Adhyaya 52

Verse 1

अर्जुन उवाच । कोटितीर्थं कथं जातं केन वा निर्मितं मुने । कस्माद्वा कोटितीर्थानां फलमत्रोच्यते मुने

அர்ஜுனன் கூறினான்—முனிவரே, கோடிதீர்த்தம் எவ்வாறு தோன்றியது? அதை யார் நிறுவினார்? மேலும், முனிவரே, கோடிதீர்த்தங்களின் பலன் இங்கேயே ஏன் கூறப்படுகிறது?

Verse 2

नारद उवाच । यदा मे स्थापितं स्थानं प्रसाद्याथ मया प्रभुः । ब्रह्मलोकात्समानीतः साक्षाद्ब्रह्मा पितामहः

நாரதர் கூறினார்—என் இருப்பிடம் நிறுவப்பட்டபோது, என் வழியாக இறைவன் அருள்புரிந்து மகிழ்ந்தபோது, அப்போது பிரம்மலோகத்திலிருந்து பிதாமகன் பிரம்மா தாமே இங்கே கொண்டு வரப்பட்டார்.

Verse 3

ततो मध्याह्नसमये स्नानार्थे भगवान्विधिः । सस्मार कोटितीर्थानां स्मृतान्यत्रागतानि च

அப்போது மதிய நேரத்தில் ஸ்நானத்திற்காக பகவான் விதாதா பிரம்மா கோடிதீர்த்தங்களை மனத்தால் ஸ்மரித்தார்; ஸ்மரிக்கப்பட்ட அந்தத் தீர்த்தங்கள் அங்கேயே வந்து சேர்ந்தன.

Verse 4

स्वर्गात्त्रिदशलक्षाणि सप्ततिश्च महीतलात् । पातालाद्विंशलक्षाणि स्मृतान्यभ्यागतानि च

ஸ்வர்கத்திலிருந்து முப்பது லட்சம், பூமித்தளத்திலிருந்து எழுபது, பாதாளத்திலிருந்து இருபது லட்சம்—இவ்வாறு ஸ்மரிக்கப்பட்ட தீர்த்தங்கள் வெளிப்பட்டு ஒன்றுகூடியன.

Verse 5

अनेन प्रविभागेन लिंगान्यपि कुरूद्वह । आयातानि यथा पूजां विदधाति पितामहः

இதேப் பகிர்வின்படி, ஓ குருவீரா, லிங்கங்களும் அங்கே வந்து சேர்ந்தன; பிதாமஹன் பிரம்மா விதிப்படி அவற்றை வழிபட்டான்.

Verse 6

ततोऽभिषेचनं कृत्वा लिंगान्यभ्यर्च्य पद्मभूः । मध्याह्नकृत्यं संसाध्य मम प्रेम्णा वरं ददौ

பின்னர் பத்மபூ பிரம்மா லிங்கங்களுக்கு அபிஷேகம் செய்து, முறையாக அர்ச்சித்து, மதியக் கடமைகளை நிறைவேற்றி, அன்பினால் எனக்கு வரம் அளித்தார்.

Verse 7

ततो भगवता ह्यत्र मनसा निर्मितं सरः । भगवानर्चितस्तीर्थैरिदमूचे प्रजापतिः

அதன்பின் பகவான் இங்கே மனத்தாலேயே ஒரு குளத்தை உருவாக்கினார்; தீர்த்தங்களால் போற்றப்பட்ட பிரஜாபதி பிரம்மா இவ்வார்த்தைகளை உரைத்தார்.

Verse 8

किं कुर्म भगवन्धातरादेशं देहि नः प्रभो । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा प्राह प्रजापतिः

“ஓ பகவான் தாதா! நாம் என்ன செய்வோம்? ஓ பிரபு, எங்களுக்கு உமது ஆணையை அருள்வாயாக।” அவர்கள் சொற்களை கேட்டுப் பிரஜாபதி பிரம்மா பதிலுரைத்தார்।

Verse 9

एतस्मिन्सरसि स्थेयं तीर्थैः सर्वैरथात्र च । एकस्मिंश्च तथा लिंगे सर्वलिंगैर्ममार्चनात्

இந்த ஏரியில் நீங்கள் அனைவரும் இங்கேயே எல்லாத் தீர்த்தங்களாகத் தங்குங்கள். மேலும் ஒரே லிங்கத்தில், எல்லா லிங்கங்களாலும் செய்ததுபோல், எனது அர்ச்சனை நிகழட்டும்.

