Bhu-maṇḍala-varṇanam (Description of the Earth-Maṇḍala, the Seven Continents, and Meru)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । पाराशर्य्य सुसंक्षेपाच्छृणु त्वं वदतो मम । मण्डलं च भुवस्सम्यक् सप्तद्वीपादिसंयुतम्

சனத்குமாரர் கூறினார்—பாராசர்யரே, நான் சுருக்கமாகச் சொல்வதை கவனமாகக் கேள். ஏழு தீவுகள் முதலியவற்றுடன் கூடிய புவঃமண்டலத்தை முறையாக விளக்குவேன்.

Verse 2

जंबू प्लक्षश्शाल्मलिश्च कुशः क्रौञ्चश्च शाककः । पुष्पकस्सप्तमस्सर्वे समुद्रैस्सप्तभिर्वृताः

ஜம்பூ, ப்லக்ஷ, ஷால்மலி, குஷ, க்ரௌஞ்ச, ஷாகத் தீவு—மேலும் ஏழாவது புஷ்பகத் தீவு—இவ்வேழு தீவுகளும் ஏழு சமுத்திரங்களால் சூழப்பட்டுள்ளன।

Verse 3

लवणेक्षुरसौ सर्पिर्दविदुग्धजलाशयाः । जम्बुद्वीपस्समस्तानामेतेषां मध्यतः स्थितः

சூழ்ந்துள்ள சமுத்திரங்கள் உப்பு நீர், கரும்புச் சாறு, நெய், தயிர், பால் ஆகியவற்றின் நீர்த்தேக்கங்களாக உள்ளன. இவை அனைத்தின் நடுவில் ஜம்பூதீவு அமைந்துள்ளது।

Verse 4

तस्यापि मेरुः कालेयमध्ये कनकपर्वतः । प्रविष्टः षोडशाधस्ताद्योजनैस्तस्य चोच्छ्रयः

அப்பகுதியில் ‘கனகப் பர்வதம்’ எனப் புகழ்பெற்ற மேருமலை, பதினாறு யோஜனை அளவு கீழ்நோக்கி பதிந்துள்ளது; அதுவே அதன் பதிந்த ஆழத்தின் அளவாகும்।

Verse 5

चतुरशीतिमानैस्तैर्द्वात्रिंशन्मूर्ध्नि विस्तृतः । भूमिपृष्ठस्थशैलोऽयं विस्तरस्तस्य सर्वतः

இந்த மலை எண்பத்திநான்கு (அளவு) பரப்புடன், உச்சியில் முப்பத்திரண்டு (அளவு) வரை விரிந்துள்ளது. இது பூமியின் மேற்பரப்பில் நின்று எல்லாத் திசைகளிலும் பரந்து நிற்கிறது।

Verse 6

मूले षोडशसाहस्रः कर्णिकाकार संस्थितः । हिमवान् हेमकूटश्च निषधश्चास्य दक्षिणे

அதன் அடிப்பகுதியில் ‘ஷோடஷஸாஹஸ்ர’ எனும் மலை தாமரையின் கர்ணிகை போன்ற வடிவில் அமைந்துள்ளது. அதன் தெற்கில் ஹிமவான், ஹேமகூடம், நிஷதம் ஆகிய மலைகள் உள்ளன।

Verse 7

नीलः श्वेतश्च शृङ्गी च उत्तरे वर्षपर्वताः । दशसाहस्रिकं ह्येते रत्नवंतोऽरुणप्रभाः

வடக்கு பகுதியில் நீல, ச்வேத, ஸ்ருங்கீ எனப்படும் வர்ஷப் பர்வதங்கள் உள்ளன. அவை பத்தாயிரம் யோஜனங்கள் வரை விரிந்து, ரத்தினச் செழிப்புடன் அருண ஒளியால் பிரகாசிக்கின்றன.

