Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 102
स लोभः सह मोहेन विजेतव्यो जितात्मना । दम्भो द्रोहश्च निंदा च पैशुन्यं मत्सरस्तथा
sa lobhaḥ saha mohena vijetavyo jitātmanā | dambho drohaśca niṃdā ca paiśunyaṃ matsarastathā
அந்த பேராசை—மயக்கத்துடன் கூடியது—தன்னடக்கம் பெற்றவன் வெல்ல வேண்டியது. அதிலிருந்து வஞ்சகப் பாசாங்கு, துரோகம், பழிச்சொல், புறங்கூறு, பொறாமை ஆகியனவும் தோன்றும்.
Lomaharṣaṇa (Sūta)
Listener: Seekers (implied)
Scene: A warrior-sage (inner hero) holds a shield labeled ‘jitātman’; he subdues two beasts ‘lobha’ and ‘moha’. Behind them trail smaller shadow-figures: hypocrisy, treachery, slander, backbiting, envy—fleeing as light spreads.
FAQs
Self-mastery is required to defeat greed and delusion, which otherwise breed social and moral corruption.
No particular tīrtha is mentioned.
No explicit rite; the discipline taught is inner conquest and ethical speech.