Sukta 73

Mantra 1

जनिष्ठा उग्रः सहसे तुराय मन्द्र ओजिष्ठो बहुलाभिमानः । अवर्धन्निन्द्रं मरुतश्चिदत्र माता यद्वीरं दधनद्धनिष्ठा ॥

உக்ரன் (இந்திரன்) ஸஹஸிற்காக, விரைந்த வெற்றிச் சக்திக்காகப் பிறந்தான்; வலத்தின் லீலையில் மந்திரன், ஓஜஸில் மிகவலிமை, பலவகை விரிவுகளின் பெருமையுடையவன். இங்கே மருதரும் இந்திரனை வளர்த்தனர்—தாய் வீரனைத் தாங்கி நிலைநிறுத்தி, இருப்பினுள் வல-செல்வத்தை உறுதியாக வைத்தபோது.

Mantra 2

द्रुहो निषत्ता पृशनी चिदेवैः पुरू शंसेन वावृधुष्ट इन्द्रम् । अभीवृतेव ता महापदेन ध्वान्तात्प्रपित्वादुदरन्त गर्भाः ॥

த்ருஹன் இருளில் அமர்ந்திருந்தாலும், ப்ருஷணியும்—தேவ சக்திகளால்—பலவிதப் புகழ்ச்சியால் இந்திரனை வளர்த்தனர். மூடப்பட்டதுபோல் இருந்த அந்த மறைந்த கர்ப்பங்கள் (படைப்பின் விதைகள்) மகாபதம் எனும் மாபெரும் அடியால், த்வாந்தம் எனும் இருளிலிருந்து, கீழ்மூடுபட்ட அடைப்பிலிருந்து மேலெழுந்து வெளிப்பட்டன.

Mantra 3

ऋष्वा ते पादा प्र यज्जिगास्यवर्धन्वाजा उत ये चिदत्र । त्वमिन्द्र सालावृकान्त्सहस्रमासन्दधिषे अश्विना ववृत्याः ॥

உன் உயர்ந்த அடிகள் வெற்றிக்காக முன்னே செல்லும்போது, வலத்தின் நிறைவுகள் பெருகுகின்றன—இங்கே உள்ளவையும். ஓ இந்திரா, அஷ்வின்கள் தங்கள் இயக்கத்தில் உன்னை நோக்கித் திரும்பியபோது, நீ ஆயிரம் சாலாவ்ருக (சாலாவ்ருகான்) அவரவர் ஆசனங்களில் அமர்த்தி நிறுவினாய்.

Mantra 4

समना तूर्णिरुप यासि यज्ञमा नासत्या सख्याय वक्षि । वसाव्यामिन्द्र धारयः सहस्राश्विना शूर ददतुर्मघानि ॥

ஒரே வேகத்துடன் நீ விரைந்து யாகத்தருகே வருகின்றாய்; ஹே நாசத்தியர், சখ্যத்திற்காக அவர்களைத் துணையாகக் கொண்டு வருகின்றாய். செழுமையான இரட்டைப் பெருக்கில், ஹே இந்திரா, நீ உறுதியாகத் தாங்கி நிற்கின்றாய்; ஹே வீரா, ஆயிரமடங்கு வல்லமை உடைய அஸ்வினர்கள் அருள்தானங்களை வழங்கட்டும்.

Mantra 5

मन्दमान ऋतादधि प्रजायै सखिभिरिन्द्र इषिरेभिरर्थम् । आभिर्हि माया उप दस्युमागान्मिहः प्र तम्रा अवपत्तमांसि ॥

஋தத்தின் மேலிருந்து மகிழ்ந்து வளர்ந்து, பிரஜை-விருத்திக்காக, இந்திரன் தன் தீவிரமான நண்பர்களுடன் இலக்கை நாடினான். இம்மாயா-சக்திகளாலேயே அவன் தஸ்யுவை அணுகினான்; செம்பொன் நிற மந்தங்கள் விலகின, இருள்கள் தள்ளப்பட்டன.

