Sarga 126

Verse 1

अनुज्ञातंतुरामेणतद्विमानमनुत्तमम् ।हंसयुक्तंमहानादमुत्पपातविहायसम् ।।।।

ராமரின் அனுமதி பெற்ற அந்த ஒப்பற்ற விமானம்—ஹம்சங்கள் இணைக்கப்பட்டு பேரொலி எழுப்பியவாறு—வானில் உயர்ந்து பறந்தது.

Verse 2

पातयित्वाततश्चक्षुस्सर्वतोरघुनन्दनः ।अब्रवीन्मैथिलींसीतांरामश्शशिनिभाननाम् ।।।।

பின்பு ரகுகுல நந்தனன் ஸ்ரீராமன் எங்கும் கண்களைச் செலுத்தி, நிலவுபோல் முகம் ஒளிரும் மைதிலி சீதையிடம் உரைத்தான்.

Verse 3

कैलासशिखराकारेत्रिकूटशिखरेस्थिताम् ।लङ्कामीक्षस्ववैदेहीनिर्मितांविश्वकर्मणा ।।।।

ஏ வைதேஹி, திரிகூடச் சிகரத்தில் அமைந்து, கைலாசச் சிகரம்போல் தோற்றமுடைய, விஸ்வகர்மனால் நிர்மிக்கப்பட்ட இந்த இலங்கையை நோக்குவாயாக।

Verse 4

एतदायोधनंपश्यमांसशोणितकर्दमम् ।हरीणांराक्षसानां च सीते विशसनंमहत् ।।।।

சீதையே, இந்தப் போர்க்களத்தைப் பார்—இது மாம்சமும் இரத்தமும் கலந்த சேற்றாக மாறியுள்ளது; வானரரும் ராக்ஷசரும் ஆகியோரின் மாபெரும் படுகொலை இங்கேத் தெரிகிறது।

Verse 5

अत्रदत्तवरश्शेतेप्रमाथीराक्षसेश्वरः ।तवहेतोर्विशालाक्षीनिहतोरावणोमया ।।।।

இங்கே வரப்பிரசாதம் பெற்ற ராட்சசேஸ்வரன், துன்பம் விளைவிப்பவன் ராவணன் கிடக்கின்றான்; ஹே விசாலநேத்திரமே! உன் பொருட்டே நான் அவனை வதைத்தேன்।

Verse 6

कुम्भकर्णोऽऽत्रनिहतःप्रहस्तश्चनिशाचरः ।धूम्राक्षश्चात्रनिहतोवानरेणहनूमता ।।।।

இங்கே கும்பகர்ணன் வீழ்ந்தான்; இங்கேயே இரவுலாவும் வீரன் பிரஹஸ்தனும் நிஹதனானான். மேலும் இங்கே வானரன் ஹனுமான் தும்ராக்ஷனையும் வதைத்தான்॥

Verse 7

विद्युन्मालीहतश्चात्रसुषेणेनमहात्मना ।लक्ष्मणेनेन्द्राजिच्चात्ररावणिर्निहितोरणे ।।।।

இங்கே மகாத்மா சுஷேணன் வித்யுன்மாலியை வதைத்தான். மேலும் இங்கே போரில் லக்ஷ்மணன் ராவணியின் மகன் இந்திரஜித்தை வீழ்த்தினான்॥

Verse 8

अङ्गदेनात्रनिहतोविकटोनामराक्षसः ।विरूपाक्षश्चदुर्धर्षोमहापार्श्वमहोदरौ ।।।।अकम्पनश्चनिहतोबलिनोऽऽन्ये च राक्षसाः ।त्रिशिराश्चातिकायश्चदेवान्तकनरान्तकौ ।।।।

இங்கே அங்கதன் ‘விகட’ என்னும் ராக்ஷசனை வதைத்தான். மேலும் அடக்கமுடியாத விரூபாக்ஷன், மகாபார்ஷ்வன், மகோதரன் ஆகியோரும் இங்கேயே வீழ்ந்தனர். அகம்பனனும் வீழ்ந்தான்; மேலும் வலிமைமிக்க பிற ராக்ஷசர்கள்—திரிசிரன், அதிகாயன், தேவாந்தகன், நராந்தகன்—இங்கேயே நிஹதரானார்கள்॥

