Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 91
दग्ध्वा संगमसांनिध्ये क्षिप्तान्यस्थीनि संगमे । ततस्तीर्थप्रभावेण मुखं जातं शशिप्रभम्
dagdhvā saṃgamasāṃnidhye kṣiptānyasthīni saṃgame | tatastīrthaprabhāveṇa mukhaṃ jātaṃ śaśiprabham
சங்கமத்தின் அருகில் அவற்றைத் தகனம் செய்து, எலும்புகளைச் சங்கமத்தில் அர்ப்பணித்தாள். அத்தீர்த்தத்தின் பிரபாவத்தால் அவளது முகம் நிலவொளிபோல் ஒளிர்ந்தது.
Narrator (Sūta) (deduced)
Tirtha: Saṅgama (unnamed in excerpt)
Type: sangam
Scene: Near the confluence, the remains are cremated; bones are cast into the meeting waters. Immediately her face manifests anew, glowing with moonlike radiance.
FAQs
Acts performed with faith at a saṅgama are depicted as powerfully purifying, leading to auspicious transformation.
The saṅgama (confluence), praised for its tīrtha-prabhāva.
Cremation near the saṅgama and casting of bones (asthi) into the confluence (asthi-visarjana).