Verse 8

सहस्रयोजनोत्सेधास्तावद्विस्तारिणश्च ते । भारतं प्रथमं वर्षं ततः किंपुरुषं स्मृतम्

அவற்றின் உயரம் ஆயிரம் யோஜனங்கள்; அகலமும் அதே ஆயிரம் யோஜனங்கள். முதல் வர்ஷம் ‘பாரதம்’; அதன் பின் ‘கிம்புருஷம்’ எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 9

हरिवर्षं ततो ऽन्यद्वै मेरोर्दक्षिणतो मुने । रम्यकं चोत्तरे पार्श्वे तस्यांशे तु हिरण्मयम्

முனிவரே, மேருவின் தெற்கில் ‘ஹரிவர்ஷம்’ எனும் மற்றொரு வர்ஷம் உள்ளது. வடப் பக்கத்தில் ‘ரம்யகம்’; அதே பிரிவில் ‘ஹிரண்மயம்’ எனும் நாடு உள்ளது.

Verse 10

उत्तरे कुरवश्चैव यथा वै भारतं तथा । नवसाहस्रमेकैकमेतेषां मुनिसत्तम

முனிவர்களில் சிறந்தவரே, வடக்கில் குருக்கள் என்றும் உள்ளனர்; பாரதம் இருப்பதுபோலவே. இவற்றில் ஒவ்வொன்றும் ஒன்பதாயிரம் யோஜனங்கள் அளவு எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 11

इलावृतं तु तन्मध्ये तन्मध्ये मेरुरुच्छ्रितः । मेरोश्चतुर्द्दिशं तत्र नवसाहस्रमुच्छ्रितम्

இலாவிருதத்தின் நடுவில் உயர்ந்த மேரு மலை நிலைகொண்டுள்ளது. அங்கே மேருவைச் சுற்றி நான்கு திசைகளிலும் ஒன்பதாயிரம் யோஜன உயரம் வரை (சுற்றுப்பகுதி) உயர்ந்து காணப்படுகிறது.

Verse 12

इलावृतमृषिश्रेष्ठ चत्वारश्चात्र पर्वताः । विष्कंभा रचिता मेरोर्योजिताः पुनरुच्छ्रिताः

ஓ முனிவர்களில் சிறந்தவரே! இலாவிருதத்தில் நான்கு மலைகள் உள்ளன. அவை மேருவுக்கு ஆதாரத் தூண்கள் (விஷ்கம்ப) போல அமைக்கப்பட்டு, மேருவுடன் இணைந்து, மீண்டும் உயர்ந்து நின்றன.

Verse 13

पूर्वे हि मन्दरो नाम दक्षिणे गन्धमादनः । विपुलः पश्चिमे भागे सुपार्श्वश्चोत्तरे स्थितः

கிழக்கில் மந்தர என்னும் மலை; தெற்கில் கந்தமாதன. மேற்குப் பகுதியில் விபுல; வடக்கில் சுபார்ஷ்வம் அமைந்துள்ளது.

Verse 14

कदंबो जंबुवृक्षश्च पिप्पलो वट एव च । एकादशशतायामाः पादपा गिरिकेतवः

கதம்பம், ஜம்பு மரம், பிப்பலம், வட்டமும்—மலைக் கொடிகள் போன்ற இம்மரங்கள் பதினொன்று நூறு யோஜனை உயரம் கொண்டன.

Verse 15

जम्बूद्वीपस्य नाम्नो वै हेतुं शृणु महामुने । विराजंते महावृक्षास्तत्स्वभावं वदामि ते

ஓ மகாமுனியே! ‘ஜம்பூத்வீபம்’ என்ற பெயருக்கான உண்மைக் காரணத்தை கேள். அங்கு மகா மரங்கள் ஒளியுடன் விளங்குகின்றன; அவற்றின் இயல்பை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்.

Verse 16

महागज प्रमाणानि जम्ब्वास्तस्याः फलानि च । पतंति भूभृतः पृष्ठे शीर्य्यमाणानि सर्वतः

அந்த ஜம்பூ மரத்தின் கனிகள் மகா யானை அளவின; பழுத்து பிளந்தவுடன் பூமியின் மேற்பரப்பில் எல்லாத் திசைகளிலும் விழுகின்றன।

Verse 17

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां ब्रह्माण्डकथने जम्बूद्वीपवर्षवर्णनं नाम सप्तदशोध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ சிவமகாபுராணத்தின் ஐந்தாம் பகுதியான உமாசம்ஹிதையில், பிரம்மாண்டக் கதனப் பிரிவில் ‘ஜம்பூத்வீப வர்ஷங்களின் வர்ணனை’ எனும் பதினேழாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.

