Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 47
नर्मदा परमा काचिन्मर्त्यमूर्तिकला शिवा । दिव्या कामगमा देवी सर्वत्र सुरपूजिता
narmadā paramā kācinmartyamūrtikalā śivā | divyā kāmagamā devī sarvatra surapūjitā
நர்மதா பரம உயர்ந்தவள்; மனிதர்க்குப் புலப்படும் வடிவின் ஒரு கலையாகத் தானே சிவை. அவள் தெய்வீகமான, விருப்பநிறைவேற்றும் தேவி; எங்கும் தேவர்களால் வணங்கப்படுகிறாள்.
Unknown (narrative voice within Revākhaṇḍa; commonly framed as Sūta/Lomaharṣaṇa relating the māhātmya)
Tirtha: Revā / Narmadā
Type: river
Scene: Revā/Narmadā as a radiant goddess rising from the river, bearing Śaiva aura; devas in the sky offer flowers while pilgrims at ghāṭas light lamps; the river appears both earthly and cosmic.
FAQs
Revā/Narmadā is not merely water but a divine Śaiva presence accessible in the human realm, worthy of universal worship.
The river Narmadā (Revā) itself as a moving tīrtha, praised as Śiva’s auspicious manifestation.
Implicit worship (pūjā) is indicated through “worshipped by the gods,” though no specific rite is detailed.