Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 119
महिमा शेषपूज्यत्वात्प्राप्तिर्नाप्राप्यमस्य यत् । प्राकाम्यमस्य व्यापित्वादीशित्वं चेश्वरो यतः
mahimā śeṣapūjyatvātprāptirnāprāpyamasya yat | prākāmyamasya vyāpitvādīśitvaṃ ceśvaro yataḥ
மஹிமை என்பது—அவர் அனைவராலும் வணங்கத்தக்கவர் என்பதால்; பிராப்தி என்பது—எதுவும் அடைய முடியாததாக எஞ்சாத நிலை. பிராகாம்யம் அனைத்திலும் வியாபித்தவருக்கே; ஈசித்துவம் அவருக்கே, ஏனெனில் அவர் பரமேசுவரன்.
Lomaharṣaṇa (Sūta)
Scene: A serene yogin in a Śaiva setting, haloed by subtle cosmic motifs indicating pervasion and lordship; the siddhis appear as symbolic emblems (lotus, conch-like aura, expanding mandala).
FAQs
It ties yogic powers to divine-like qualities—reverence, omnipresence, and lordship—grounded in the reality of Īśvara.
No site is named; the verse is a conceptual gloss on siddhis and Īśvara-nature.
None; it provides definitions rather than ritual instruction.