Adhyaya 66
மார்கண்டேயர் யுதிஷ்டிரனை நோக்கி—நர்மதையின் தென் கரையில் சங்கமத்தருகே உள்ள ஒப்பற்ற மாத்ருதீர்த்தத்திற்குச் செல்லுமாறு அறிவுறுத்துகிறார். அங்கு நதிக்கரையில் மாத்ருக்கள் வெளிப்பட்டனர்; யோகினிகளின் சபை வேண்டியபோது, உமையை அர்த்தாங்கியாகக் கொண்டும் நாகத்தை யஜ்ஞோபவீதமாகத் தரித்தும் உள்ள சிவன், அந்தத் தீர்த்தம் பூமியில் புகழ்பெறட்டும் என அனுமதி அளித்து மறைந்தார். இவ்விதமான தெய்வீக அங்கீகாரமே தீர்த்தத்தின் பலனுக்குக் காரணமாகக் கூறப்படுகிறது. நவமி திதியில் தூய நியமத்துடன் பக்தன் உபவாசம் இருந்து மாத்ருகோசரத்தில் வழிபட வேண்டும்; இதனால் மாத்ருக்களும் சிவனும் மகிழ்வர். வంధ்யை, பிள்ளை இழந்தவள் அல்லது புத்ரமில்லாதவள் ஆகிய பெண்களுக்கு மந்திர-சாஸ்திர நிபுணர் ஆசார்யர் ஐந்து ரத்தினங்களும் பழங்களும் உடைய பொற்கலசத்தால் ஸ்நானவிதியை நடத்த வேண்டும்; புத்ரலாபத்திற்காக காஞ்சியப் பாத்திரத்தில் ஸ்நானம் அளிக்கப்படுகிறது. முடிவில்—மனதில் நினைத்த ஆசை கிடைக்கும்; மாத்ருதீர்த்தத்தை விட உயர்ந்த தீர்த்தம் இல்லை எனப் பலன் கூறப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र मातृतीर्थमनुत्तमम् । सङ्गमस्य समीपस्थं नर्मदादक्षिणे तटे
ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்—ஓ அரசே, பின்னர் சங்கமத்தருகே நர்மதையின் தென் கரையில் உள்ள ஒப்பற்ற மாத்ருதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।
Verse 2
मातरस्तत्र राजेन्द्र संजाता नर्मदातटे । उमार्धनारिर्देवेशो व्यालयज्ञोपवीतधृक्
ஓ அரசே, அங்கே நர்மதா கரையில் மாதர்கள் வெளிப்பட்டனர். அங்கேயே தேவேசன்—உமா அர்த்தநாரியாகிய சிவன்—பாம்புகளால் ஆன யஜ்ஞோபவீதம் அணிந்து விளங்குகின்றான்।
Verse 3
उवाच योगिनीवृन्दं कष्टंकष्टमहो हर । अजेयाः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादान्महेश्वर
அவன் யோகினியர் கூட்டத்தினை நோக்கி கூறினான்— “அய்யோ, அய்யோ, ஹரா! மகேஸ்வரா, உன் அருளால் அவர்கள் எல்லாத் தேவர்களுக்கும் கூட வெல்லமுடியாதவர்களாயினர்।”
Verse 4
तीर्थमत्र विधानेन प्रख्यातं वसुधातले । एवं भवतु योगिन्य इत्युक्त्वान्तरधाच्छिवः
“இங்கே உள்ள தீர்த்தம் முறையான விதியால் பூமியெங்கும் புகழ்பெறுக.” என்று கூறி— “அப்படியே ஆகுக, யோகினியரே!”— சிவன் மறைந்தான்।
Verse 5
श्रीमार्कण्डेय उवाच । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या नवम्यां नियतः शुचिः । उपोष्य परया भक्त्या पूजयेन्मातृगोचरम्
ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்— அந்தத் தீர்த்தத்தில் நவமி நாளில் கட்டுப்பாடுடன் தூய்மையாய் இருந்து நோன்பிருந்து, பரம பக்தியுடன் மாத்ருகோசரம் (மாத்ருமண்டலம்) வழிபடுவான்,
Verse 6
तस्य स्युर्मातरः प्रीताः प्रीतोऽयं वृषवाहनः । वन्ध्याया मृतवत्साया अपुत्राया युधिष्ठिर
அவனிடம் மாதர்கள் மகிழ்வர்; இந்த வृषவாஹனன் (சிவனும்) மகிழ்வான். யுதிஷ்டிரா! பிள்ளையில்லாதவள், பிள்ளைகளை இழந்தவள், அல்லது புத்ரமில்லாதவளுக்காக—
Verse 7
स्नापनं चारभेत्तत्र मन्त्रशास्त्रविदुत्तमः । सहिरण्येन कुम्भेन पञ्चरत्नफलान्वितः
அங்கே மந்திர-சாஸ்திரத்தில் சிறந்த அறிஞன் ஸ்நாபனச் சடங்கைத் தொடங்க வேண்டும்— பொன்னுடன் கூடிய கும்பத்தால், பஞ்சரத்தினப் பலன் உடையதாக।
Verse 8
स्नापयेत्पुत्रकामायाः कांस्यपात्रेण देशिकः । पुत्रं सा लभते नारी वीर्यवन्तं गुणान्वितम्
மகனை விரும்பும் பெண்ணுக்காக தேசிக ஆசாரியர் காஞ்சிப் பாத்திரத்தால் ஸ்நான விதியைச் செய்ய வேண்டும். அவள் வீரியமுள்ள, குணநிறைந்த மகனைப் பெறுவாள்.
Verse 9
यो यं काममभिध्यायेत्ततः स लभते नृप । मातृतीर्थात्परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति
அரசே! இங்கு யார் எந்த விருப்பத்தைத் தியானிக்கிறாரோ, அதையே அவர் பெறுகிறார். மாத்ருதீர்த்தத்தை விட உயர்ந்த தீர்த்தம் முன்பும் இல்லை, இனியும் இல்லை.
Verse 66
। अध्याय
அத்தியாயம் நிறைவு.