Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 81
जायन्ते कण्टकैर्भिन्नाः कोशे वा कोशकारकाः । मृगपक्षिविहङ्गानां घातका मांसभक्षकाः
jāyante kaṇṭakairbhinnāḥ kośe vā kośakārakāḥ | mṛgapakṣivihaṅgānāṃ ghātakā māṃsabhakṣakāḥ
அவர்கள் முள்ளால் குத்தப்பட்டவர்களாய் பிறக்கின்றனர்; அல்லது கூண்டுக்குள் கூண்டு நெய்யும் புழுக்களாய் ஆகின்றனர்—மிருகங்களையும் பறவைகளையும் கொன்று மாமிசம் உண்ணுவோர்.
Deductive: Skanda (Kārttikeya) narrating within Āvantya Khaṇḍa’s Reva Khaṇḍa frame
Scene: A metamorphic karmic montage: hunters killing deer and birds; then rebirth scenes—one figure emerging with skin torn by thorns in a thorn-bush landscape; another enclosed within a silken cocoon, cramped and struggling—symbolizing karmic mirroring.
FAQs
Cruelty to living beings returns as embodied suffering; violence (hiṃsā) shapes one’s future birth and pain.
No specific tīrtha is mentioned; the verse is a karmic-ethical teaching within the Reva Khaṇḍa context.
No explicit ritual; the implied prescription is ahiṃsā and restraint from killing.