Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 48
शैवधर्मप्रशंसा तथा पञ्चविधसाधनविभागः / Praise of Śaiva Dharma and the Fivefold Classification of Practice
द्वादशांतःस्थितस्येन्दोर्नीत्वोपरि शिवौजसि । संहृत्यं वदनं पश्चाद्यथासंस्करणं लयात्
dvādaśāṃtaḥsthitasyendornītvopari śivaujasi | saṃhṛtyaṃ vadanaṃ paścādyathāsaṃskaraṇaṃ layāt
த்வாதசாந்தத்தில் நிலைத்த சந்திர ஓட்டத்தை மேலே சிவ ஒளிமிக்க ஆற்றலில் உயர்த்தி, பின்னர் வதனம் எனும் வெளிமுக ஓட்டத்தை ஒடுக்க வேண்டும்; அதன் பின் லயத்தின் மூலம் விதிப்படி உள்ள்சுத்தி-சம்ஸ்காரக் கிரமத்தின்படி அதில் ஒன்றி லயிக்க வேண்டும்.
Suta Goswami
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Sadāśiva
Role: liberating
Cosmic Event: laya (microcosmic dissolution of sense-currents into Śiva-ojas)
FAQs
It teaches laya-yoga: the practitioner internalizes the mind and prāṇa, raising the subtle “lunar” current to the crown-point (dvādaśānta) and dissolving individuality into Śiva’s conscious radiance, pointing toward liberation (mokṣa).
While Linga worship is an outer support (saguṇa-upāsanā), this verse describes the inner counterpart: concentrating awareness at the dvādaśānta and merging it into Śiva-ojas, the formless (nirguṇa) realization that the Linga ultimately signifies.
A meditative practice of prāṇa-and-mind withdrawal (pratyāhāra) and laya: focus at dvādaśānta, lead the inner lunar current upward, then dissolve attention inward—often supported by japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) in Shaiva practice.