Adhyaya 30

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदोत्तरकूले तु दारुतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभाग तपस्तप्त्वा द्विजोत्तमः

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்— நர்மதையின் வடகரையில் ‘தாரு-தீர்த்தம்’ எனும் ஒப்பற்ற தீர்த்தம் உள்ளது; அங்கே ஒரு பெரும்பாக்கியமுள்ள த்விஜோத்தமன் தவம் செய்து சித்தி பெற்றான்.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कोऽसौ द्विजवरश्रेष्ठः सिद्धस्तत्र महामुने । दारुकेति सुतः कस्य एतन्मे वक्तुमर्हसि

யுதிஷ்டிரன் கூறினான்— ஓ மகாமுனியே, அங்கே சித்தி பெற்ற அந்தத் த்விஜவர-சிரேஷ்டன் யார்? ‘தாருகன்’ யாருடைய மகன்? இதை எனக்குச் சொல்ல அருள்வீர்.

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भार्गवे विपुले वंशे धीमतो देवशार्मणः । दारुर्नाम महाभागो वेदवेदाङ्गपारगः

ஸ்ரீ மார்கண்டேயர் கூறினார்— விரிந்த பார்கவ குலத்தில் தேவசர்மன் எனும் அறிவுடையவர் இருந்தார்; அவருடைய பெரும்பாக்கியமுள்ள மகன் தாரு, வேதங்களிலும் வேதாங்கங்களிலும் தேர்ந்தவன்.

Verse 4

ब्रह्मचारी गृहस्थश्च वानप्रस्थो विधिक्रमात् । यतिधर्मविधानेन चचार विपुलतपः

அவன் விதிமுறையின்படி முதலில் பிரம்மச்சாரி, பின்னர் கிருஹஸ்தன், அதன் பின் வானப்ரஸ்தன் ஆனான்; யதி-தர்ம விதிகளின்படி மிகுந்த தவம் செய்தான்.

Verse 5

ध्यायन्वै स महादेवं निराहारो युधिष्ठिर । उवास तीर्थे तस्मिन् वै यावत्प्राणपरिक्षयम्

யுதிஷ்டிரா! மகாதேவனைத் தியானித்தவாறே, நிராஹாரமாக இருந்து, அவன் அந்தத் தீர்த்தத்தில் உயிர்மூச்சு சோரும்வரை தங்கினான்.

Verse 6

तस्य नाम्ना तु तत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्र स्नात्वा विधानेन अर्चयेत्पितृदेवताः

அவனுடைய நாமத்தினாலே அந்தத் தீர்த்தம் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது. அங்கே விதிப்படி நீராடி பித்ருக்களையும் தேவர்களையும் அர்ச்சிக்க வேண்டும்.

Verse 7

सत्यवादी जितक्रोधः सर्वभूतहिते रतः । सर्वान्कामानवाप्नोति राजन्नत्रैव सवर्था

உண்மை பேசுபவன், கோபத்தை வென்றவன், எல்லா உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவன்—அரசே—இந்தத் தீர்த்தத்தின் அருளால் இங்கேயே எல்லாவிதமாகவும் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைகிறான்.

Verse 8

यः कुर्यादुपवासं च सत्यशौचपरायणः । सौत्रामणिफलं चास्य सम्भवत्यविचारितम्

சத்தியமும் தூய்மையும் பற்றிய உறுதியில் இருந்து உபவாசம் செய்பவனுக்கு, சௌத்ராமணி யாகத்தின் பலன் ஐயமின்றி நிச்சயமாக உண்டாகும்.

Verse 9

ऋग्वेदजापी ऋग्वेदी साम वा सामपारगः । यजुर्वेदी यजुर्जप्त्वा लभते फलमुत्तमम्

ரிக் வேதத்தை ஜபிப்பவனாக இருந்தாலும், ரிக் வேதத்தை அறிந்தவனாக இருந்தாலும், சாமவேதியாவதோ சாமகானத்தில் தேர்ந்தவனாவதோ, அல்லது யஜுர்வேதியாவதோ—தன் தன் வேதத்தை ஜபித்தால் இங்கே உத்தமமான பலனை அடைவான்।

Verse 10

प्राणांस्त्यजति यो मर्त्यस्तस्मिंस्तीर्थे विधानतः । अनिवर्तिका गतिस्तस्य इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

எவன் அந்த தீர்த்தத்தில் விதிப்படி உயிர்மூச்சைத் துறக்கிறானோ, அவனுக்கு மீளாத பாதை உண்டாகும்—என்று சங்கரன் (சிவன்) உரைத்தான்।

Verse 30

। अध्याय

அத்தியாயம். (அத்தியாய நிறைவு.)