Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 96
दुर्वाससा ततः शप्ता रुष्टेनेवाहिना यथा । विद्याधनाभिमानेन शापेन पतिताः सदा
durvāsasā tataḥ śaptā ruṣṭenevāhinā yathā | vidyādhanābhimānena śāpena patitāḥ sadā
பின்பு துர்வாசரின் சாபத்தால்—கோபித்த பாம்பு கடித்ததுபோல்—அவர்கள் வீழ்ந்தனர்; கல்வி, செல்வம் என்ற அகந்தையால் அந்தச் சாபம் அவர்களை எப்போதும் தாழ்த்தியது।
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Nāgarakhaṇḍa; specific speaker not explicit in the snippet)
Scene: Durvāsas, blazing with ascetic radiance, pronounces a curse; the cursed figures recoil as if bitten by a serpent, their ornaments and manuscripts symbolizing wealth and learning slipping away.
FAQs
Pride in knowledge and wealth invites downfall; humility safeguards dharma and spiritual merit.
The verse sits within Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya flow, but this line itself emphasizes moral causality rather than naming a specific tīrtha.
No explicit rite (snāna, dāna, japa, vrata) is stated in this verse.