Mantra 6

सनामाना चिद्ध्वसयो न्यस्मा अवाहन्निन्द्र उषसो यथानः । ऋष्वैरगच्छः सखिभिर्निकामैः साकं प्रतिष्ठा हृद्या जघन्थ ॥

பழமையான அழிவூட்டும் சக்திகளும் அவனுக்காகக் கீழே தள்ளப்பட்டன, ஹே இந்திரா; விடியல்கள் ரதம்போல் முன்னே செலுத்தப்படுவது போல. ஒரே விருப்பமுடைய உயர்ந்த நண்பர்களுடன் நீ முன்னே சென்றாய்; ஒன்றாகக் கூடி, நிலைபெறும் இடத்தைத் தடுத்து நிற்கும், இதயத்தை வலியுறுத்தும் தடைகளை நீ நசுக்கியாய்.

Mantra 7

त्वं जघन्थ नमुचिं मखस्युं दासं कृण्वान ऋषये विमायम् । त्वं चकर्थ मनवे स्योनान्पथो देवत्राञ्जसेव यानान् ॥

ஓ இந்திரா! யாகத்தைத் திருப்பிவிடும் மखஸ்யு தாசன் நமுசியை நீ வீழ்த்தினாய்; ரிஷியின் விவேகமிகு அளவுக்காக அந்தத் தடையிடுவோனை நீ அடக்கினாய். மனுவுக்காக நீ இனிய பாதைகளை அமைத்தாய்—தேவத்ரா, தேவரை நோக்கிச் செல்லும் வழிகள்—நேர்ச் செல்லுதல்போல் நேர்மையும் எளிமையும் உடையவை.

Mantra 8

त्वमेतानि पप्रिषे वि नामेशान इन्द्र दधिषे गभस्तौ । अनु त्वा देवाः शवसा मदन्त्युपरिबुध्नान्वनिनश्चकर्थ ॥

ஓ இந்திரா, அதிபதியே! இச் சக்திகளை நீ நிறைவு செய்து, பெயர்பெயராக வெளிப்படுத்தினாய்; அவற்றை உன் பிடியில் தாங்கினாய். உன்னைத் தொடர்ந்து தேவர்கள் உன் வல்லமையால் மகிழ்கின்றனர்; உயர்ந்த அடித்தளமுடையவற்றை நீ அமைத்து, வெற்றியளிக்கும் ஆற்றல்களை வடிவமைத்தாய்.

Mantra 9

चक्रं यदस्याप्स्वा निषत्तमुतो तदस्मै मध्विच्चच्छद्यात् । पृथिव्यामतिषितं यदूधः पयो गोष्वदधा ओषधीषु ॥

அவனுடைய சக்கரம் நீர்களில் அமர்ந்திருக்கும் போது, அது அவனுக்காக நிச்சயமாகத் தேனாலே மூடப்பட வேண்டும். பூமியில் அந்த மடி மிகையாக இழுக்கப்பட்டிருக்கும் போது, நீ பாலை மாடுகளிலும், மருந்துப் பயன் தரும் மூலிகைகளிலும் வைத்தாய்.

Mantra 10

अश्वादियायेति यद्वदन्त्योजसो जातमुत मन्य एनम् । मन्योरियाय हर्म्येषु तस्थौ यतः प्रजज्ञ इन्द्रो अस्य वेद ॥

அவர்கள் சொல்கிறார்கள்—“அவன் அச்வத்திலிருந்து வந்தான்”; அவன் ஓஜஸ் (வலிமை) இலிருந்து பிறந்தவன்—என்று நான் அவனை எண்ணுகிறேன். அவன் மன்யு (உறுதி/கோப-சக்தி) இலிருந்து வந்து, உள்ளார்ந்த மாளிகைகளில் நிலைத்தான்; அவன் எங்கிருந்து பிறந்தானோ—அந்த மூலத்தை இந்திரனே அறிவான்.

Mantra 11

वयः सुपर्णा उप सेदुरिन्द्रं प्रियमेधा ऋषयो नाधमानाः । अप ध्वान्तमूर्णुहि पूर्धि चक्षुर्मुमुग्ध्यस्मान्निधयेव बद्धान् ॥

நாம்—சுபர்ணப் பறவைகள் போல—இந்திரனருகே அமர்ந்தோம்; பிரியமேதா உடைய ரிஷிகள், மேலெழுவதற்காக உழைப்பவர்கள். இருளை அகற்றி விரித்து விடு; பார்வையை நிறைவு செய்; நிதிபோல் கட்டப்பட்டுள்ள எங்களை விடுவி.