Sarga 17
सप्तदशः सर्गः — Hanuman Beholds Sita in the Ashoka Grove
सुन्दरकाण्ड
இந்த ஸர்கத்தில் குளிர்ச்சியும் தூய்மையும் களங்கமின்மையும் கொண்ட சந்திரன் உதயமாகிறான். நீல நீரில் அன்னம் போல் சந்திரன் எனப் பல அடுக்கான உவமைகளால் அவன் ஒளி வர்ணிக்கப்படுகிறது; அந்த நிலவொளி ஹனுமானின் தர்மப் பணிக்குச் சேவகனாய் துணை நிற்பதுபோல் தோன்றுகிறது. வைதேஹியைத் தேடும் ஹனுமான் முதலில் காவல் சூழலைக் கவனிக்கிறார்—விகாரமான உடலமைப்பு, விலங்கு முகக் கலவையுருவம், இரும்புச் சூலம்-முத்கரம் போன்ற ஆயுதங்கள் தாங்கிய ராக்ஷசிகள் ஒரு மாபெரும் மரத்தின் தடிமன் கொண்ட தண்டைச் சுற்றி அமர்ந்துள்ளனர்; அச்சம் இங்கு ஒரே எதிரியால் அல்ல, அமைப்பான அச்சுறுத்தலால் உருவாகிறது. அந்த மரத்தின் கீழே அவர் இறுதியில் சீதையை அடையாளம் காண்கிறார்—ஒளியிழந்தவள், தூசியால் மாசடைந்தவள், துயரால் வாடினவள்; ஆயினும் பத்தினித் தர்மமும் ராமன்பால் நிலைத்த அன்பும் காரணமாக உள்ளார்ந்த ஒளியால் பிரகாசிப்பவள். பூமியில் விழுந்த உல்கை, சரத்காலச் சந்திரக்கலையை மறைக்கும் மேகங்கள், இசைக்கப்படாத வீணை போன்ற உவமைகள் அவள் நிலையைக் கூறுகின்றன; வெளிப்புற வறுமையிலும் அவளின் தர்மம் குன்றாதது உறுதியாகிறது. ஹனுமானின் மகிழ்ச்சி கட்டுப்பாட்டுடனே வெளிப்படுகிறது—நிம்மதியின் கண்ணீர் பெருகுகிறது, மனத்துள் ராமன்-லக்ஷ்மணனை வணங்குகிறார், சீதையின் பாதுகாப்பு குலையாதபடி இலைகளின் மறைவில் ஒளிந்து கொண்டு அடுத்த செயலை எச்சரிக்கையுடன் தொடர்கிறார்.
Shlokas
Verse 1
ततः कमुदषण्डाभो निर्मलं निर्मलोदयः।प्रजगाम नभश्चन्द्रो हंसो नीलमिवोदकम्।।।।
அதன்பின் மாசற்ற ஒளியுடன் உதித்த களங்கமற்ற சந்திரன், தெளிந்த வானில் நீலநீர்மேல் அன்னம் மிதப்பதுபோல் நகர்ந்தான்।
Verse 2
साचिव्यमिव कुर्वन् स प्रभया निर्मलप्रभः।चन्द्रमा रश्मिभिश्शीतैस्सिषेवे पवनात्मजम्।।।।
களங்கமற்ற ஒளியுடன் விளங்கிய சந்திரன் உதவி செய்வதுபோல், தன் குளிர்ந்த கதிர்களால் வாயுபுத்திரன் அனுமானை இரவில் தணித்து வலிமையூட்டினான்।
Verse 3
स ददर्श ततः सीतां पूर्णचन्द्रनिभाननाम्।शोकभारैरिव न्यस्तां भारैर्नावमिवाम्भसि।।।।
அதன்பின் அவன் சீதையை கண்டான்—பூர்ணசந்திரனை ஒத்த முகத்தையுடையவள்; ஆனால் துயரப் பாரத்தால் நெகிழ்ந்து, நீரில் கனமான சுமையால் தாழும் படகுபோல் இருந்தாள்।
Verse 4
दिदृक्षमाणो वैदेहीं हनुमान्मारुतात्मजः।स ददर्शाविदूरस्था राक्षसीर्घोरदर्शनाः।।।।एकाक्षीमेककर्णां च कर्णप्रावरणां तथा।अकर्णां शङ्कुकर्णां च मस्तकोच्छ्वासनासिकाम्।।।।अतिकायोत्तमाङ्गीं च तनुदीर्घशिरोधराम्।ध्वस्तकेशीं तथाऽकेशीं केशकम्बलधारिणीम्।।।।लम्बकर्णललाटां च लम्बोदरपयोधराम्।लम्बोष्ठीं चुबुकोष्ठीं च लम्बास्यां लम्बजानुकाम्।।।।ह्रस्वां दीर्घां तथा कुब्जां विकटां वामनां तथा।करालां भुग्नवक्त्रां च पिङ्गाक्षीं विकृताननाम्।।।।
