Sukta 101

Mantra 1

ऋधगित्था स मर्त्यः शशमे देवतातये । यो नूनं मित्रावरुणावभिष्टय आचक्रे हव्यदातये ॥

உண்மையாகவே, தன் உரிமையிலேயே செழிப்படைவான் அந்த மானவன்—தேவத்துவத்திற்காக உழைப்பவன்; இப்பொழுதும் மித்ரன்–வருணனைத் தன் காவலர்களாக முன்னணியில் நிறுவியவன், ஹவி-தானம் (ஆஹுதி அளித்தல்) செய்வதற்காக.

Mantra 2

वर्षिष्ठक्षत्रा उरुचक्षसा नरा राजाना दीर्घश्रुत्तमा । ता बाहुता न दंसना रथर्यतः साकं सूर्यस्य रश्मिभिः ॥

மிகச் சிறந்த க்ஷத்ர-வலமுடையோர், விரிந்த பார்வையுடையோர்—அவர்கள் இரு நரர், இரு அரசர், மிகத் தொலைவு கேட்போர். தம் வலிய கரங்களாலும் தம் ஆற்றல்களாலும், சூரியனின் கதிர்களோடு சேர்ந்து ரதப் பாதையில் செல்கின்றனர்.

Mantra 3

प्र यो वां मित्रावरुणाजिरो दूतो अद्रवत् । अयःशीर्षा मदेरघुः ॥

ஓ மித்ரன்–வருணா! உங்கள் விரைவு தூதன் முன்னே ஓடுகிறான்; இரும்புத் தலை (அயஃ-ஶீர்ஷ) உடையவன், மதம் (உற்சாகம்) நிறைந்த நிலையில் இலகுவாகச் செல்பவன். இந்தத் தூண்டுதல் எங்கள் சங்கல்பத்தை ருதம் (சத்திய-நியமம்) நோக்கி எடுத்துச் செல்லட்டும்.

Mantra 4

न यः सम्पृच्छे न पुनर्हवीतवे न संवादाय रमते । तस्मान्नो अद्य समृतेरुरुष्यतं बाहुभ्यां न उरुष्यतम् ॥

ஆலோசனை செய்யாதவனும், மீண்டும் ஹவியை அர்ப்பணிக்கத் திரும்பாதவனும், உண்மைச் சம்வாதத்தில் மகிழாதவனும்—அத்தகைய பொய்யான இணைப்பிலிருந்து இன்று எங்களை காப்பாற்றுங்கள். உங்கள் வல்லமைமிக்க புயங்களால் எங்களைப் பாதுகாத்தருளுங்கள்; எங்களைப் பாதுகாத்தருளுங்கள்.

Mantra 5

प्र मित्राय प्रार्यम्णे सचथ्यमृतावसो । वरूथ्यं वरुणे छन्द्यं वचः स्तोत्रं राजसु गायत ॥

ஓ Ṛta-வின் காவலர்களே—மித்ரனுக்காக நட்புறவான வாக்கை முன்னே பாடுங்கள்; அர்யமனுக்காகவும் பாடுங்கள். மேலும் வருணனுக்காகக் காப்பளிக்கும், நன்கு அமைந்த சொல்—அந்த அரசர்களான (தேவ-சக்திகளான)வர்களிடையே உங்கள் ஸ்தோத்திரத்தைப் பாடுங்கள்.

Mantra 6

ते हिन्विरे अरुणं जेन्यं वस्वेकं पुत्रं तिसॄणाम् । ते धामान्यमृता मर्त्यानामदब्धा अभि चक्षते ॥

அவர்கள் அருணனான, வெற்றியளிக்கும் வசுவைத் தூண்டுகின்றனர்—மூன்று (சக்திகளின்) ஒரே புதல்வன். அவர்கள் அமரர்கள், அசைக்கமுடியாதவர்கள்; மர்த்தியரின் தாமங்களை நோக்குகின்றனர்; அவற்றைச் சரியான பார்வையில் நிலைநிறுத்துகின்றனர்.

Mantra 7

आ मे वचांस्युद्यता द्युमत्तमानि कर्त्वा । उभा यातं नासत्या सजोषसा प्रति हव्यानि वीतये ॥

என் வாக்குகளை உயர்த்துங்கள்; செயற்பாட்டு வல்லமையில் அவற்றை மிகப் பிரகாசமானவையாக ஆக்குங்கள். ஹே நாசத்தியர் இருவரே, ஒரே மகிழ்வான ஒற்றுமையுடன் வாருங்கள்—அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவ்யங்களை அனுபவத்திற்காக ஏற்க.

Mantra 8

रातिं यद्वामरक्षसं हवामहे युवाभ्यां वाजिनीवसू । प्राचीं होत्रां प्रतिरन्तावितं नरा गृणाना जमदग्निना ॥

ஹே வாஜினீவஸூ, தீங்கற்ற (அ-ரக்ஷஸ்) அருளை உங்களிருவரிடமும் நாம் வேண்டும்போது, ஹே நர-வீரர்களே, முன்னோக்கி நடத்தும் ஹோத்ராவை நோக்கி முன்னேறி வாருங்கள்—நாம் பாடுகிறோம்; ஜமதக்னியுடன் சேர்ந்து ஸ்தோத்திரம் செய்கிறோம்.