Verse 10

कोटीनामेव तीर्थानां लिंगानां स्नानपूजया । दानेन च फलं त्वत्र यदि सत्यं वचो मम

இங்கே நீராடுதல், பூஜை செய்தல், மேலும் தானம் செய்வதனால் கிடைக்கும் பலன், கோடிக்கணக்கான தீர்த்தங்களும் கோடி லிங்கங்களும் தரும் பலனுக்கு ஒப்பானது—என் வாக்கு உண்மையாயின்.

Verse 11

यः श्राद्धं कुरुते चात्र पिंडदानं यथाविधि । पितॄणामक्षया तृप्तिर्जायते नात्र संशयः

இங்கே விதிப்படி ஸ்ராத்தம் செய்து, முறையாக பிண்டதானம் அளிப்பவனுக்கு பித்ருக்களுக்கு அழியாத திருப்தி உண்டாகும்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 12

स्नात्वा योऽभ्यर्चयेद्देवं कोटीश्वरमनन्यधीः । कोटिलिंगार्चनफलं व्यक्तं तस्योपजायते

நீராடி, ஒருமனத்துடன் கோடீஸ்வர தேவனை அர்ச்சிப்பவன், வெளிப்படையாகவே கோடி லிங்கங்களை வழிபட்ட பலனை அடைகிறான்.

Verse 13

त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा । तेषां स फलमाप्नोति कोटितीर्थावगाहनात्

மூவுலகிலும் உள்ள எல்லாத் தீர்த்தங்களின் பலனும், கங்கை முதலான புனித நதிகளின் பலனும், கோடிதீர்த்தத்தில் நீராடுவதால் ஒருவன் பெறுகின்றான்.

Verse 14

एवं दत्त्वा वरं ब्रह्मा ब्रह्मलोकं ययौ प्रभुः । कोटितीर्थं च संजातं ततः प्रभृति विश्रुतम्

இவ்வாறு வரம் அருளிய பின், ஆண்டவன் பிரம்மா பிரம்மலோகத்திற்குச் சென்றார்; அந்நாள்முதல் அந்த இடம் ‘கோடிதீர்த்தம்’ எனப் பரவலாகப் புகழ்பெற்றது.

Verse 15

अस्य तीरे पुरा पार्थ ब्रह्माद्यैर्देवसत्तमैः । यज्ञान्बहुविधान्कृत्वा ततः सिद्धिं परां ययुः

ஓ பார்த்தா, முற்காலத்தில் இத்தீர்த்தத்தின் கரையில் பிரம்மா முதலான உயர்ந்த தேவர்கள் பலவகை யாகங்களைச் செய்து, பின்னர் பரம சித்தியை அடைந்தனர்.

Verse 16

वसिष्ठाद्यैर्मुनिवरैस्तपश्चीर्णं पुरानघ । मनसोऽभीप्सितान्कामान्प्रापुरन्ये तपोधनाः

ஓ பாவமற்றவனே, முற்காலத்தில் வசிஷ்ட முதலான முனிவர்கள் இங்கே தவம் செய்தனர்; மேலும் தவத்தில் செல்வமுடைய பிற தபஸ்விகள் மனத்தில் விரும்பிய ஆசைகளைப் பெற்றனர்.

Verse 17

अत्र तीर्थे पुरा पार्थ अत्रिणा विहितं तपः । कोटितीर्थाद्दक्षिणतः स्थापितं लिंगमुत्तमम्

ஓ பார்த்தா, முற்காலத்தில் இத்தீர்த்தத்தில் அத்ரி தவம் செய்தார்; மேலும் கோடிதீர்த்தத்தின் தெற்கில் ஒரு சிறந்த சிவலிங்கத்தை நிறுவினார்.

Verse 18

अत्रीश्वराभिसंज्ञं तु महापापहरं परम् । स्थापयित्वा च तल्लिंगमग्रे चक्रे सरोवरम्

அத்ரீஸ்வரன் எனப் பெயர்பெற்ற அந்த லிங்கம் பரமம்; மகாபாபங்களைப் போக்கும். அதை நிறுவி, அதன் முன்பாக ஒரு புனிதத் தீர்த்தக் குளத்தை அமைத்தான்.

Verse 19

तत्र स्नात्वा च यो मर्त्यः श्राद्धं कुर्यात्प्रयत्नतः । अत्रीश्वरं समभ्यर्च्य रुद्रलोके वसेच्चिरम्

அங்கே நீராடி, முயற்சியுடன் சிராத்தம் செய்து, அத்ரீஸ்வரனை முறையாக வழிபடுகின்ற மனிதன் ருத்ரலோகத்தில் நீண்ட காலம் வாசிப்பான்.

