Adhyaya 35

Verse 1

नारद उवाच । कुमारेण स्थापितोऽत्र कुमारेशस्ततः सुराः । प्रणम्य गुहमूचुश्च प्रबद्धकरसंपुटाः

நாரதர் கூறினார்—இங்கு குமாரன் (ஸ்கந்தன்) குமாரேசரை நிறுவினான். பின்னர் தேவர்கள் கைகூப்பி வணங்கி, குகன் (ஸ்கந்தன்) முன் உரைத்தனர்.

Verse 2

किंचिद्विज्ञापयष्यामो वयं त्वां श्रृणु तत्त्वतः । पूर्वप्रसिद्ध आचारः प्रोच्यते जयिनामयम्

நாங்கள் உமக்கு ஒரு விண்ணப்பம் செய்ய விரும்புகிறோம்—அதை உண்மையாய் கேளும். இது பழமையான, புகழ்பெற்ற ஆச்சாரம்; வெற்றியை நாடுவோர்க்கு உரைக்கப்பட்டது.

Verse 3

जयंति ये रणे शत्रूंस्तैः कार्यः स्तंभचिह्नकः । तस्मात्तव जयोद्द्योतनिमित्तं स्तंममुत्तमम्

போரில் பகைவரை வெல்வோர் வெற்றிக் குறியாய் ஒரு தூணை நிறுவ வேண்டும். ஆகவே உமது வெற்றியைப் பிரகடனப்படுத்த இவ்வுத்தம வெற்றித்தூண் எழுப்பப்படுக.

Verse 4

नक्षिपाम वयं यावत्त्मनुज्ञातुमर्हसि । विश्वकर्मकृतं यच्च तृतीयं लिंगमुत्तमम्

நீர் அனுமதி அருளும் உடனே நாங்கள் இதை இங்கு நிறுவுவோம்; மேலும் விஸ்வகர்மன் செய்த அந்த உத்தம மூன்றாம் லிங்கத்தையும் சேர்த்து நிறுவுவோம்.

Verse 5

तस्य स्तंभाग्रतसतं च संस्थापय शिवात्मज । एवमुक्ते सुरैः स्कन्दस्ततेत्याह महामनाः

ஓ சிவபுத்ரனே, அந்தத் தூணின் முன்பாக நூறு சின்னங்களை நிறுவுவாயாக. தேவர்கள் இவ்வாறு கூற, மகாத்மா ஸ்கந்தன் “ததாஸ்து” என்று பதிலளித்தான்.

Verse 6

ततो हृष्टाः सुरगणाः शक्राद्याः स्तंभमुत्तमम् । जांबूनदमयं शुभ्रं रणभूमौ विनिक्षिपुः

பின்னர் இந்திரன் முதலிய தேவர்கூட்டம் மகிழ்ந்து, போர்க்களத்தில் ஜாம்பூநதத் தங்கத்தால் ஆன, ஒளிவீசும் சிறந்த தூணை நிறுவினர்.

Verse 7

परितः स्थंडिलं दिक्षु सर्वरत्नमयं तु ते । तत्र हृष्टाश्चाप्सरसो ननृतुर्दशधा शुभाः

சுற்றிலும் எல்லாத் திசைகளிலும் அவர்கள் எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட புனிதமான நிலத்தளத்தை அமைத்தனர். அங்கே மங்களமான அப்சரஸ்கள் மகிழ்ந்து பத்துவிதமாக நடனமாடினர்.

Verse 8

मातरो मंगलान्यस्य जगुः स्कन्दस्य नंदिताः । इंद्राद्या ननृतुस्तत्र स्वयं विष्णुश्च वादकः

ஸ்கந்தனுக்காக மகிழ்ந்த மாதர்கள் மங்களப் பாடல்களைப் பாடினர். அங்கே இந்திரன் முதலியோர் நடனமாடினர்; தானே விஷ்ணு வாத்தியக்காரனாக இருந்தான்.

Verse 9

पेतुः खात्पुष्पवर्षाणि देववाद्यानि सस्वनुः । एवं स्तंभं समारोप्य जयाख्यं विश्वनंदकः

வானிலிருந்து மலர்மழை பொழிந்தது; தேவர்களின் வாத்தியங்கள் முழங்கின. இவ்வாறு ‘ஜய’ எனப் பெயர்பெற்ற தூணை நிறுவி, உலகமகிழ்வன் ஸ்கந்தன் (மேலும் முன்னே சென்றான்).

