Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 9
प्रतिश्रुतं कृतं श्लाघ्या दासतांत्यजपक्वणे । हरिश्चंद्रस्येव नृणां न श्लाघ्या सत्यसंधता
pratiśrutaṃ kṛtaṃ ślāghyā dāsatāṃtyajapakvaṇe | hariścaṃdrasyeva nṛṇāṃ na ślāghyā satyasaṃdhatā
ஒருமுறை அளித்த வாக்கை நிறைவேற்றுதல் நிச்சயமாகப் புகழத்தக்கது—அடிமைச் சார்பைத் துறந்து முதிர்ந்தவரிடத்திலும். ஆனால் மனிதர்களிடையே ஹரிச்சந்திரன் போன்ற சத்தியநிலைத்தன்மை உரிய அளவு போற்றப்படுவதில்லை.
Mārkaṇḍeya (contextual, inferred from subsequent verses)
Scene: A didactic moment: the speaker contrasts genuine praiseworthiness of keeping promises with society’s shallow valuation, invoking King Hariścandra as a luminous moral reference.
FAQs
Dharma is upheld by satya—fulfilling one’s word is a sacred virtue exemplified by Hariścandra.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions as a dharma-instruction within the Kaumārikākhaṇḍa narrative.
None explicitly; the verse emphasizes ethical observance—truthfulness and keeping vows.