभीष्टान्सुशीलान्वंशमंडनान् । पञ्चम्यां तेन कर्तव्यं सदा श्राद्धं नराधिप

மனிதர்களின் அரசே, விரும்பத்தக்க, நற்குணமுடைய, குலத்திற்கு அலங்காரமான புதல்வர்களை விரும்புவான், பஞ்சமி நாளில் எப்போதும் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 7

यः श्राद्धं वंशजैर्दत्तं परलोकगतो नृप । वांछते तेन कर्तव्यं षष्ठ्यां श्राद्धं विपश्चिता

அரசே! பரலோகம் சென்றவன் தன் வம்சத்தார் அளிக்கும் ஸ்ராத்தத்தை விரும்பினால், அவனுக்காக அறிவுடையோர் ஷஷ்டி திதியில் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 8

कृषिसिद्धिं य इच्छेत ग्रैष्मिकीं शारदीमपि । सप्तम्यां युज्यते तस्य श्राद्धं कर्तुं न संशयः

கோடைப் பயிரிலும் சரத்கால அறுவடையிலும் வேளாண் வெற்றி விரும்புவோர், ஸப்தமி திதியில் ஸ்ராத்தம் செய்வது உரியது; ஐயமில்லை.

Verse 9

य इच्छेत्पण्यसंसिद्धिं व्यवहारसमुद्भवाम् । अष्टम्यां युज्यते श्राद्धं तस्य कर्तुं नराधिप

மனிதர்களின் அதிபதியே! வாணிபப் பரிவர்த்தனையால் உண்டாகும் லாபமும் வியாபார வெற்றியும் விரும்புவோர், அஷ்டமி திதியில் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 10

नवम्यां श्राद्धकृन्नाना चतुष्पदगणाल्लंभेत् । सौभाग्यं रोगनाशं च तथा वल्लभसंगमम्

நவமி திதியில் ஸ்ராத்தம் செய்பவன் பலவகை நால்காலி மிருகங்களையும் பெறுவான்; மேலும் நல்வாழ்வு, நோய்நாசம், காதலருடன் மீள்சேர்வும் கிடைக்கும்.

Verse 11

दशमीदिवसे श्राद्धं यः करोति समाहितः । तस्य स्याद्वांछिता सिद्धिः सर्वकृत्येषु सर्वदा

தசமி நாளில் ஒருமனத்துடன் ஸ்ராத்தம் செய்பவனுக்கு, எல்லாக் காரியங்களிலும் எப்போதும் விரும்பிய நிறைவேற்றம் உண்டாகும்.

Verse 12

एकादश्यां धनं धान्यं श्राद्धकर्ता लभेन्नरः । तथा भूपप्रसादं च यच्चान्यन्मनसि स्थितम्

ஏகாதசியன்று சிராத்தம் செய்பவன் தனமும் தானியமும் பெறுவான்; அரசரின் அருளும் கிடைக்கும்; மனத்தில் உள்ள பிற வேண்டுதல்களும் நிறைவேறும்.

Verse 13

यः करोति च द्वादश्यां श्राद्धं श्रद्धासमन्वितः । पुत्रांस्तु प्रवरांश्चैव स पशून्वांछिताल्लंभेत्

த்வாதசியன்று நம்பிக்கையுடன் சிராத்தம் செய்பவன் சிறந்த புதல்வர்களையும், விரும்பிய மாட்டுச் செல்வத்தையும் பெறுவான்.

Verse 14

यो वांछति नरो मुक्तिं पितृभिः सह चात्मनः । असंतानश्च यस्तस्य श्राद्धे प्रोक्ता त्रयोदशी

தன் பித்ருக்களுடன் தானும் முக்தி பெற விரும்பி, மேலும் சந்தானமற்றவனாக இருப்பவனுக்கு—அவனுடைய சிராத்தத்திற்கு திரயோதசி விதிக்கப்படுகிறது.

Verse 15

संतानकामो यः कुर्यात्तस्य वंशक्षयो भवेत् । न संतानविवृद्धयै च तस्य प्रोक्ता त्रयोदशी

சந்தானம் வேண்டுபவன் திரயோதசி சிராத்தம் செய்தால் அவன் வம்சம் குறையலாம்; ஆகவே சந்தான விருத்திக்காக அவனுக்கு திரயோதசி கூறப்படவில்லை.

