Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 54
योगप्रकारनिर्णयः
Classification and Definition of Yoga
तथा शिवा परा ध्येया सर्वभूतगतौ शिवौ । तौ श्रुतौ स्मृतिशास्त्रेभ्यः सर्वगौ सर्वदोदितौ
tathā śivā parā dhyeyā sarvabhūtagatau śivau | tau śrutau smṛtiśāstrebhyaḥ sarvagau sarvadoditau
அதேபோல் பரம சிவையைத் தியானிக்க வேண்டும்; எல்லாப் பூதங்களிலும் நிறைந்திருக்கும் அந்த இரு சிவர்களையும் தியானிக்க வேண்டும். அவர்கள் ஸ்ருதி‑ஸ்ம்ருதி‑சாஸ்திரங்களில் வெளிப்பட்டவர்கள்; அனைத்திலும் வியாபித்தும் அனைத்தையும் அருள்பவர்களெனப் புகழப்படுகின்றனர்.
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Umāpati
Sthala Purana: Not a Jyotirliṅga account; it broadens the dhyeya to include Parā Śivā and the all-pervading divine pair (śivau) attested by śruti-smṛti-śāstra.
Significance: Encourages contemplation of the omnipresent Śiva–Śakti reality as the giver of all attainments, integrating devotion with metaphysical pervasion.
Shakti Form: Pārvatī
Role: liberating
FAQs
It teaches that the Supreme Reality is to be contemplated as the all-pervading divine pair—Śiva with Śivā (Śakti)—present within every being, and that their grace is the source of all attainments, including liberation.
The Linga and other saguna forms provide a concrete support for meditation, leading the devotee to realize the same Śiva-Śakti principle described here as omnipresent and affirmed by Śruti and Smṛti.
It points to dhyāna: steady contemplation of Śiva-Śakti as indwelling in all beings; this can be paired with japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) as a focused meditative discipline.