ततः स चानयामास नागरान्ब्राह्मणोत्तमान् । चातुश्चरणसंपन्नाञ्छ्रुतिस्मृति समन्वितान्
tataḥ sa cānayāmāsa nāgarānbrāhmaṇottamān | cātuścaraṇasaṃpannāñchrutismṛti samanvitān
பின்னர் அவர் நகரத்தின் தலைசிறந்த பிராமணர்களை அழைத்து வரச் செய்தார்—நான்கு வகைத் தகுதிகளும் உடையவர்களாகவும், ஸ்ருதி‑ஸ்மிருதி நெறிகளில் நிலைத்தவர்களாகவும் இருந்தவர்களை।
Sūta (narration)
Scene: A dignified brāhmaṇa patron/ācārya summons city brāhmaṇas—elderly śrotriyas with yajñopavīta, kamaṇḍalu, and palm-leaf manuscripts—gathering in a courtyard near a nascent tīrtha site.
Dharma is upheld by honoring genuine learning and inviting those established in Śruti and Smṛti to guide sacred acts.
The narrative remains within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya frame of Nāgara Khaṇḍa.
The verse highlights the dharmic practice of formally inviting qualified brāhmaṇas for yajña-related proceedings.