Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 29
भूमिं भूमिशयांश्चैव हंति काष्ठमयोमुखम् । पंचेंद्रियेषु जीवेषु सर्वं वसति दैवतम्
bhūmiṃ bhūmiśayāṃścaiva haṃti kāṣṭhamayomukham | paṃceṃdriyeṣu jīveṣu sarvaṃ vasati daivatam
மரமுகம் கொண்ட கலப்பையால் நிலத்தையும், நிலத்திற்குள் படுத்திருக்கும் உயிர்களையும் அது காயப்படுத்துகிறது. ஐம்புலன்கள் உடைய எல்லா உயிர்களிலும் தெய்வம் முழுமையாக வாசம் செய்கிறது.
Lomaharṣaṇa Sūta (deduced; Māheśvara-khaṇḍa narration to sages)
Scene: A farmer pauses with a wooden plough as a sage reveals tiny beings within the soil and a subtle divine presence radiating through all creatures.
FAQs
Because the Divine abides in sentient beings, harming creatures—even unseen ones in the soil—violates Dharma.
No tīrtha is cited; the verse teaches a universal theological ethic.
No explicit ritual; it implies reverence for life and restraint from violence in ordinary activities.