Verse 18

न स्वेदो न च दौर्गंध्यं न जरा चेन्द्रियग्रहः । तस्यास्तटे स्थितानान्तु जनानां तन्न जायते

அந்தப் புனிதத் துறையில் தங்கியிருப்போருக்கு வியர்வையும் இல்லை, துர்நாற்றமும் இல்லை; முதுமையும் இல்லை, இந்திரியத் துன்பமும் உண்டாகாது.

Verse 19

तीरमृत्स्नां च सम्प्राप्य मुखवायुविशोषिताम् । जाम्बूनदाख्यं भवति सुवर्णं सिद्धभूषणम्

ஆற்றங்கரையின் மண்ணை எடுத்து வாயின் மூச்சுக் காற்றால் உலர்த்தினால், அது ‘ஜாம்பூநத’ எனப்படும் பொன்னாக மாறி, সিদ্ধர்களுக்குரிய நிறைவு பெற்ற ஆபரணமாகத் தகும்.

Verse 20

भद्राश्वं पूर्वतो मेरोः केतुमालं च पश्चिमे । वर्षे द्वे तु मुनिश्रेष्ठ तयोर्मध्य इलावृतम्

முனிவரே! மேருவின் கிழக்கில் பத்ராஶ்வம், மேற்கில் கேதுமாலம் உள்ளது. இவை இரு வர்ஷங்கள்; அவற்றின் நடுவில் இலாவ்ருதம் அமைந்துள்ளது.

Verse 21

वनं चैत्ररथं पूर्वे दक्षिणे गन्धमादनः । विभ्राजं पश्चिमे तद्वदुत्तरे नन्दनं स्मृतम्

கிழக்கில் சைத்ரரத வனம்; தெற்கில் கந்தமாதனன். மேற்கில் விப்ராஜம்; அதுபோல வடக்கில் நந்தனம் என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 22

अरुणोदं महाभद्रं शीतोदं मानसं स्मृतम् । सरांस्येतानि चत्वारि देवभोग्यानि सर्वशः

அருணோதம், மகாபத்ரம், சீதோதம், மானசம்—இவை நான்கு ஏரிகள் என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன; அனைத்துவிதத்திலும் தேவர்களுக்கு இன்புறத் தகுந்த தெய்வீகத் தலங்கள்.

Verse 23

शीतांजनः कुरुंगश्च कुररो माल्यवांस्तथा । चैकैकप्रमुखा मेरोः पूर्वतः केसराचलाः

மேரு மலையின் கிழக்கில் கேசராசலங்கள் எனும் துணைமலைத் தொடர்கள் உள்ளன; அவற்றில் ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்த தலைச்சிகரம்—சீதாஞ்ஜன, குருங்க, குரர, மால்யவான்।

Verse 24

त्रिकूटश्शिशिरश्चैव पतंगो रुचकस्तथा । निषधः कपिलायाश्च दक्षिणे केसराचलाः

தெற்கில் திரிகூடம், சிசிரம், பதங்கம், ருசகம்; மேலும் நிஷதம்—அத்துடன் தென் பகுதியில் கபிலாவின் கேசராசலங்களும் புகழ்பெற்றவை।

Verse 25

सिनी वासः कुसुंभश्च कपिलो नारदस्तथा । नागादयश्च गिरयः पश्चिमे केसराचलाः

மேற்கில் சினீவாசம், குசும்பம், கபிலம், நாரதம்; மேலும் நாகம் முதலிய மலைகள்—அங்கேயே கேசராசலத் தொடர்களும் அமைந்துள்ளன।

Verse 26

शंखचूडोऽथ ऋषभो हंसो नाम महीधरः । कालंजराद्याश्च तथा उत्तरे केसराचलाः

சங்கசூடன் எனும் மலை உள்ளது; பின்னர் ரிஷபம், ஹம்சம் எனும் மலைகள். அதுபோல காலஞ்சரம் முதலியனவும்; மேலும் வடக்கில் கேசராசல மலைகள் உள்ளன.

