Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 57
सुवर्णग्राहिणौ येन कर्णौ स्यातां च सुश्रुती । मौंजीबंधोप्यभूदस्य व्यतीतेब्देऽष्टमे हरे । ब्रह्मचर्याभिवृद्ध्यै यो ब्रह्मग्रहणहेतुकः
suvarṇagrāhiṇau yena karṇau syātāṃ ca suśrutī | mauṃjībaṃdhopyabhūdasya vyatītebde'ṣṭame hare | brahmacaryābhivṛddhyai yo brahmagrahaṇahetukaḥ
எந்த ஸம்ஸ்காரத்தால் காதுகள் பொன் அணியத் தகுதியடைந்து ‘ஸுஶ்ருதி’ (நல்ல உபதேசத்தைச் செவிமடுக்க வல்லவன்) ஆகிறானோ, ஓ ஹரி! அவனுடைய மௌஞ்ஜீபந்தமும் எட்டாம் ஆண்டு கடந்தபின் தான் நிகழ்ந்தது—இது பிரஹ்மசர்ய வளர்ச்சிக்கும் பிரஹ்மம் (வேதக் கல்வி) பெறுதற்கும் காரணமானது।
Citragupta
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Hari (explicit vocative)
Scene: A solemn upanayana-adjacent moment: the boy receives the muñja girdle after the eighth year; a teacher figure stands ready with staff and sacred thread; the verse addresses ‘Hari’, elevating the rite into devotional discipline.
FAQs
Initiation into brahmacarya is portrayed as the gateway to disciplined life and sacred learning.
This verse does not name a tīrtha; it belongs to the Kāśīkhaṇḍa’s broader Kāśī-centered dharma narrative.
Muñjībandha (sacred girdle tying), associated with upanayana and brahmacarya, is mentioned with an age marker (after the eighth year).