Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 110
गायन्गाखामुपायातः पितुस्तस्याश्रमांतिके । अनृना हि स्त्रियः सर्वाः सूत्रकारो यदब्रवीत्
gāyangākhāmupāyātaḥ pitustasyāśramāṃtike | anṛnā hi striyaḥ sarvāḥ sūtrakāro yadabravīt
ஒரு செய்யுளைப் பாடிக்கொண்டே அவன் தன் தந்தையின் ஆசிரமத்திற்கு அருகில் வந்தான். 'பெண்கள் அனைவரும் உண்மையில் கடனற்றவர்கள்' என்று சூத்திரக்காரர் கூறியதை அவன் மொழிந்தான்.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating; the quoted maxim is attributed to a sūtrakāra (aphoristic authority)
Scene: A young man approaches a forest hermitage singing a didactic verse; the āśrama is calm with sages, deer, and a sacrificial fire; the verse hangs in the air like a moral proclamation.
FAQs
Dharma cautions against hasty moral condemnation; one should rely on śāstric restraint and fairness.
The scene is set at a sage’s āśrama near the Kauśikī; no separate tīrtha-phala is stated here.
None; the verse conveys a normative maxim rather than a ritual rule.