Verse 27

मेरोरुपरि मध्ये हि शातकौंभं विधेः पुरम् । चतुर्द्दशसहस्राणि योजनानि च संख्यया

மேரு மலையின் சிகரத்தின் நடுப்பகுதியில் விதாதா பிரம்மனுடைய ‘சாதகௌம்ப’ என்னும் நகரம் உள்ளது; அதன் அளவு எண்ணிக்கையால் பதினான்கு ஆயிரம் யோஜனைகள் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 28

अष्टानां लोकपालानां परितस्तदनुक्रमात् । यथादिशं यथारूपं पुरोऽष्टावुपकल्पिताः

எட்டு லோகபாலர்களின் ஒழுங்கான வரிசைப்படி, எல்லாத் திசைகளிலும் அவரவர் திசைக்கு ஏற்ற வடிவத்துடன், முன்னிலையில் எட்டு அமைப்புகள் நிறுவப்பட்டன.

Verse 29

तस्यां च ब्रह्मणः पुर्य्यां पातयित्वेन्दुमण्डलम् । विष्णुपादविनिष्क्रांता गंगा पतति वै नदी

அந்தப் பிரம்மனுடைய திவ்ய நகரில், சந்திரமண்டலத்தைத் தொட்டு, விஷ்ணுவின் பாதங்களிலிருந்து வெளிப்பட்ட கங்கை நதி உண்மையாகவே கீழ்நோக்கி ஓடித் தாழ்ந்து இறங்குகிறது.

Verse 30

सीता चालकनंदा च चक्षुर्भद्रा च वै क्रमात् । सा तत्र पतिता दिक्षु चतुर्द्धा प्रत्यपद्यत

வரிசையாக (பிரவாக சக்திகள்) சீதா, சாலகானந்தா, சக்‌ஷுர்பத்ரா என; அவள் (கங்கை) அங்கே விழுந்தபின் திசைகளில் நான்கு வடிவங்களாக நிலைபெற்றாள்.

Verse 31

सीता पूर्वेण शैलं हि नन्दा चैव तु दक्षिणे । सा चक्षुः पश्चिमे चैव भद्रा चोत्तरतो व्रजेत्

சீதா மலையின் கிழக்குப் புறம் செல்லட்டும்; நந்தா தெற்குப் புறம் செல்லட்டும். ஸா-சக்ஷுஃ மேற்குப் புறம் செல்லட்டும்; பத்ரா வடக்குத் திசை நோக்கிச் செல்லட்டும்।

Verse 32

गिरीनतीत्य सकलांश्चतुर्द्दिक्षु महांबुधिम् । सा ययौ प्रयता सूता गंगा त्रिपथगामिनी

அனைத்து மலைகளையும் கடந்து, நான்கு திசைகளிலும் மகாசமுத்திரத்தை நோக்கி, தூய்மையும் தவமும் கொண்ட அந்த கங்கை—திரிபதகாமினி—பாய்ந்து சென்றாள்।

Verse 33

सुनीलनिषधौ यौ तौ माल्यवद्गन्धमादनौ । तेषां मध्यगतो मेरुः कर्णिकाकारसंस्थितः

சுநீல-நிஷதம், மேலும் மால்யவத்-கந்தமாதனம் என்ற இரு மலைஜோடிகளின் நடுவில், தாமரையின் கர்ணிகை போல மையத்தில் மேருமலை நிலைகொண்டுள்ளது।

Verse 34

भारतः केतुमालश्च भद्राश्वः कुरवस्तथा । पत्राणि लोकपद्मस्य मर्यादालोकपर्वताः

பாரதம், கேதுமாலம், பத்ராஷ்வம், குருக்கள்—இவை உலகத் தாமரையின் இதழ்கள்; மர்யாதை மலைகளே உலகங்களின் எல்லைகளை குறிக்கும் மலைகள்।

Verse 35

जठरं देवकूटश्च आयामे दक्षिणोत्तरे । गन्धमादनकैलासौ पूर्वपश्चिमतो गतौ

வட–தென் விரிவில் ஜடரமும் தேவகூடமும் அமைந்துள்ளன; கிழக்கு–மேற்கு திசையில் கந்தமாதனமும் கைலாசமும் பரந்து விரிந்துள்ளன।

Verse 36

पूर्वपश्चिमतो मेरोर्निषधो नीलपर्वतः । दक्षिणोत्तरमायातौ कर्णिकांतर्व्यवस्थितौ

மேருவின் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு திசைகளில் நிஷதமும் நீலமும் எனும் மலைகள் உள்ளன. அவை தெற்கு முதல் வடக்கு வரை நீண்டு, (அண்டப்) பத்மத்தின் கர்ணிகையின் உள்பகுதியில் அமைந்துள்ளன.

