Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 48
व्यापिनी सर्वभूतानां सूक्ष्मात्सूक्ष्मतरा स्मृता । अक्षया ह्यमृता ह्येषा स्वर्गसोपानमुत्तमा
vyāpinī sarvabhūtānāṃ sūkṣmātsūkṣmatarā smṛtā | akṣayā hyamṛtā hyeṣā svargasopānamuttamā
அவள் எல்லா உயிர்களிலும் பரவி நிற்பவள்; சூட்சுமத்திலும் மிகச் சூட்சுமமானவள் என நினைக்கப்படுகிறாள். அவள் நிச்சயமாக அழியாதவள்—நிச்சயமாக அமரத்துவமுடையவள்; சொர்க்கத்திற்குச் செல்லும் உத்தமப் படிக்கட்டு.
Unknown (narrative voice within Revākhaṇḍa; commonly framed as Sūta/Lomaharṣaṇa relating the māhātmya)
Tirtha: Revā (Narmadā)
Type: kshetra
Scene: Personified Revā as a radiant river-goddess pervading beings; a luminous, subtle current rising like steps toward a celestial realm, with sages on the bank in contemplation.
FAQs
A tīrtha’s greatness is metaphysical: the goddess-river is subtle, pervasive, and a conduit to higher realms through purity and devotion.
Revā/Narmadā as a cosmic tīrtha whose sanctity extends beyond a single bank or ford.
None explicitly; the verse provides a doctrinal basis for reverence, snāna, and remembrance as spiritually elevating.