Verse 20

भरद्वाजेन मुनिना कोटितीर्थे सरोवरे । तपश्चीर्णं महाबाहो यज्ञाश्च विहिताः किल

மகாபாஹோ! கோடிதீர்த்தக் குளத்தில் முனிவர் பரத்வாஜர் தவம் செய்தார்; அங்கே யாகங்களும் நடத்தப்பட்டன என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 21

भरद्वाजेश्वरं लिंगं स्थापितं सुमनोहरम् । तत्र कृत्वा सरो रम्यं परां मुदमवाप्तवान्

அவன் பரத்வாஜேஸ்வரன் எனும் மிக மனம்கவரும் லிங்கத்தை நிறுவினான். அங்கே இனிய தீர்த்தக் குளத்தை அமைத்து பரம ஆனந்தம் அடைந்தான்.

Verse 22

तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्याद्विधानतः । भरद्वाजेश्वरं पूज्य शिवलोके महीयते

அங்கே பக்தியுடன் நீராடி, விதிப்படி சிராத்தம் செய்ய வேண்டும். பரத்வாஜேஸ்வரனை வழிபட்டால் சிவலோகத்தில் பெருமைப்படுத்தப்படுவான்.

Verse 23

ततश्च कोटितीर्थेऽस्मिन्गौतमो भगवानृषिः । अतप्यत तपो घोरमहल्यासंगमाशया

பின்னர் இந்த கோடிதீர்த்தத்தில் பகவான் முனிவர் கௌதமர், அகல்யையுடன் மீண்டும் சேரும் ஆசையால் கடும் தவம் செய்தார்।

Verse 24

तं कामं प्राप्तवान्धीमान्परां मुदमुपागतः । अहल्यया समायोगमेतत्तीर्थप्रभावतः

அந்த ஞானி தன் விரும்பிய இலக்கை அடைந்து பேரானந்தத்தில் மூழ்கினார்; இத்தீர்த்தத்தின் மகிமையால் அகல்யையுடன் இணைவு பெற்றார்।

Verse 25

अस्मिन्क्षेत्रे महालिंगं गौतमेश्वरसंज्ञितम् । स्थापयामास भगवानहल्यासरसस्तटे

இந்த புனிதக் க்ஷேத்திரத்தில் பகவான் ‘கௌதமேஸ்வர’ எனப் பெயருடைய மகாலிங்கத்தை அகல்யா ஏரியின் கரையில் நிறுவினார்।

Verse 26

अर्जुन उवाच । अहल्यया कदा ब्रह्मन्खानितं वै महत्सरः । तन्मम ब्रूहि सकलमहल्यासरःकारणम्

அர்ஜுனன் கூறினான்—ஓ பிராமணரே! அகல்யை அந்தப் பெரிய ஏரியை எப்போது தோண்டச் செய்தாள்? அகல்யா ஏரியின் முழுக் காரணத்தையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்।

Verse 27

नारद उवाच । अहल्या शापमापन्ना गौतमात्किल फाल्गुन । पुरा चेंद्रसमायोगे परं दुःखमुपागता

நாரதர் கூறினார்—ஓ பால்குனா! அகல்யை கௌதமரின் சாபத்திற்கு ஆளானாள் என்று சொல்லப்படுகிறது; முன்பு இந்திரனுடன் ஏற்பட்ட தொடர்பால் அவள் பேர்துயரில் ஆழ்ந்தாள்।

Verse 28

ततो दुःखार्तः स मुनिः कोटितीर्थेऽकरोत्तपः । तपसा तेन वै पार्थाहल्यया सह संगतः

பின்னர் துயரால் வாடிய அந்த முனிவர் கோடிதீர்த்தத்தில் தவம் செய்தார். ஓ பார்த்தா, அந்தத் தவத்தின் பலனால் அவர் அகல்யையுடன் மீண்டும் சேர்ந்தார்.

Verse 29

ततः साध्वी परं हृष्टा अत्र क्षेत्रे सरोवरम् । चकार सुमहत्पुण्यं तीर्थोदैः परिपूरितम्

பின்னர் அந்த சாத்வி மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் இக்க்ஷேத்திரத்தில் ஒரு பெரிய ஏரியை உருவாக்கினாள். அது மிகப் புண்ணியமானது; தீர்த்த நீர்களால் நிரம்பியது.