Verse 37

जठराद्याः स्थिता मेरोर्येषां द्वौ द्वौ व्यवस्थितौ । केसराः पर्वता एते श्वेताद्याः सुमनोरमाः

ஜடர முதலிய மலைகள் மேருவைச் சுற்றி நிலைத்து, இரண்டிரண்டாக ஜோடியாக அமைந்துள்ளன. ச்வேத முதலிய இம்மனோகர மலைத்தொடர்கள் ‘கேசர’ மலைகள் எனப் புகழப்படுகின்றன.

Verse 38

शैलानामुत्तरे द्रोण्यस्सिद्धचारणसेविताः । सुरम्याणि तथा तासु काननानि पुराणि च

மலைகளின் வடபுறத்தில் சித்தரும் சாரணரும் உலாவும் பள்ளத்தாக்குகள் உள்ளன. அவற்றில் மிக அழகிய பழமையான தோப்புகளும் ஆதிகாலக் காடுகளும் உள்ளன.

Verse 39

सर्वेषां चैव देवानां यक्षगंधर्वरक्षसाम् । क्रीडंति देवदैतेयाश्शैलप्रायेष्वहर्निशम्

அனைத்து தேவர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், ராக்ஷஸர்கள்—மேலும் தேவர்கள் மற்றும் தைத்யர்கள்—அங்கே பகலும் இரவும், பெரும்பாலும் மலைச் சிகரங்களில், விளையாடுகின்றனர்.

Verse 40

धर्मिणामालया ह्येते भौमास्स्वर्गाः प्रकीर्तिताः । न तेषु पापकर्तारो यांति पश्यंति कुत्रचित्

இவை தர்மநிஷ்டர்களின் வாசஸ்தலங்கள்; ஆகவே ‘பூமிச் சுவர்க்கங்கள்’ எனப் போற்றப்படுகின்றன. அங்கே பாவம் செய்பவர்கள் புகுவதுமில்லை; எந்நேரமும் எங்கும் காணப்படுவதுமில்லை.

Verse 41

यानि किंपुरुषादीनि वर्षाण्यष्टौ महामुने । न तेषु शोको नापत्त्यो नोद्वेगः क्षुद्भयादिकम्

மகாமுனியே! கிம்புருஷம் முதலான அந்த எட்டு வர்ஷங்களில் துக்கமும் இல்லை, பேரிடரும் இல்லை, கலக்கமும் இல்லை; பசி-பயம் முதலியனவும் இல்லை.

Verse 42

स्वस्थाः प्रजा निरातंकास्सर्वदुःखविवर्जिताः । दशद्वादशवर्षाणां सहस्राणि स्थिरायुषः

மக்கள் ஆரோக்கியமாய், அச்சமும் கலக்கமும் இன்றி, எல்லாத் துயரங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு வாழ்வர். அவர்களின் ஆயுள் நிலைத்தும் நீண்டதுமாய்—பத்து‑பன்னிரண்டு ஆண்டுகளின் ஆயிரங்கள்வரை நீடிக்கும்.

Verse 43

कृतत्रेतादिकाश्चैव भौमान्यंभांसि सर्वतः । न तेषु वर्षते देवस्तेषु स्थानेषु कल्पना

கிருத, திரேதா முதலிய யுகங்களில் பூமியெங்கும் நீர் இருப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது; ஆயினும் அந்த இடங்களில் தேவர் மழை பொழியார்—எனவே அவை கற்பனையிடங்களே என அறிய வேண்டும்.

Verse 44

सप्तस्वेतेषु नद्यश्च सुजातास्स्वर्णवा लुकाः । शतशस्संति क्षुद्राश्च तासु क्रीडारता जनाः

இந்த ஏழினுள் நன்கு பிறந்த நதிகள் உள்ளன; அவற்றின் மணல் பொன்னென ஒளிரும். நூற்றுக்கணக்கான சிற்றோடைகளும் உண்டு; மக்கள் அவற்றின் கரைகளில் விளையாட்டில் மகிழ்வர்.