Verse 16

श्राद्धकर्मणि राजेंद्र श्रुतिरेषा पुरातनी । अपि नः स कुले भूयाद्यो नो दद्यात्त्रयोदशीम्

அரசே! சிராத்தக் கர்மத்தில் இது பழமையான ஸ்ருதி—எங்களுக்கு திரயோதசி அர்ப்பணம்/தானம் செய்யாதவன் எங்கள் குலத்தில் பிறக்கவே வேண்டாம்.

Verse 17

पायसं मधुसर्पिर्भ्यां वर्षासु च मघासु च । मघात्रयोदशीयोगे पायसेन यजेत्पितॄन्

தேன் மற்றும் நெய் சேர்த்து செய்த பாயசம்—முக்கியமாக மழைக்காலத்திலும் மகா நட்சத்திரத்திலும்—மகா திரயோதசியுடன் கூடியபோது, பாயசத்தால் பித்ருக்களை வழிபட வேண்டும்।

Verse 18

पितरस्तस्य नेच्छंति तद्वर्षं श्राद्धसत्क्रियाम् । पुण्यातिशयभीतेन पिंडदानं निराकृतम्

அவனுடைய பித்ருக்கள் அந்த ஆண்டின் ஸ்ராத்தச் சடங்கினை ஏற்கமாட்டார்கள்; புண்ணியம் அளவுக்கு மீறி பெருகுமோ என்ற அச்சத்தால் பிண்டதானம் நிராகரிக்கப்படுகிறது।

Verse 19

शक्रेण तद्दिने पुत्रमरणं दर्शितं भयम् । येषां च शस्त्रमृत्युः स्यादपमृत्युरथापि वा

அன்றைய தினம் சக்ரன் (இந்திரன்) மகன் மரணத்தின் பயங்கர அபாயத்தை வெளிப்படுத்தினான்; மேலும் சிலருக்கு ஆயுதத்தால் மரணம், அல்லது அகால மரணமும் ஏற்படலாம்।

Verse 20

उपसर्गमृतानां च विषमृत्युमुपेयुषाम् । वह्निना तु प्रदग्धानां जलमृत्यु मुपेयुषाम्

தொற்று/உபசர்கத்தால் இறந்தோர், விஷத்தால் மரணமடைந்தோர், தீயால் எரிந்தோர், மேலும் நீரில் மரணமடைந்தோர்—இவர்களுக்காக (ஸ்ராத்தத்தில்) சிறப்பு கருத்து குறிக்கப்படுகிறது।

Verse 21

सर्पव्यालहतानां च शृंगैरुद्बन्धनैरपि । एकोद्दिष्टं प्रकर्तव्यं चतुर्दश्यां नराधिप

பாம்பு அல்லது காட்டு மிருகங்களால் கொல்லப்பட்டோர், மேலும் கொம்புத் தாக்கத்தால் அல்லது தூக்கில் மரணமடைந்தோர்—இவர்களுக்காக, அரசனே, சதுர்தசியன்று ஏகோத்திஷ்ட ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 22

तेषां तस्मिन्कृते तृप्तिस्ततस्तत्पक्षजा भवेत्

அக்கருமம் செய்யப்படின் அவர்களுக்கு திருப்தி உண்டாகும்; அதே பக்ஷத்திலே அதற்கேற்ற பலன் கிடைக்கும்.

Verse 23

सर्वे कामाः पुरः प्रोक्ता युष्माकं ये मया नृप । अमावास्यादिने श्राद्धात्तानाप्नोति न संश यः

அரசே! நான் முன்பு உமக்குச் சொன்ன எல்லா விருப்பப் பயன்களும் அமாவாசை நாளில் ஸ்ராத்தம் செய்தால் ஐயமின்றி பெறப்படும்.

Verse 24

एतत्ते सर्वमाख्यातं काम्यश्राद्धफलं नृप । यच्छ्रुत्वा वांछितान्कामान्सर्वानाप्नोति मानवः

அரசே! விருப்பநிறைவேற்றும் ஸ்ராத்தத்தின் பலனை முழுவதும் உமக்குச் சொன்னேன்; இதைக் கேட்ட மனிதன் நாடிய எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான்.

Verse 219

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे काम्यश्राद्धवर्णनंनामैकोनविंशोत्तरद्विशततमोऽ ध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தின் ஸ்ராத்தகல்பத்தில் ‘காம்ய-ஸ்ராத்த-வர்ணனம்’ எனும் 219ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.