வைதேஹியை காண ஆவலுற்ற மாருதாத்மஜன் அனுமானன், அருகிலேயே பயங்கரத் தோற்றமுடைய ராட்சசிப் காவலிகளை கண்டான்।
Verse 5
दिदृक्षमाणो वैदेहीं हनुमान्मारुतात्मजः।स ददर्शाविदूरस्था राक्षसीर्घोरदर्शनाः।।5.17.4।।एकाक्षीमेककर्णां च कर्णप्रावरणां तथा।अकर्णां शङ्कुकर्णां च मस्तकोच्छ्वासनासिकाम्।।5.17.5।।अतिकायोत्तमाङ्गीं च तनुदीर्घशिरोधराम्।ध्वस्तकेशीं तथाऽकेशीं केशकम्बलधारिणीम्।।5.17.6।।लम्बकर्णललाटां च लम्बोदरपयोधराम्।लम्बोष्ठीं चुबुकोष्ठीं च लम्बास्यां लम्बजानुकाम्।।5.17.7।।ह्रस्वां दीर्घां तथा कुब्जां विकटां वामनां तथा।करालां भुग्नवक्त्रां च पिङ्गाक्षीं विकृताननाम्।।5.17.8।।
அவன் ஒருகண்ணுடையவளையும், ஒருகாதுடையவளையும், காதுகளே உடலை மூடுவது போல உள்ளவளையும்; காதில்லாதவளையும், கூம்புபோன்ற காதுடையவளையும், தலையில் உள்ள மூக்கினால் மூச்செடுப்பவளையும் கண்டான்।
Verse 6
दिदृक्षमाणो वैदेहीं हनुमान्मारुतात्मजः।स ददर्शाविदूरस्था राक्षसीर्घोरदर्शनाः।।5.17.4।।एकाक्षीमेककर्णां च कर्णप्रावरणां तथा।अकर्णां शङ्कुकर्णां च मस्तकोच्छ्वासनासिकाम्।।5.17.5।।अतिकायोत्तमाङ्गीं च तनुदीर्घशिरोधराम्।ध्वस्तकेशीं तथाऽकेशीं केशकम्बलधारिणीम्।।5.17.6।।लम्बकर्णललाटां च लम्बोदरपयोधराम्।लम्बोष्ठीं चुबुकोष्ठीं च लम्बास्यां लम्बजानुकाम्।।5.17.7।।ह्रस्वां दीर्घां तथा कुब्जां विकटां वामनां तथा।करालां भुग्नवक्त्रां च पिङ्गाक्षीं विकृताननाम्।।5.17.8।।
அவன் மிகப் பெரும் உடலும் தலையும் உடையவளையும், மெலிந்த நீண்ட கழுத்துடையவளையும்; சிதைந்த கூந்தலுடையவளையும், கூந்தலற்றவளையும், கூந்தலைக் கம்பளம்போல் போர்த்தியவளையும் கண்டான்।
Verse 7
दिदृक्षमाणो वैदेहीं हनुमान्मारुतात्मजः।स ददर्शाविदूरस्था राक्षसीर्घोरदर्शनाः।।5.17.4।।एकाक्षीमेककर्णां च कर्णप्रावरणां तथा।अकर्णां शङ्कुकर्णां च मस्तकोच्छ्वासनासिकाम्।।5.17.5।।अतिकायोत्तमाङ्गीं च तनुदीर्घशिरोधराम्।ध्वस्तकेशीं तथाऽकेशीं केशकम्बलधारिणीम्।।5.17.6।।लम्बकर्णललाटां च लम्बोदरपयोधराम्।लम्बोष्ठीं चुबुकोष्ठीं च लम्बास्यां लम्बजानुकाम्।।5.17.7।।ह्रस्वां दीर्घां तथा कुब्जां विकटां वामनां तथा।करालां भुग्नवक्त्रां च पिङ्गाक्षीं विकृताननाम्।।5.17.8।।
அப்போது அவன் கண்டான்—ஒருத்தியின் நீண்ட காதுகள் நெற்றிவரை தொங்கின; ஒருத்தியின் வயிறும் மார்பும் தொங்கின; ஒருத்தியின் உதடுகள் தளர்ந்து நீண்டிருந்தன; ஒருத்தியின் உதடுகள் தாடிவரை நீண்டிருந்தன; ஒருத்தி நீண்ட முகத்தாள்; இன்னொருத்தி நீண்டு முன்னே தள்ளிய முழங்கால்களாள்।
