Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 103
नन्दभद्र उवाच । नमस्तुभ्यमबालाय बालरूपाय धीमते । को भवांस्तत्त्वतो वेत्तुमिच्छामि त्वां शुचिस्मितम्
nandabhadra uvāca | namastubhyamabālāya bālarūpāya dhīmate | ko bhavāṃstattvato vettumicchāmi tvāṃ śucismitam
நந்தபத்ரன் கூறினான்—உமக்கு நமஸ்காரம்! நீர் குழந்தையல்ல; ஆயினும் குழந்தை வடிவில் விளங்குகிறீர்; மேலும் ஞானமுடையவர். நீர் உண்மையில் யார்? தூய புன்னகையுடையவரே, உம்மைத் தத்துவமாக அறிய விரும்புகிறேன்.
Nandabhadra
Listener: Child-form wise being (identity queried)
Scene: Nandabhadra bows to a radiant child-form figure whose eyes show deep wisdom; the moment is charged with wonder and respectful questioning.
FAQs
True wisdom may appear in unexpected forms; sincere inquiry into tattva (reality) is praised.
No holy site is named in this verse; it frames a dialogue within the chapter’s teaching context.
None; the verse centers on reverence (namas) and the quest to know the truth.