Verse 9

अङ्गदेनात्रनिहतोविकटोनामराक्षसः ।विरूपाक्षश्चदुर्धर्षोमहापार्श्वमहोदरौ ।।6.126.8।।अकम्पनश्चनिहतोबलिनोऽऽन्ये च राक्षसाः ।त्रिशिराश्चातिकायश्चदेवान्तकनरान्तकौ ।।6.126.9।।

இங்கே அங்கதன் ‘விகட’ என்னும் ராக்ஷசனை வதைத்தான். மேலும் அடக்கமுடியாத விரூபாக்ஷன், மகாபார்ஷ்வன், மகோதரன் ஆகியோரும் இங்கேயே வீழ்ந்தனர். அகம்பனனும் வீழ்ந்தான்; மேலும் வலிமைமிக்க பிற ராக்ஷசர்கள்—திரிசிரன், அதிகாயன், தேவாந்தகன், நராந்தகன்—இங்கேயே நிஹதரானார்கள்॥

Verse 10

युद्धोन्मत्तश्चमत्तश्चराक्षसप्रवरावुभौ ।निकुम्भश्चैवकुम्भश्चकुम्भकर्णात्मजौबली ।।।।वज्रदंष्ट्रश्चदंष्ट्रश्चबहवोराक्षसाहताः ।मकराक्षश्चदुर्धर्षोमयायुधिनिपातितः ।।।।

யுத்தோன்மத்தன், மத்தன்—ராட்சசர்களில் முதன்மையான அந்த இருவரும்—மேலும் நிகும்பன், கும்பன் எனும் கும்பகர்ணனின் வலிமைமிக்க புதல்வர்களும் கொல்லப்பட்டனர்.

Verse 11

युद्धोन्मत्तश्चमत्तश्चराक्षसप्रवरावुभौ ।निकुम्भश्चैवकुम्भश्चकुम्भकर्णात्मजौबली ।।6.126.10।।वज्रदंष्ट्रश्चदंष्ट्रश्चबहवोराक्षसाहताः ।मकराक्षश्चदुर्धर्षोमयायुधिनिपातितः ।।6.126.11।।

வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன், தம்ஷ்ட்ரன் ஆகியோரும் பல ராட்சசர்களும் கொல்லப்பட்டனர்; மேலும் எதிர்க்க அரிய மகராக்ஷனையும் நான் போரில் வீழ்த்தினேன்.

Verse 12

अकम्पनश्चनिहतःशोणिताक्षश्चवीर्यवान् ।यूपाक्षश्चप्रजङ्घश्चनिहतौतुमहाहवे ।।।।

அகம்பனன் வீழ்ந்தான்; வீரத்தால் புகழ்பெற்ற சோணிதாக்ஷனும் வீழ்ந்தான். அந்த மகாபோரில் யூபாக்ஷனும் பிரஜங்கனும் கொல்லப்பட்டனர்.

Verse 13

विद्युज्जिह्वोऽऽत्रनिहतोराक्षसोभीमदर्शनः ।यज्ञशत्रुश्चनिहतःसुप्तघ्नश्चमहाबलः ।।।।सूर्यशत्रुश्चनिहतोब्रह्मशत्रुस्तथापरः ।

இங்கே பயங்கரத் தோற்றமுடைய ராக்ஷசன் வித்யுஜ்ஜிஹ்வன் கொல்லப்பட்டான். யஜ்ஞசத்ருவும் வீழ்ந்தான்; மாபலவான் சுப்தக்னனும் வதைக்கப்பட்டான். சூர்யசத்ருவும் கொல்லப்பட்டான்; அதுபோல மற்றொருவன் பிரஹ்மசத்ருவும்.

