Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 16
मीढुष्टमायोत्तरमीढुषे नमो नमो गणानां पतये गणाय । नमोस्तु ते जन्मजरातिगाय नमो विशाखाय सुशक्तिपाणये
mīḍhuṣṭamāyottaramīḍhuṣe namo namo gaṇānāṃ pataye gaṇāya | namostu te janmajarātigāya namo viśākhāya suśaktipāṇaye
மிகுந்த தானம் அளிப்பவனுக்கும், அதிலும் மேலான தானவீரனுக்கும் நமஸ்காரம். கணங்களின் அதிபதியே, கணமயனே—மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம். பிறப்பு-மூப்பு கடந்த உமக்கு நமஸ்காரம்; விசாகா, வல்ல சக்தியை (வேல்) கையில் தாங்கிய உமக்கு प्रणாமம்।
Agastya
Scene: Skanda is hailed as the lord of divine hosts, supremely bountiful, ageless; he stands poised with the mighty spear, surrounded by gaṇas as a luminous commander.
FAQs
The Lord is both compassionate and victorious, and remembrance of His immortal nature lifts devotees beyond fear of decay.
The Kāśī-khaṇḍa setting frames the hymn; the focus is on Skanda’s cosmic authority rather than a named tirtha.
No explicit ritual; the repeated “namo namo” indicates devotional repetition akin to japa.