Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 39
असक्तः सर्वसंगेषु यः सक्तात्मेति लक्ष्यते । अदीर्घसंशंयो वाग्ग्मी नारदं तं नमाम्यहम्
asaktaḥ sarvasaṃgeṣu yaḥ saktātmeti lakṣyate | adīrghasaṃśaṃyo vāggmī nāradaṃ taṃ namāmyaham
எல்லா உறவுகளிலும் இருந்தும் பற்றற்றவராய், ஆனாலும் பரம்பொருளில் மனம் பற்றியவரென அறியப்படுபவராய்; நீண்ட சந்தேகமில்லாதவராய், வாக்குத் திறமையுடையவராய் உள்ள நாரதரை நான் வணங்குகிறேன்।
Unspecified (Kaumārikākhaṇḍa context: Sūta/Lomaharṣaṇa addressing sages)
Scene: Nārada walking between gatherings—devas, sages, kings—unattached; a luminous thread from his heart to the Supreme indicates inner devotion; a scroll or gesture shows eloquent teaching.
FAQs
One can remain outwardly unattached while being inwardly devoted, with clarity that dispels lingering doubt.
No holy site is mentioned.
None; the focus is on qualities of mind and speech.