Verse 14

अत्रमन्दोदरीनामभार्यातंपर्यदेवयत् ।।।।सपत्नीनांसहस्रेणसाग्रेणपरिवारिता ।

இங்கே ‘மந்தோதரி’ எனப்படும் அவனுடைய மனைவி அவனைச் சுற்றி அழுது புலம்பினாள்; கரையில் ஆயிரம் இணைமனைவியரால் சூழப்பட்டிருந்தாள்.

Verse 15

तत्तुदृश्यतेतीर्थंसमुद्रस्यवरानने ।।।।यत्रसागरमुत्तीर्यतांरात्रिमुषितावयम् ।

அழகிய முகத்தையுடையவளே, அங்கே கடலின் அந்தத் தீர்த்தத் துறை காணப்படுகிறது; கடலைக் கடந்து நாம் அந்த இரவை அங்கே தங்கியிருந்தோம்.

Verse 16

एषसेतुर्मयाबद्धस्सागरेसलिलार्णवे ।।।।तवहेतोर्विशालाक्षिनलसेतुःसुदुष्करः ।

பெரிய கண்களையுடையவளே, இதுவே நான் உப்புநீர் நிறைந்த கடலின் மீது கட்டிய பாலம்—நலன் அமைத்த அந்தச் சேது; மிக அரிதும் கடினமுமான செயல், உன் பொருட்டே நிகழ்ந்தது.

Verse 17

पश्यसागरमक्षोभ्यंवैदेहिवरुणालयम् ।।।।अपारमभिगर्जन्तंशङ्खशुक्तिसमाकुलम् ।

வைத்தேஹி, வருணனின் ஆலயமான இந்தக் கடலைப் பார்—அசையாதது, கரையற்றதுபோல் விரிந்தது, முழங்கிக் கர்ஜிப்பது, சங்கும் சிப்பிகளும் நிறைந்தது.

Verse 18

हिरण्यनाभंशैलेन्द्रंकाञ्चनंपश्यमैथिलि ।।।।विश्रमार्थंहनुमतोभित्त्वासागरमुत्थितम् ।

மைதிலி, பொன்னிறப் பர்வதராஜன் ஹிரண்யநாபனைப் பார்—ஹனுமான் கடந்து செல்லும் போது ஓய்வெடுக்கச் சமுத்திரத்தைப் பிளந்து மேலெழுந்தவன்.

Verse 19

एततत्कुक्षौसमुद्रस्यस्कन्धावारनिवेशनम् ।।।।अत्रपूर्वंमहादेवःप्रसादमकरोत्प्रभुः ।

இது சமுத்திரத்தின் மடியில் படைத் தங்கிய இடம்; இங்கேயே முன்பு பரமன் மகாதேவன் என்மேல் அருள்புரிந்தான்.

Verse 20

एतत्तुदृश्यतेतीर्थंसागरस्यमहात्मनः ।।।।सेतुबन्दइतिख्यातंत्रैलोक्येन च पूजितम् ।एतत्पवित्रंपरमंमहापातकनाशनम् ।।।।अत्रराक्षसराजोऽऽयमाजगामविभीषणः ।

பார், இது மகாத்மையான சமுத்திரத்தின் தீர்த்தம்—‘சேதுபந்தம்’ எனப் புகழ்பெற்று, மூவுலகும் வணங்குவது. இது உன்னதப் புனிதம்; மகாபாதகங்களையும் அழிப்பது. இங்கேயே இந்த இராட்சசராஜன் விபீஷணன் என்னிடம் வந்தான்.

Verse 21

एतत्तुदृश्यतेतीर्थंसागरस्यमहात्मनः ।।6.126.20।।सेतुबन्दइतिख्यातंत्रैलोक्येन च पूजितम् ।एतत्पवित्रंपरमंमहापातकनाशनम् ।।6.126.21।।अत्रराक्षसराजोऽऽयमाजगामविभीषणः ।

சீதே, இதோ காண்கிறாய்—வண்ணவண்ணக் கானங்களால் அழகுறும் கிஷ்கிந்தை; சுக்ரீவனின் இனிய நகரம்; இங்கேயே நான் வாலியை வதைத்தேன்।

