Adhyaya 193

Verse 1

ऋषय ऊचुः । एवं गतायां सावित्र्यां सकोपायां च सूतज । किं कृतं तत्र गायत्र्या ब्रह्माद्यैश्चापि किं सुरैः

ரிஷிகள் கூறினர்—ஓ சூதபுத்ரா, சாவித்ரீ கோபத்துடன் அங்கிருந்து சென்றபோது, அங்கே காயத்ரீ என்ன செய்தாள்? மேலும் பிரம்மா முதலிய தேவர்களும் என்ன செய்தனர்?

Verse 2

एतत्सर्वं समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः । कथं शापान्विता देवाः संस्थितास्तत्र मण्डपे

இவற்றையெல்லாம் முழுமையாக எங்களுக்குச் சொல்வாயாக; எங்கள் ஆவல் மிகுந்தது. சாபத்தின் பாரம் கொண்ட தேவர்கள் அந்த மண்டபத்தில் எவ்வாறு கூடி நிலைத்திருந்தனர்?

Verse 3

सूत उवाच । गतायामथ सावित्र्यां शापं दत्त्वा द्विजोत्तमाः । गायत्री सहसोत्थाय वाक्यमेतदुदैरयत्

சூதர் கூறினார்—சாவித்ரி சென்றபின் சாபம் அளித்து, ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தோரே, காயத்ரி உடனே எழுந்து இவ்வாக்கியங்களை உரைத்தாள்।

Verse 4

सावित्र्या यद्वचः प्रोक्तं तन्न शक्यं कथंचन । अन्यथा कर्तुमेवाथ सर्वैरपि सुरासुरैः

சாவித்ரி உரைத்த வாக்கு எவ்விதத்திலும் மாற்ற இயலாது; எல்லா தேவரும் அசுரரும் ஒன்றுகூடியாலும் அதை வேறுபடச் செய்ய முடியாது।

Verse 5

महासती महाभागा सावित्री सा पतिव्रता । पूज्या च सर्वदेवानां ज्येष्ठा श्रेष्ठा च सद्गणैः

அந்த சாவித்ரி மகாசதி, மகாபாக்கியவதி, பதி-விரதையாள்; எல்லாத் தேவராலும் பூஜிக்கத்தக்கவள், நற்கூட்டங்களில் முதன்மையும் சிறப்புமாக மதிக்கப்படுகிறாள்।

Verse 6

परं स्त्रीणां स्वभावोऽयं सर्वासां सुरसत्तमाः । अपि सह्यो वज्रपातः सपत्न्या न पुनः कथा

ஆனால், ஓ தேவர்களில் சிறந்தோரே, இது எல்லாப் பெண்களுக்கும் பொதுவான இயல்பு—இடியின் அடியையும் தாங்கலாம்; ஆனால் இணைமனைவி பற்றிய பேச்சைத் தாங்க முடியாது।

Verse 7

मत्कृते येऽत्र शपिता सावित्र्या ब्राह्मणाः सुराः । तेषामहं करिष्यामि शक्त्या साधारणां स्वयम्

என் காரணமாக இங்கே சாவித்ரி சபித்த பிராமணர்களும் தேவர்களும் உள்ளனர்; அவர்களின் நிலையை நான் என் சக்தியால் ‘சாதாரணம்’ (தணிந்து பகிரத்தக்கது) ஆக்குவேன்।

Verse 8

अपूज्योऽयं विधिः प्रोक्तस्तया मंत्रपुरःसरः । सर्वेषामेव वर्णानां विप्रादीनां सुरो त्तमाः

தேவர்களுள் சிறந்தவனே! அவள் மந்திரமுன்னிட்டு கூறியபடி, இந்த விதி-ஸ்வரூப பிரம்மா பிராமணர் முதலிய எல்லா வர்ணங்களுக்கும் பூஜைக்குத் தகாதவன் என அறிவிக்கப்பட்டான்.

Verse 9

ब्रह्मस्थानेषु सर्वेषु समये धरणीतले । न ब्रह्मणा विना किंचित्कृत्यं सिद्धिमुपैष्यति

பூமியிலுள்ள எல்லா பிரம்மஸ்தானங்களிலும் உரிய காலத்தில் பிரம்மாவின் அனுமதி இன்றி எந்தச் செயலும் வெற்றி பெறாது.

Verse 10

कृष्णार्चने च यत्पुण्यं यत्पुण्यं लिंग पूजने । तत्फलं कोटिगुणितं सदा वै ब्रह्मदर्शनात् । भविष्यति न सन्देहो विशेषात्सर्वपर्वसु

கிருஷ்ணார்ச்சனையாலும் லிங்கபூஜையாலும் உண்டாகும் புண்ணியம், பிரம்மாவின் தரிசனமாத்திரத்தால் எப்போதும் கோடிமடங்கு பலனாகிறது; ஐயமில்லை, குறிப்பாக எல்லாப் பண்டிகை நாட்களில்.

