Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 76
तदा यमेन स्तवितो मृत्युना यमदूतकैः । शिवं प्रणम्य संस्तुत्य श्वेतं राजानमेव च । ययौ स्वमालयं विप्रा मेने स्वं जनितं पुनः
tadā yamena stavito mṛtyunā yamadūtakaiḥ | śivaṃ praṇamya saṃstutya śvetaṃ rājānameva ca | yayau svamālayaṃ viprā mene svaṃ janitaṃ punaḥ
அப்போது யமன், மிருத்யு மற்றும் யமதூதர்களால் புகழப்பட்ட அவன், சிவனை வணங்கி ஸ்தோத்திரம் செய்து, வெள்ளை அரசனாகிய ஶ்வேதராஜனையும் மரியாதை செய்தான். ஓ பிராமணர்களே, அவன் தன் இல்லத்திற்குச் சென்று தன்னை மறுபிறவி பெற்றதுபோல் எண்ணினான்।
Sūta
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Listener: Brāhmaṇas (viprāḥ) addressed in the verse
Scene: A devotee, praised even by Yama, Mṛtyu, and yamadūtas, bows to Śiva; King Śveta is honored; the devotee departs radiant, as if reborn.
FAQs
When Śiva’s grace prevails, the powers of death themselves become reverent, and the devotee’s fate is transformed like a rebirth.
The Kedāra-region narrative frame continues, showcasing Śiva’s supremacy associated with the Kedārakhaṇḍa sacred landscape.
None explicitly; the verse models praṇāma (bowing) and stuti (praise) of Śiva.