Verse 22

एषासादृश्यतेसीतेकिष्किन्धाचित्रकानना ।।।।सुग्रीवस्यपुरीरम्यायत्रवालीमयाहतः ।

சீதே, இதோ காண்கிறாய்—வண்ணவண்ணக் கானங்களால் அழகுறும் கிஷ்கிந்தை; சுக்ரீவனின் இனிய நகரம்; இங்கேயே நான் வாலியை வதைத்தேன்।

Verse 23

अथदृष्टवापुरींसीताकिष्किन्धांवालिपालिताम् ।।।।अब्रवीत्पश्रितंवाक्यंरामंप्रणतसाध्वसा ।

பின்பு சீதை, முன்பு வாலியால் காக்கப்பட்ட கிஷ்கிந்தை நகரைக் கண்டு, பக்தியுடன் வணங்கி, மென்மையான அன்பு-நாணம் கலந்த பயத்தோடு ராமனிடம் பணிவான சொற்கள் கூறினாள்।

Verse 24

सुग्रीवप्रियभार्याभिस्ताराप्रमुखतोनृप ।।।।अन्येषांवानरेन्द्राणांस्त्रीभिःपरिवृताह्यहम् ।गन्तुमिच्छेसहायोध्यांराजधानींत्वयासह ।।।।

அரசே, தாரை முதலிய சுக்ரீவனின் அன்புப் பட்டமகளிரோடும், பிற வானர அரசர்களின் பெண்களால் சூழப்பட்டவளாகவும், நான் உம்முடன் அயோத்தியின் அரசத் தலைநகருக்குச் செல்ல விரும்புகிறேன்।

Verse 25

सुग्रीवप्रियभार्याभिस्ताराप्रमुखतोनृप ।।6.126.24।।अन्येषांवानरेन्द्राणांस्त्रीभिःपरिवृताह्यहम् ।गन्तुमिच्छेसहायोध्यांराजधानींत्वयासह ।।6.126.25।।

வானரச் சிங்கமே, எல்லா முதன்மை வானரர்களுக்கும் சொல்—அவர்கள் அனைவரும் தம் மனைவியருடன், சீதையோடு சேர்ந்து அயோத்தியிற்குச் செல்லட்டும்।

Verse 26

एवमुक्तोऽऽथवैदेह्याराघवःप्रत्युवाचताम् ।एवमस्त्वितिकिष्किन्धांप्राप्यसंस्थाप्यराघवः ।।।।विमानंप्रेक्ष्यसुग्रीवंवाक्यमेतदुवाच ह ।

வைதேஹி இவ்வாறு கூற, ராகவன் அவளிடம் “அப்படியே ஆகுக” என்று பதிலளித்தான். கிஷ்கிந்தையை அடைந்து விமானத்தை நிறுத்தி, சுக்ரீவனை நோக்கி இவ்வசனங்களை உரைத்தான்।

Verse 27

ब्रूहिवानरशूर्दूल सर्वान्वानरपुङ्गवान् ।।।।स्त्रीभिःपरिवृताःसर्वेह्ययोध्यांयान्तुसीतया ।

வானரச் சிங்கமே, எல்லா முதன்மை வானரர்களுக்கும் சொல்—அவர்கள் அனைவரும் தம் மனைவியருடன், சீதையோடு சேர்ந்து அயோத்தியிற்குச் செல்லட்டும்।

Verse 28

तथात्वमपिसर्वाभिस्स्त्ीभिस्सहमहाबल ।।।।अभित्वरस्वसुग्रीव गच्छामःप्लवगाधिप ।

நீயும், மகாபலவான சுக்ரீவா, எல்லா பெண்களுடனும் விரைந்து தயாராகு, ப்லவகாதிபனே! நாம் புறப்பட வேண்டும்.