Verse 8
दिदृक्षमाणो वैदेहीं हनुमान्मारुतात्मजः।स ददर्शाविदूरस्था राक्षसीर्घोरदर्शनाः।।5.17.4।।एकाक्षीमेककर्णां च कर्णप्रावरणां तथा।अकर्णां शङ्कुकर्णां च मस्तकोच्छ्वासनासिकाम्।।5.17.5।।अतिकायोत्तमाङ्गीं च तनुदीर्घशिरोधराम्।ध्वस्तकेशीं तथाऽकेशीं केशकम्बलधारिणीम्।।5.17.6।।लम्बकर्णललाटां च लम्बोदरपयोधराम्।लम्बोष्ठीं चुबुकोष्ठीं च लम्बास्यां लम्बजानुकाम्।।5.17.7।।ह्रस्वां दीर्घां तथा कुब्जां विकटां वामनां तथा।करालां भुग्नवक्त्रां च पिङ्गाक्षीं विकृताननाम्।।5.17.8।।
அவன் கண்டான்—ஒருத்தி குறளி, ஒருத்தி நீண்டவள், ஒருத்தி கூனியவள், ஒருத்தி அருவருப்பானவள், ஒருத்தி குள்ளவள்; ஒருத்தி பிளந்த வாயுடையவள், ஒருத்தி சுழன்ற முகத்தாள்; ஒருத்தி மஞ்சள்-பழுப்பு கண்களாள், இன்னொருத்தி விகார முகத்தாள்।
Verse 9
विकृताः पिङ्गलाः कालीः क्रोधनाः कलहप्रियाः।कालायसमहाशूलकूटमुद्गरधारिणीः।।।।वराहमृगशार्दूलमहिषाजशिवामुखीः।गजोष्ट्रहयपादीश्च निखातशिरसोऽपराः।।।।एकहस्तैकपादाश्च खरकर्ण्यश्वकर्णिकाः।गोकर्णीर्हस्तिकर्णीश्च हरिकर्णीस्तथापराः।।।।अनासा अतिनासाश्च तिर्यङ्नासा विनासिकाः।गजसन्निभनासाश्च ललाटोच्छवासनासिकाः।।।।हस्तिपादा महापादा गोपादाः पादचूलिकाः।अतिमात्रशिरोग्रीवा अतिमात्रकुचोदरीः।।।।अतिमात्रास्यनेत्राश्च दीर्घजिह्वानखास्तथा।अजामुखीर्हस्तिमुखीर्गोमुखीस्सूकरीमुखीः।।।।हयोष्ट्रखरवक्त्राश्च राक्षसीर्घोरदर्शनाः।शूलमुद्गरहस्ताश्च क्रोधनाः कलहप्रियाः।।।।कराला धूम्रकेशीश्च राक्षसीर्विकृताननाः।पिबन्ती: सततं पानं सदा मांससुराप्रियाः।।।।मांसशोणितदिग्धाङ्गीर्मांसशोणितभोजनाः।ता ददर्श कपिश्रेष्ठो रोमहर्षणदर्शनाः।।।।स्कन्धवन्तमुपासीनाः परिवार्य वनस्पतिम्।
கபிச்ரேஷ்டன் ஹனுமான் அங்கே ராட்சசிப் பெண்களை கண்டான்—விகார உருவத்தார், மஞ்சள்-பழுப்பு நிறத்தார் மற்றும் கருநிறத்தார், எப்போதும் கோபமுடையோர், சண்டை விரும்புவோர்; கரிய இரும்பால் ஆன பெரும் சூலம், குத்துக்கோல், முத்கரம் முதலிய ஆயுதங்களைத் தாங்கியோர். சிலரின் முகம் வராகம், மான், புலி, எருமை, ஆடு அல்லது நரியின் முகம்போல்; சிலரின் பாதங்கள் யானை, ஒட்டகம், குதிரை போன்றவை; சிலரின் தலை தோள்களில் புதைந்தது. சிலர் ஒருகை அல்லது ஒருகால் உடையோர்; சிலரின் காதுகள் கழுதை, குதிரை, மாடு, யானை அல்லது குரங்கு போன்றவை. சிலர் மூக்கற்றோர், சிலர் மிகப்பெரும் மூக்குடையோர், சிலர் வளைந்த மூக்குடையோர், சிலர் நாசித்துளையற்றோர்; சிலரின் மூக்கு யானைத் தும்பிக்கையை ஒத்தது; சிலரின் நாசி நெற்றியில் இருந்து அங்கேயே சுவாசித்தனர். சிலரின் பாதங்கள் யானைப் பாதங்கள், சிலரின் பாதங்கள் மிகப் பெரிது, சிலரின் பாதங்கள் மாட்டுக் குளம்பைப் போல், சிலரின் பாதங்களில் முடி. சிலரின் தலை-கழுத்து