Verse 30

अहल्यासरसि स्नानं पिंडदानं समाचरेत् । गौतमेशं च संपूज्य ब्रह्मलोकं स गच्छति

அகல்யா சரஸில் நீராடி முறையாக பிண்டதானம் செய்ய வேண்டும். கௌதமேசனை முழுமையாக வழிபட்டால் அவன் பிரம்மலோகத்தை அடைவான்.

Verse 31

कोटितीर्थे नरश्रेष्ठ अनेके मुनयोऽमलाः । तपस्तप्त्वा सुघोरं च परां सिद्धिमपागताः

ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே, கோடிதீர்த்தத்தில் பல தூய முனிவர்கள் மிகக் கடுமையான தவம் செய்து உன்னத சித்தியை அடைந்தனர்.

Verse 32

राजभिर्बहुभिः पूर्वं तपो दानं तथाध्वराः । अस्मिंस्तीर्थे सुविहिताः परां सिद्धिमुपागताः

முன்னாளில் பல அரசர்கள் இத்தீர்த்தத்தில் தவம், தானம், யாகங்கள் ஆகியவற்றை முறையாகச் செய்து, அதனால் உன்னத சித்தியை அடைந்தனர்.

Verse 33

अस्य तीरे द्विजं चैकं मृष्टान्नैर्यश्च तर्पयेत् । तेन श्रद्धासहायेन कोटिर्भवति तर्पिता

இந்தப் புனிதத் தீரத்தில் யார் ஒருவர் சிறந்த அன்னத்தால், நம்பிக்கையுடன் ஒரே ஒரு பிராமணரையும் திருப்திப்படுத்தினால், அவனால் கோடி பிராமணர்கள் திருப்தியடைந்ததற்குச் சமமான பலன் உண்டாகும்।

Verse 34

अस्य तीरे नरः पार्थ रत्नानि विविधानि च । गोभूमितिलधान्यानि वासांसि विविधानि च

ஓ பார்த்தா, இந்தத் தீரத்தில் மனிதன் பலவகை ரத்தினங்களையும், மேலும் பசுக்கள், நிலம், எள், தானியங்கள், பலவகை ஆடைகளையும் தானமாக அளிக்கலாம்।

Verse 35

श्रद्धया परया पार्थ द्विजेभ्यः संप्रयच्छति । शतकोटिगुणं पुण्यं कोटितीर्थप्रभावतः । कोटितीर्थे प्रतिश्रुत्य द्विजेभ्यो न प्रयच्छति

ஓ பார்த்தா, இங்கு பரம நம்பிக்கையுடன் பிராமணர்களுக்கு தானம் அளிப்பவன், கோடிதீர்த்தத்தின் மகிமையால் நூறு கோடி மடங்கு புண்ணியம் பெறுவான். ஆனால் கோடிதீர்த்தத்தில் வாக்குறுதி செய்து பின்னர் பிராமணர்களுக்கு அளிக்காதவன் பெரும் பாபத்திற்கு உரியவன் ஆவான்।

Verse 36

नरके पातयित्वा च कुलमेकोत्तरं शतम् । आत्मानं पातयेत्पश्चाद्दारुणं रौरवं महत्

அவன் தன் குலத்தின் நூற்று ஒன்று தலைமுறைகளை நரகத்தில் வீழ்த்தி, பின்னர் தானும் கொடிய, மகா ரௌரவ நரகத்தில் வீழ்வான்।

Verse 37

माघमासे तु संप्राप्ते प्रातःकाले तथाऽमले । यः स्नाति मकरादित्ये तस्य पुण्यं शृणुष्व मे

மাঘ மாதம் வந்தபோது, தூய்மையான அதிகாலையில், மகர சூரியன் இருக்கும் வேளையில் யார் நீராடுகிறாரோ—அவருடைய புண்ணியத்தை என்னிடமிருந்து கேள்।

Verse 38

सर्वतीर्थेषु यत्पुण्यं सर्वयज्ञेषु यत्फलम् । सर्वदानव्रतैर्यच्च कोटि तीर्थे दिनेदिने

எல்லா தீர்த்தங்களிலும் உள்ள புண்ணியம், எல்லா யாகங்களின் பலன், தானம் மற்றும் விரதங்களால் உண்டாகும் புண்ணியம்—அவை அனைத்தும் கோடிதீர்த்தத்தில் நாள்தோறும் கிடைக்கின்றன.