Verse 29

एवमुक्तस्तुसुग्रीवोरामेणामिततेजसा ।।।।वानराधिपतिश्रीमांस्स्सैश्चसर्वैस्समावृतः ।प्रविश्यान्तःपुरंशीघ्रंतारामुवदीक्ष्यसोऽऽब्रवीत् ।।।।

அளவற்ற ஒளியுடைய ராமன் இவ்வாறு கூற, செல்வமிக்க வானராதிபதி சுக்ரீவன் அனைவராலும் சூழப்பட்டவனாய் விரைந்து அந்தப்புரத்தில் நுழைந்து, தாரையை நோக்கி இவ்வசனங்களைச் சொன்னான்.

Verse 30

एवमुक्तस्तुसुग्रीवोरामेणामिततेजसा ।।6.126.29।।वानराधिपतिश्रीमांस्स्सैश्चसर्वैस्समावृतः ।प्रविश्यान्तःपुरंशीघ्रंतारामुवदीक्ष्यसोऽऽब्रवीत् ।।6.126.30।।

விரைந்து வா; வானரிப் பெண்களை ஒன்றுகூட்டு. அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு நாம் அயோத்திக்குச் சென்று, தசரதரின் இல்லத்திலுள்ள எல்லாப் பெண்களையும் அவர்களுக்கு தரிசிக்கச் செய்வோம்.

Verse 31

प्रिये त्वंसहनाराभिर्वानराणांमहात्मनाम् ।राघवेणाभ्यनुज्ञातामैथिलीप्रियकाम्यया ।।।।

அன்பே! மகாத்ம வானரர்களின் மனைவியருடன் நீ செல்ல ராகவன் அனுமதி அளித்தான்— மைதிலியை மகிழ்விக்க விரும்பி.

Verse 32

त्वरत्वमभिगच्छामोगृह्यवानरयोषितः ।अयोध्यांदर्शयिष्यामःसर्वादशरथस्त्रियः ।।।।

விரைந்து வா; வானரிப் பெண்களை ஒன்றுகூட்டு. அவர்களை அழைத்துக் கொண்டு நாம் அயோத்திக்குச் சென்று, தசரதரின் இல்லத்திலுள்ள எல்லாப் பெண்களையும் அவர்களுக்கு தரிசிக்கச் செய்வோம்.

Verse 33

सुग्रीवस्य व चःश्रुत्वातारासर्वाङ्गशोभना ।आहूयचाब्रवीत्सर्वावानराणांतुयोषितः ।।।।

சுக்ரீவனின் சொற்களைக் கேட்ட, அங்கமெங்கும் அழகுடைய தாரை, எல்லா வானரிப் பெண்களையும் அழைத்து அவர்களிடம் கூறினாள்.

Verse 34

सुग्रीवेणाभ्यनुज्ञातागन्तुंसर्वैश्चवानरैः ।ममचापिप्रियंकार्यमयोध्यादर्वनेन च ।।।।

சுக்ரீவன் எல்லா வானரர்களும் (குடும்பங்களுடன்) ஒன்றாகச் செல்ல அனுமதி அளித்தான். அன்புச் சখிகளே, அயோத்தி தரிசனத்தால் எனது ஒரு இனிய விருப்பமும் நிறைவேறும்.

Verse 35

प्रवेशंचैवरामस्यपौरजानपदैस्सह ।विभूतिंचैवसर्वासांस्त्रीणांदशरथस्य च ।।।।

நகரவாசிகளும் நாட்டுமக்களும் உடன், ஸ்ரீராமரின் பிரவேசத்தையும் நாம் காண்போம்; மேலும் தசரதரின் எல்லாப் பெண்களின் செல்வச் சிறப்பும் மகிமையும் தரிசிப்போம்.

Verse 36

तारयाचाभ्यनुज्ञातास्सर्वावानरयोषितः ।नेपथ्यविधिपूर्वंतुकृत्वाचापिप्रदक्षिणम् ।।।।अध्यारोहन्विमानंतत्सीतादर्शनकाङ्क्षया ।

தாரையின் அனுமதி பெற்ற எல்லா வானரிப் பெண்களும் மரபின்படி அலங்காரம் செய்து, வணக்கமாகப் பிரதட்சிணம் செய்து, சீதை தரிசன ஆவலுடன் அந்த விமானத்தில் ஏறினர்.

