Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 5
त्यक्तनिंदास्तुतिर्मौनी मोक्षस्थः परिकीर्त्यसे । त्वं च नारद लोकेषु वायुवच्चपलो मुने
tyaktaniṃdāstutirmaunī mokṣasthaḥ parikīrtyase | tvaṃ ca nārada lokeṣu vāyuvaccapalo mune
நீங்கள் நிந்தையும் புகழையும் துறந்த மௌனியாகவும், மோட்சத்தில் நிலைத்தவராகவும் போற்றப்படுகிறீர். ஆயினும், ஓ நாரத முனிவரே, உலகங்களில் காற்றுபோல் சஞ்சலமாகச் செல்கிறீர்.
Phālguna (Arjuna)
Listener: Nārada
Scene: Arjuna remarks on Nārada’s paradoxical nature: a silent, praise/blame-transcending sage who nonetheless moves like the wind through worlds; depict Nārada mid-stride or floating, vīṇā in hand, with swirling wind motifs and multiple world-scenes faintly behind.
FAQs
A liberated person transcends praise and blame; outward activity (wandering) can coexist with inner freedom.
No tīrtha is mentioned in this verse; it characterizes Nārada’s conduct across the worlds.
None; the emphasis is on inner discipline (mauna) and equanimity toward praise and blame.