Verse 10

स्तम्भेश्वरस्ततो देवः स्थापितस्त्र्यक्षसूनुना । विरिंचिप्रमुखैर्देवैर्जातानन्दैः समं तदा

அதன்பின் மும்முகக் கண்களுடைய சிவனின் புதல்வன், ஸ்தம்பேஸ்வரர் எனும் இறைவனை நிறுவினான்; விரிஞ்சி (பிரம்மா) முதலிய தேவர்கள் அனைவரும் அப்போது ஒன்றாய் மகிழ்ந்தனர்।

Verse 11

हरिहरादित्युक्तैस्तैः सेन्द्रैर्मुनिगणैरपि । तस्यैव पश्चिमे भागे शक्त्यग्रेण महात्मना

ஹரி, ஹர, ஆதித்யர் எனச் சொல்லப்பட்ட அந்தத் தெய்வங்களுடன், இந்திரனும் முனிவர் கூட்டமும் சேர்ந்து—அதே தலத்தின் மேற்கு பகுதியில்—மகாத்மா தன் சக்தி (வேல்) முனையில் கொண்டு (அடுத்த செயல்களைச் செய்தான்)।

Verse 12

गुहेन निर्मितः कूपो गंगा तत्र तलोद्भवा । माघस्य च चतुर्दश्यां कृष्णायां पितृतर्पणम्

குகன் (ஸ்கந்தன்) அங்கே ஒரு கிணற்றை அமைத்தான்; அதன் அடியிலிருந்து கங்கை வெளிப்பட்டாள். மேலும் மாக மாதக் கிருஷ்ணபட்ச சதுர்தசியன்று அங்கே பித்ருத் தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 13

कूपे स्नानं नरः कृत्वा भक्त्या यः पांडुनंदन । गयाश्राद्धेन यत्पुण्यं तत्फलं लभते स्फुटम्

பாண்டு நந்தனே! யார் பக்தியுடன் அந்தக் கிணற்றில் நீராடுகிறாரோ, அவர் கயா-ஸ்ராத்தம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணியத்தின் அதே பயனைத் தெளிவாக அடைகிறார்।

Verse 14

स्तंभेश्वरं ततो देवं गन्धपुष्पैः प्रपूजयेत् । वाजपेयफलं प्राप्य मोदते रुद्रसद्मानि

பின்பு ஸ்தம்பேஸ்வரத் தேவனை நறுமணங்களாலும் மலர்களாலும் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும். வாஜபேய யாகத்தின் பலனைப் பெற்று, ருத்ரனின் தாமங்களில் மகிழ்வான்।

Verse 15

पौर्णमास्याममावास्यां महीसागरसंगमे । श्राद्धं कृत्वा च योऽभ्यर्च्चेंत्स्तंभेश्वरमकल्मषः

பௌர்ணமி அல்லது அமாவாசை நாளில் மகீ நதி–கடல் சங்கமத்தில் சிராத்தம் செய்து பின்னர் ஸ்தம்பேஸ்வரரை வழிபடுவான் மாசற்றவனாகிறான்।

Verse 16

पितरस्तस्य तृप्यंति तृप्ता यच्छंति चाशिषः । स भित्त्वा सर्वपापानि रुद्रलोके महीयते

அவனுடைய பித்ருக்கள் திருப்தியடைகின்றனர்; திருப்தியடைந்து அவனுக்கு ஆசிகளை அளிக்கின்றனர். அவன் எல்லாப் பாவங்களையும் உடைத்து ருத்ரலோகத்தில் போற்றப்படுகிறான்।

Verse 17

इत्याह भगवान्रुद्रः स्कन्दस्य प्रीतये पुरा । एवमेव चतुर्थं च स्थापितं लिंगमुत्तमम्

இவ்வாறு முன்பொரு காலத்தில் ஸ்கந்தனின் மகிழ்ச்சிக்காக பகவான் ருத்ரர் உரைத்தார். இதே முறையில் நான்காவது சிறந்த லிங்கமும் நிறுவப்பட்டது।

Verse 18

प्रणेमुर्देवताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः

அனைத்து தேவர்களும் வணங்கி, ‘சாது! சாது!’ என்று புகழ்ந்து உரைத்தனர்।