Verse 39

तत्पुण्यं लभते मर्त्यो नात्र कार्या विचारणा । कन्यागते सवितरि यः श्राद्धं कुरुते नरः

அதே புண்ணியத்தை மனிதன் பெறுகிறான்; இதில் ஐயம் வேண்டாம். சூரியன் கன்னி ராசியில் நுழைந்தபோது யார் சிராத்தம் செய்கிறாரோ, அவருக்கு மிகுந்த பலன் உண்டாகும்.

Verse 40

पितरस्तस्य तुष्यंति गयाश्राद्धशतैर्न तु । कार्तिके मासि संप्राप्ते स्नानादि कुरुते यदि

அவனுடைய பித்ருக்கள் திருப்தியடைகின்றனர்—நூறு கயா-சிராத்தங்களாலும் அதற்கு இணை இல்லை. மேலும் கார்த்திக மாதம் வந்தபோது இங்கு நீராடல் முதலிய அனுஷ்டானங்களைச் செய்தால் பலன் அளவிலாதது.

Verse 41

तदक्षयफलं सर्वं ब्रह्मणो वचनं यथा । इष्ट्वात्र यज्ञमेकं तु कोटियज्ञफलं लभेत्

அந்தப் பலன் அனைத்தும் அழியாதது—பிரம்மாவின் வாக்கு தவறாததுபோல். இங்கு ஒரே யாகம் செய்தாலும் கோடி யாகங்களின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 42

कन्यां ब्राह्मेण विधिना दत्त्वा कोटिगुणं फलम् । सर्वदानं कोटिगुणं कोटितीर्थे भवेद्यतः

பிராஹ்ம விதிப்படி கன்னியாதானம் செய்தால் கோடிமடங்கு பலன் கிடைக்கும். ஏனெனில் கோடிதீர்த்தத்தில் எல்லாத் தானங்களும் கோடிமடங்கு பலன் தருகின்றன.

Verse 43

कोटि तीर्थे त्यजेत्प्राणान्हृदि कृत्वा तु माधवम् । तस्य पार्थ चिरं स्वर्गे ह्यक्षया शाश्वती गतिः

கோடிதீர்த்தத்தில் இதயத்தில் மாதவனைத் தாங்கி உயிர் துறப்பவனுக்கு, ஓ பார்த்தா, சொர்க்கத்தில் நீண்ட வாசமும் அழியாத நித்திய கதியும் உண்டாகும்.

Verse 44

कोटितीर्थे तीर्थवरे देहत्यागं करोति यः । तस्य पूजां प्रकुर्वंति ब्रह्माद्या देवतागणाः

தீர்த்தங்களில் சிறந்த கோடிதீர்த்தத்தில் யார் உடலைத் துறக்கிறாரோ, அவரை மரியாதையுடன் பிரம்மா முதலிய தேவர்கூட்டம் தாமே வழிபடுகின்றனர்.

Verse 45

अस्य तीरे देहदाहो यस्य कस्य प्रजायते । अस्थिक्षेपो यस्य भवेन्महीसागरसंगमे

இந்தக் கரையில் யாருடையதாயினும் தகனம் நிகழ்ந்து, அவருடைய அஸ்தி-விஸர்ஜனம் நிலம்–கடல் சங்கமத்தில் நடைபெறுமானால்—

Verse 46

तत्फलं गदितुं पार्थ वागीशोऽपि न वै क्षमः । एतज्ज्ञात्वा परं पार्थ कोटितीर्थं प्रसेवते

ஓ பார்த்தா, அந்தப் பயனைச் சொல்ல வாக்கின் அதிபதியும் இயலார். இதை அறிந்து, ஓ பார்த்தா, கோடிதீர்த்தத்தை நாடி அதனைச் சேவிக்க வேண்டும்.

Verse 47

दिनेदिने फलं तस्य कापिलं गोसहस्रकम् । स्वर्गे मर्त्ये च पाताले तस्मादेतत्सुदुर्लभम्

நாள்தோறும் அதன் பயன் ஆயிரம் காபிலப் பசுக்களைத் தானம் செய்ததற்குச் சமம். சொர்க்கம், மண்ணுலகம், பாதாளம்—மூன்றிலும் ஆகையால் இது மிக அரிது.

Verse 52

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे कोटितीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், முதல் மாஹேஸ்வரகண்டத்தின் கௌமாரிகாகண்டத்தில் ‘கோடிதீர்த்த மஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் ஐம்பத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।