Mantra 9

आ नो यज्ञं दिविस्पृशं वायो याहि सुमन्मभिः । अन्तः पवित्र उपरि श्रीणानोऽयं शुक्रो अयामि ते ॥

ஹே வாயு, திவி-ஸ்ப்ருஷ்—வானத்தைத் தொடும்—எங்கள் யாகத்திற்குச் சுமனஸ் நல்விருப்பங்களுடன் வா. பவித்ரத்தின் உள்ளே, மேலே, தெளிவுபெற்று ஒளிர்ந்து—இந்த பிரகாசமான தாரை-ஹவியை உனக்காக நான் விரிக்கிறேன்.

Mantra 10

वेत्यध्वर्युः पथिभी रजिष्ठैः प्रति हव्यानि वीतये । अधा नियुत्व उभयस्य नः पिब शुचिं सोमं गवाशिरम् ॥

அத்வர்யு மிக நேரிய பாதைகளில் சென்று, உன் ஆச்வாதனத்திற்காக ஹவிகளை எதிர்கொண்டு சேர்கிறான். அப்பொழுது, ஏ நியுத்வன் (ரதம்-யுக்தன்), எங்களுக்காக உபயத்தின் (இரு பங்கு/இரு உலகின்) அந்தத் தூய சோமத்தை அருந்து—கவாஶிரம் (பசுச் சாரம்/பால் சாரம் கலந்த) ஒளிமிகு சோமம்.

Mantra 11

बण्महाँ असि सूर्य बळादित्य महाँ असि । महस्ते सतो महिमा पनस्यतेऽद्धा देव महाँ असि ॥

ஏ சூர்யா, நீ நிச்சயமாக மகான்; ஏ ஆதித்யா, நீ நிச்சயமாக மகான். உன் சத்-ஸ்வரூபம் மகத்தானது; உன் மகிமை வணங்கத்தக்கது—உண்மையாகவே, ஏ தேவா, நீ மகான்.

Mantra 12

बट् सूर्य श्रवसा महाँ असि सत्रा देव महाँ असि । मह्ना देवानामसुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिरदाभ्यम् ॥

ஆம், ஏ சூர்யா, உன் ஶ்ரவஸ் (புகழ்/கீர்த்தி) காரணமாக நீ மகான்; எப்போதும், ஏ தேவா, நீ மகான். உன் மகத்துவத்தால் நீ தேவர்களின் முன்னே நிறுவப்பட்ட அஸுர்ய (தெய்வ அதிகார-சக்தி) புரோஹிதன்—விபு, அதாப்ய ஜ்யோதி, யாராலும் மறைக்க முடியாத ஒளி.

Mantra 13

इयं या नीच्यर्किणी रूपा रोहिण्या कृता । चित्रेव प्रत्यदर्श्यायत्यन्तर्दशसु बाहुषु ॥

இந்த சக்தி—தாழ்ந்து மறைந்ததுபோல் தோன்றினாலும்—தன் ரூபத்தில் ஒளிர்வது; ரோஹிணி (செம்மை-சக்தி) ஆக்கினது. ஓவியம்போல் அதிசயமாகக் காட்சிக்கு மீண்டும் வெளிப்படுகிறது; பத்து புயங்கள் (மனிதனின் முழு கருவிகள்) உள்ளிருந்து வெளிவருவது போல.

Mantra 14

प्रजा ह तिस्रो अत्यायमीयुर्न्यन्या अर्कमभितो विविश्रे । बृहद्ध तस्थौ भुवनेष्वन्तः पवमानो हरित आ विवेश ॥

உயிரின் மூன்று பிறப்புகள் பொதுவான எல்லையைத் தாண்டிச் செல்கின்றன; மற்றவை ஒளிக்கதிரைச் சுற்றி நுழைந்து அங்கே நிலைபெறுகின்றன. ‘பெரியது’ (ப்ருஹத்) உலகங்களின் உள்ளே நிலைத்திருக்கிறது; இவ்வாறு பவமானன் (தன்னைத் தானேத் தூய்மைப்படுத்துபவன்) பசுமை-பொன்னிற ஆற்றல்களுடன் உள்ளே நுழைகிறான்.

Mantra 15

माता रुद्राणां दुहिता वसूनां स्वसादित्यानाममृतस्य नाभिः । प्र नु वोचं चिकितुषे जनाय मा गामनागामदितिं वधिष्ट ॥

ருத்ரர்களின் தாய், வசுக்களின் மகள், ஆதித்யர்களின் சகோதரி—அம்ருதத்தின் நாபி: அவளையே நான் இப்போது அறிந்துணர்வோரான மனிதருக்குச் சொல்லுகிறேன். பசுவை—பாவமற்ற அதிதி (அனந்தை)—அடிக்காதே; உன்னுள் அமரத்துவத்தின் மூலாதாரத்தை காயப்படுத்தாதே.

Mantra 16

वचोविदं वाचमुदीरयन्तीं विश्वाभिर्धीभिरुपतिष्ठमानाम् । देवीं देवेभ्यः पर्येयुषीं गामा मावृक्त मर्त्यो दभ्रचेताः ॥

வாக்கை அறிந்தவளும், வாக்கை எழுப்புவளும், எல்லா ‘தீ’களோடும் (அறிவுணர்வுகளோடும்) அருகில் நிலைபெற்றவளும்—தேவர்களிடையே உலாவும் அந்த தேவியான பசுவை, குறுகிய சிந்தையுடைய மானவன் தீங்கு செய்யாதிருப்பானாக; அவளை எம்மிடமிருந்து விலக்காதிருப்பானாக.