Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 51
भीम उवाच । सर्वभूतांबिके देवि ब्रह्मांडशतपूरके । बालिशं बालकं स्वीयं त्राहित्राहि नमोऽस्तु ते
bhīma uvāca | sarvabhūtāṃbike devi brahmāṃḍaśatapūrake | bāliśaṃ bālakaṃ svīyaṃ trāhitrāhi namo'stu te
பீமன் கூறினான்—ஹே தேவி, எல்லா உயிர்களின் அம்பிகையே, நூறு பிரபஞ்சங்களை நிறைக்கும் தாயே! உன் சொந்தமான இந்த மடையன் குழந்தையை காப்பாற்று, காப்பாற்று; உனக்கு நமஸ்காரம்।
Bhīma
Listener: Devī (Jagadambā)
Scene: Bhīma, overwhelmed and fearful, folds his hands and calls the cosmic Mother who fills countless universes; the Goddess is envisioned as vast, luminous, maternal, sheltering him like a child.
FAQs
The devotee approaches the Divine Mother with childlike dependence, trusting her cosmic power and intimate compassion.
No tīrtha is specified in this verse; it is a universal hymn to Devī as Ambikā.
None directly; the verse models supplication (prārthanā) and repeated plea (trāhi trāhi) as devotional practice.