Verse 37

ताभिःसहोत्थितंशीघ्रंविमानंप्रेक्ष्यराघवः ।।।।ऋष्यमूकसमीपेतुवैदेहींपुनरब्रवीत् ।

அவர்களுடன் விமானம் விரைவாக உயர்ந்ததைப் பார்த்த ராகவன், ரிஷ்யமூகத்தின் அருகே வந்தபோது வைதேஹியிடம் மீண்டும் உரைத்தான்।

Verse 38

दृश्यतेऽऽसौमहान्सीते सविद्युदिवतोयदः ।।।।ऋष्यमूकोगिरिवरःकाञ्चनैर्धातुभिर्वृतः ।

சீதே, அந்த மகத்தான ரிஷ்யமூக மலை—மலைகளில் சிறந்தது—தெரிகிறது; பொன்னிறத் தாதுக்களால் சூழப்பட்டு, மின்னலுடன் கூடிய மழைமேகம்போல் ஒளிர்கிறது।

Verse 39

त्राहंवानरेन्द्रेणसुग्रीवेणसमागतः ।।।।समयश्चकृतःसीतेवधार्थंवालिनोमया ।

சீதே, இங்கேயே நான் வானரேந்திரன் சுக்ரீவனைச் சந்தித்தேன்; வாலியை வதம் செய்யும் பொருட்டு அவனுடன் நான் உடன்படிக்கை செய்தேன்।

Verse 40

एषासादृश्यतेपम्पानलिनीचित्रकानना ।। ।।त्वयाविहीनोयत्राहंविललापसुदुःखितः ।

அதோ, அதுவே பம்பை—தாமரைகள் நிறைந்த நீருடன், பலவகை வனங்களால் அழகுபெற்றது; நீ இல்லாமல் நான் அங்கே மிகுந்த துயரத்தில் புலம்பினேன்।

Verse 41

अस्यास्तीरेमयादृष्टाशबरीधर्मचारिणी ।।।।अत्रयोजनबाहुश्चकबन्धोनिहतोमया ।

இதன் கரையில் நான் தர்மநெறி கடைப்பிடித்த சபரியை கண்டேன்; மேலும் இங்கேயே யோஜனை நீளமான கரங்களையுடைய கபந்தனை நான் வதைத்தேன்।

Verse 42

दृश्यतेऽऽसौजनस्थानेश्रीमान्सीते वनस्पतिः ।।।।जटायुश्चमहातेजास्तवहेतोर्विलासिनि ।रावणेनहतोयत्रपक्षिणांप्रवरोबली ।।।।

சீதையே, ஜனஸ்தானத்தில் அந்தச் சிறப்புமிக்க மரங்களின் அரசன் தெரிகிறது; மேலும் அங்கேயே, அழகியவளே, உன் காரணமாக மகாதேஜஸ்ஸுடைய பறவைகளில் முதன்மையான வலிமைமிக்க ஜடாயுவை ராவணன் கொன்றான்।

Verse 43

दृश्यतेऽऽसौजनस्थानेश्रीमान्सीते वनस्पतिः ।।6.126.42।।जटायुश्चमहातेजास्तवहेतोर्विलासिनि ।रावणेनहतोयत्रपक्षिणांप्रवरोबली ।।6.126.43।।

அழகிய நிறமுடையவளே, இதுவே நம் அந்த ஆசிரமத் தலம்—இங்கே கரன் கொல்லப்பட்டான், தூஷணன் வீழ்த்தப்பட்டான், மேலும் மாபெரும் வீரன் திரிசிரன் என் வளைவில்லா அம்புகளால் வீழ்ந்தான். நல்விழியாளே, அந்த அழகிய இலைக்குடிலும் இன்னும் தெரிகிறது; அங்கிருந்தே ராக்ஷசர்களின் அரசன் ராவணன் உன்னை வலுக்கட்டாயமாகக் கடத்திச் சென்றான்।

