Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 70
न तत्त्वज्ञासि गिरिजे नाहं निंदापरस्तव । चाटूक्तिबुद्ध्या कृतवांस्त वाहं नर्मकीर्तनम्
na tattvajñāsi girije nāhaṃ niṃdāparastava | cāṭūktibuddhyā kṛtavāṃsta vāhaṃ narmakīrtanam
ஓ கிரிஜையே, நீ உண்மைத்தத்துவத்தை அறியவில்லை; நான் உன்னை நிந்திப்பவன் அல்ல. வெறும் இனியச் சாடல் கலந்த விளையாட்டு மனத்தால் தான் அந்தப் பரிகாசச் சொற்களைச் சொன்னேன்.
Śiva (Śaṅkara)
Scene: Śiva speaks softly to Girijā, palms open in reassurance; Pārvatī’s posture loosens from anger to listening, the atmosphere warming from storm to calm.
FAQs
Even intimate speech should be guided by truth and care; playful words can wound, so one should clarify intent and avoid blame.
No specific tīrtha is mentioned in this verse; it is a domestic-divine dialogue within the Māheśvarakhaṇḍa narrative frame.
None; the verse focuses on conduct (vāṅ-nīti), not a rite.