नर उवाच । अतिमूर्खोसि विप्रत्वं प्रज्ञावादांश्च भाषसे । किं न श्रुतस्त्वया श्लोकः पुराविद्भिरुदीरितः । कूपोन्यस्य घटोऽन्यस्य रज्जुरन्यस्य भारत
nara uvāca | atimūrkhosi vipratvaṃ prajñāvādāṃśca bhāṣase | kiṃ na śrutastvayā ślokaḥ purāvidbhirudīritaḥ | kūponyasya ghaṭo'nyasya rajjuranyasya bhārata
அந்த மனிதன் கூறினான்—நீ மிக மூடன்; ஆயினும் பிராமணத்துவமும் பாண்டித்யமும் பேசுகிறாய். பழங்கால ஞானிகள் உரைத்த சுலோகம் கேளாதாயா—‘கிணறு ஒருவருக்கு, குடம் மற்றொருவருக்கு, கயிறு இன்னொருவருக்கு, ஓ பாரதா’॥
Nara (the man)
The verse invokes a proverb about shared instruments and mixed ownership to argue about entitlement and participation—used here to challenge rigid refusal.
No tīrtha is named; it is a debate scene using a traditional maxim (nyāya).
None; the shloka is argumentative, employing a proverb to make a point about access/acceptance.