Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
विप्रांश्च भिक्षुकांश्चैव दीनांधांश्च विशेषतः । समाप्तौ तस्य यज्ञस्य संतर्प्य सकलांस्ततः । ऋत्विजो दक्षिणाभिस्तान्यथोक्तान्द्विजसत्तमान्
viprāṃśca bhikṣukāṃścaiva dīnāṃdhāṃśca viśeṣataḥ | samāptau tasya yajñasya saṃtarpya sakalāṃstataḥ | ṛtvijo dakṣiṇābhistānyathoktāndvijasattamān
அவர் குறிப்பாக பிராமணர்கள், பிச்சைக்காரர்கள், ஏழை மற்றும் குருடர்கள் ஆகியோரைக் களிப்புறச் செய்தார். பின்னர் யாகம் நிறைவுற்றபோது அனைவரையும் முறையாகப் போற்றி, யாகப் புரோகிதர்களுக்கு விதிப்படி தக்ஷிணை அளித்தார்.
Sūta (narration)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Dvija-uttamas (assembled sages)
Scene: After the yajña, a large feeding hall: brāhmaṇas and bhikṣukas seated in rows; the poor and blind are served first; priests receive dakṣiṇā respectfully; the yajamāna bows in gratitude.
FAQs
True ritual culminates in compassion and generosity—feeding and honoring all, and giving proper dakṣiṇā to the priests.
The acts occur in the Hāṭakeśvara-kṣetra context, where dharmic giving and yajña are celebrated as tīrtha-enhancing.
Saṃtarpana (satisfying/feeding) at yajña completion and giving dakṣiṇā to ṛtviks as prescribed (yathokta).