Verse 11

त्वं च विष्णो तया प्रोक्तो मर्त्यजन्म यदाऽप्स्यसि । तत्रापि परभृत्यत्वं परेषां ते भविष्यति

விஷ்ணுவே! அவள் கூறியபடி, நீ மானுடப் பிறவி எடுக்கும் போது அங்கேயும் பிறருக்குச் சேவகனாகும் நிலையை ஏற்க வேண்டி வரும்.

Verse 12

तत्कृत्वा रूपद्वितयं तत्र जन्म त्वमाप्स्यसि । यत्तया कथितो वंशो ममायं गोपसंज्ञितः । तत्र त्वं पावनार्थाय चिरं वृद्धिमवाप्स्यसि

அங்கே நீ இரு ரூபங்களை ஏற்று பிறவி எடுப்பாய். அவள் கூறிய வம்சம் என்னுடைய ‘கோப’ என அழைக்கப்படும் குலம்; அங்கே உலகைப் புனிதப்படுத்தும் பொருட்டு நீ நீண்ட காலம் வளர்ச்சியும் விரிவும் அடைவாய்.

Verse 13

एकः कृष्णाभिधानस्तु द्वितीयोऽर्जुनसंज्ञितः । तस्यात्मनोऽर्जुनाख्यस्य सारथ्यं त्वं करिष्यसि

ஒருவன் ‘கிருஷ்ணன்’ எனப் பெயர்பெறுவான்; இரண்டாவன் ‘அர்ஜுனன்’ என அழைக்கப்படுவான்; அந்தத் தன்-சொரூப அர்ஜுனனுக்கே நீ சாரதியாக இருப்பாய்.

Verse 14

तेनाकृत्येऽपि रक्तास्ते गोपा यास्यंति श्लाघ्यताम् । सर्वेषामेव लोकानां देवानां च विशेषतः

அந்தத் தெய்வீகப் பிரசன்னத்தால், விதிப்பணிகளில் தேர்ச்சியில்லாவிட்டாலும், அந்தக் கோபர்கள் பக்தியால் நிறைந்து, எல்லா உலகங்களிலும்—சிறப்பாக தேவர்களிடமும்—புகழ் பெறுவர்.

Verse 15

यत्रयत्र च वत्स्यंति मद्वं शप्रभवानराः । तत्रतत्र श्रियो वासो वनेऽपि प्रभविष्यति

என் வம்சத்தில் பிறந்த மக்கள் எங்கே எங்கே வாழ்வார்களோ, அங்கே அங்கே ‘ஸ்ரீ’யின் வாசம்—செல்வமும் மங்களமும்—காட்டிலும் கூட தோன்றும்.

Verse 16

भोभोः शक्र भवानुक्तो यत्तया कोपयुक्तया । पराजयं रिपोः प्राप्य कारा गारे पतिष्यति

ஓ சக்ரா! கோபம் கொண்ட அவள் உனக்குச் சொன்னாள்—பகைவனிடம் தோல்வியுற்று நீ சிறையில் வீழ்வாய்.

Verse 17

तन्मुक्तिं ते स्वयं ब्रह्मा मद्वाक्येन करिष्यति

அந்தச் சிறைவாசத்திலிருந்து உன் விடுதலையை என் வாக்கினால் ஸ்வயம் பிரம்மதேவன் ஏற்படுத்துவான்.

Verse 18

ततः प्रविष्टः संग्रामे न पराजयमाप्स्यसि । त्वं वह्ने सर्वभक्षश्च यत्प्रोक्तो रुष्टया तया

அதன்பின் நீ போரில் நுழைந்தால் தோல்வி அடையமாட்டாய். ஓ அக்னியே, நீ அனைத்தையும் விழுங்குபவன்—அவள் கோபத்தில் இப்படியே கூறினாள்.

Verse 19

तदमेध्यमपि प्रायः स्पृष्टं तेऽर्च्चिर्भिरग्रतः । मेध्यतां यास्यति क्षिप्रं ततः पूजामवाप्त्यसि

பொதுவாக அசுத்தம் எனக் கருதப்படுவதும், உன் புனிதக் கதிர்கள் முன்னேத் தொட்டவுடன் விரைவில் தூய்மையடையும்; அதன் பின் நீ முறையாகப் பூஜை பெறுவாய்.

Verse 21

यद्रुद्र प्रियया सार्धं वियोगः कथितस्तया । तस्याः श्रेष्ठ तरा चान्या तव भार्या भविष्यति । गौरीनामेति विख्याता हिमाचलसुता शुभा

ஓ ருத்ரா, அவள் தன் பிரியனுடன் பிரிவைச் சொன்னதுபோல்; அவளைக் காட்டிலும் மேன்மையான இன்னொருத்தி உன் மனைவியாக வருவாள். அவள் ‘கௌரி’ எனப் புகழ்பெற்ற, ஹிமாசலனின் மங்களமான மகள்.

Verse 193

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठेनागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये गायत्रीवरप्रदानोनाम त्रिनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாசீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘காயத்ரீ வரப்பிரதானம்’ எனும் நூற்று தொண்ணூற்று மூன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.