Verse 44

खरश्चनिहतोयत्रदूषणश्चनिपातितः ।त्रिशिराश्चमहावीर्योमयाबाणैरजिह्मगैः ।।।।एतत्तदाश्रममदमस्माकंवरवर्णिनि ।पर्णशालातथाचित्रादृश्यतेशुभदर्शने ।।।।यत्रत्वंराक्षसेन्द्रेणरावणेनहृताबलात् ।

அழகிய நிறமுடையவளே, இதுவே நம் அந்த ஆசிரமத் தலம்—இங்கே கரன் கொல்லப்பட்டான், தூஷணன் வீழ்த்தப்பட்டான், மேலும் மாபெரும் வீரன் திரிசிரன் என் வளைவில்லா அம்புகளால் வீழ்ந்தான். நல்விழியாளே, அந்த அழகிய இலைக்குடிலும் இன்னும் தெரிகிறது; அங்கிருந்தே ராக்ஷசர்களின் அரசன் ராவணன் உன்னை வலுக்கட்டாயமாகக் கடத்திச் சென்றான்।

Verse 45

खरश्चनिहतोयत्रदूषणश्चनिपातितः ।त्रिशिराश्चमहावीर्योमयाबाणैरजिह्मगैः ।।6.126.44।।एतत्तदाश्रममदमस्माकंवरवर्णिनि ।पर्णशालातथाचित्रादृश्यतेशुभदर्शने ।।6.126.45।।यत्रत्वंराक्षसेन्द्रेणरावणेनहृताबलात् ।

ஏ வரவர்ணினியே, இதுவே நம் அதே ஆசிரமப் பதம்; ஏ சுபதர்சினியே, இங்கே அந்த அழகிய பன்னைக்குடில் காணப்படுகிறது.

Verse 46

एषागोदावरीरम्याप्रसन्नसलिलाशुभा ।।।।अगस्त्यस्याश्रमश्चैव दृश्यते कदलीवृतः ।

இது இனிய கோதாவரி—அமைதியும் தெளிவும் கொண்ட மங்கள நீரால் ஒளிர்கிறது; அங்கே வாழைத்தோப்புகள் சூழ்ந்த அகஸ்திய முனிவரின் ஆசிரமமும் காணப்படுகிறது.

Verse 47

दीप्तशैवाश्रमोह्येषसुतीक्षणस्यमहात्मनः ।।।।वैदेहिदृश्यतेचैवशरभङ्गाश्रमोमहान् ।उपयातःसहस्राक्षोयत्रशक्रःपुरन्दरः ।।।।

பார், இது மகாத்மா சுதீக்ஷ்ணரின் ஒளிமிகு ஆசிரமம். ஏ வைதேஹியே, அங்கே சரபங்க முனிவரின் மகா ஆசிரமமும் காணப்படுகிறது; அங்கு ஆயிரக் கண்களையுடைய சக்ரன் புரந்தரன் (இந்திரன்) தானே வந்தான்.

Verse 48

दीप्तशैवाश्रमोह्येषसुतीक्षणस्यमहात्मनः ।।6.126.47।।वैदेहिदृश्यतेचैवशरभङ्गाश्रमोमहान् ।उपयातःसहस्राक्षोयत्रशक्रःपुरन्दरः ।।6.126.48।।

ஏ மெலிந்த இடையுடையவளே, இங்கே தவசிகளின் வாசஸ்தலங்கள் காணப்படுகின்றன; அங்கே குலபதி அத்ரி இருக்கிறார்—சூரியனும் அக்னியும் போன்ற ஒளிமிக்கவர்.

Verse 49

एतेहितापसावासादृश्यन्तेतनुमध्यमे ।अत्रिःकुलपतिर्यत्रसूर्यवैश्वानरोपमः ।।।।

ஏ மெலிந்த இடையுடையவளே, இங்கே தவசிகளின் வாசஸ்தலங்கள் காணப்படுகின்றன; அங்கே குலபதி அத்ரி இருக்கிறார்—சூரியனும் அக்னியும் போன்ற ஒளிமிக்கவர்.

Verse 50

अस्मिन् देशेमहाकायोविराधोनिहतोमया ।अत्रसीते त्वयादृष्टवातापसीधर्मचारिणी ।।।।

இந்த நாட்டிலே நான் பெருந்தேகன் விராதனை வதைத்தேன்; இங்கேயே, சீதே, தர்மம் அனுசரிக்கும் தவப்பெண்ணை நீ கண்டாய்।

Verse 51

असौसुतनुशैलेन्द्रत्रकूटःप्रकाशते ।अत्रमांकैकयीपुत्रप्रसादयितुमागतः ।।।।

அழகிய அங்கங்களையுடையவளே! அங்கே மலைகளின் அரசன் சித்ரகூடம் ஒளிர்கிறது; இங்கே கைகேயியின் புதல்வன் பரதன் என்னை சமாதானப்படுத்த வந்தான்।

Verse 52

एषासायमुनारम्यादृश्यतेचित्रकानना ।भरद्वाजाश्रमःश्रीमान्दृश्यतेचैषमैथिलि ।।।।

மைதிலீ! அங்கே அழகிய யமுனை, வியத்தகு காடுகளுடன் காணப்படுகிறது; இங்கேயே ஸ்ரீமான் பரத்வாஜ முனிவரின் ஆசிரமமும் தெரிகிறது।

Verse 53

इयं च दृश्यतेगङ्गापुण्यात्रिपथगानदी ।नानाद्विजगणाकीर्णासम्प्रपुष्पितकानना ।।।।

இங்கே புனிதமான கங்கையும் காணப்படுகிறது—மூன்று பாதைகளிலும் ஓடும் நதி; பலவகைப் பறவைக் கூட்டங்களால் நிறைந்தது, மலர்ந்த கானகங்களால் அழகுபெற்றது।

Verse 54

शृङ्गिबेरपुरंचैतद्गुहोयत्रसखामम ।एषासादृश्यतेसीतेसरयूर्यूपमालिनी ।।।।नानातरुशताकीर्णासम्प्रपुष्पितकानना ।

அதுவே ஸ்ருங்கிபேரபுரம்; அங்கே என் நண்பன் குகன் வாழ்ந்தான். மேலும், சீதே, அங்கே சரயூவும் தெரிகிறது—யூபங்களின் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; பலவகை நூற்றுக்கணக்கான மரங்களால் சூழப்பட்டு, அதன் கானகங்கள் முழுதும் மலர்ந்து விளங்குகின்றன।

Verse 55

एषासादृश्यतेसीतेराजधानीपितुर्मम ।।।।अयोध्यांकुरुवैदेहिप्रणामंपुनरागता ।

சீதே! பார், அங்கே என் தந்தையின் தலைநகரம் தோன்றுகிறது. ஹே வைதேஹீ! மீண்டும் திரும்பி வந்த நீ அயோத்திக்கு பக்தியுடன் வணக்கம் செலுத்து।

Verse 56

ततस्तेवानरास्सर्वेराक्षसास्सविभीषणाः ।।।।उत्पत्योत्पत्यसम्हृष्टास्तांपुरींददृशुस्तदा ।

அப்போது அந்த வானரர்கள் அனைவரும், விபீஷணனுடன் கூடிய ராட்சசர்களும், மீண்டும் மீண்டும் துள்ளி மகிழ்ந்து, அந்த நகரத்தைப் பார்த்தனர்।

Verse 57

ततस्तुतांपाण्डुरहर्म्यमालिनींविशालकक्ष्यांगजवाजिभिर्वृताम् ।पुरीमपश्यन्प्लवगास्सराक्षसाःपुरींमहेन्द्रस्ययथामरावतीम् ।।।।

பின்னர் வானரர்கள் ராட்சசர்களுடன் சேர்ந்து அந்த நகரத்தை நோக்கினர்—வெண்மையான மாளிகை வரிசைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது, அகன்ற வீதிகளைக் கொண்டது, யானை குதிரைகளால் நிரம்பியது—மகேந்திரனின் அமராவதியைப் போலவே।