அளவுக்கு மீறிய பெரிது; சிலரின் மார்பும் வயிறும் அளவுக்கு மீறிய பெரிது; சிலரின் வாய்-கண்கள் மிகப் பெரிது; சிலரின் நாக்கும் நகங்களும் நீளமானவை. சிலரின் முகம் ஆடு, யானை, மாடு அல்லது பன்றி போன்றது; சிலரின் முகம் குதிரை, ஒட்டகம் அல்லது கழுதை போன்றது. அவர்கள் பயங்கரத் தோற்றமுடையோர்; திரிசூலும் கதையும் கையில்; புகைநிறக் கூந்தலார், பிளந்த வாயுடையார், விகார முகத்தார்; இடையறாது மதுவை அருந்தி, மாம்சமும் சுரையும் விரும்பி, உடல் மாம்ச-இரத்தம் பூசப்பட்டு, மாம்ச-இரத்தமே உண்டனர். இவ்வாறு ரோமஞ்சம் எழச் செய்யும் ராட்சசிகளை ஹனுமான் கண்டான்—ஒரு பெரிய மரத்தண்டைச் சுற்றி அவர்கள் அமர்ந்திருந்தனர்।
Verse 10
विकृताः पिङ्गलाः कालीः क्रोधनाः कलहप्रियाः।कालायसमहाशूलकूटमुद्गरधारिणीः।।5.17.9।।वराहमृगशार्दूलमहिषाजशिवामुखीः।गजोष्ट्रहयपादीश्च निखातशिरसोऽपराः।।5.17.10।।एकहस्तैकपादाश्च खरकर्ण्यश्वकर्णिकाः।गोकर्णीर्हस्तिकर्णीश्च हरिकर्णीस्तथापराः।।5.17.11।।अनासा अतिनासाश्च तिर्यङ्नासा विनासिकाः।गजसन्निभनासाश्च ललाटोच्छवासनासिकाः।।5.17.12।।हस्तिपादा महापादा गोपादाः पादचूलिकाः।अतिमात्रशिरोग्रीवा अतिमात्रकुचोदरीः।।5.17.13।।अतिमात्रास्यनेत्राश्च दीर्घजिह्वानखास्तथा।अजामुखीर्हस्तिमुखीर्गोमुखीस्सूकरीमुखीः।।5.17.14।।हयोष्ट्रखरवक्त्राश्च राक्षसीर्घोरदर्शनाः।शूलमुद्गरहस्ताश्च क्रोधनाः कलहप्रियाः।।5.17.15।।कराला धूम्रकेशीश्च राक्षसीर्विकृताननाः।पिबन्ती: सततं पानं सदा मांससुराप्रियाः।।5.17.16।।मांसशोणितदिग्धाङ्गीर्मांसशोणितभोजनाः।ता ददर्श कपिश्रेष्ठो रोमहर्षणदर्शनाः।।5.17.17।।स्कन्धवन्तमुपासीनाः परिवार्य वनस्पतिम्।
அனுமான் அந்த ராக்ஷசி காவலர்களைக் கண்டான்—உருவம் சிதைந்தவர்கள், மஞ்சள் நிறமோ கருநிறமோ உடையவர்கள், கோபமும் சண்டை விருப்பமும் கொண்டவர்கள்; கரிய இரும்பின் மகாசூலம், கூர்முள், முத்கரம் ஆகியவற்றை ஏந்தியவர்கள். சிலரின் முகம் வராகம், மான், புலி, எருமை, ஆடு, நரி போன்றது; சிலரின் கால்கள் யானை, ஒட்டகம், குதிரை போன்றவை; சிலரின் தலை தாழ்ந்து பதிந்தது—இவ்வாறு அச்சமூட்டும் தோற்றமுடைய ராக்ஷசிகள்।
Verse 11
विकृताः पिङ्गलाः कालीः क्रोधनाः कलहप्रियाः।कालायसमहाशूलकूटमुद्गरधारिणीः।।5.17.9।।वराहमृगशार्दूलमहिषाजशिवामुखीः।गजोष्ट्रहयपादीश्च निखातशिरसोऽपराः।।5.17.10।।एकहस्तैकपादाश्च खरकर्ण्यश्वकर्णिकाः।गोकर्णीर्हस्तिकर्णीश्च हरिकर्णीस्तथापराः।।5.17.11।।अनासा अतिनासाश्च तिर्यङ्नासा विनासिकाः।गजसन्निभनासाश्च ललाटोच्छवासनासिकाः।।5.17.12।।हस्तिपादा महापादा गोपादाः पादचूलिकाः।अतिमात्रशिरोग्रीवा अतिमात्रकुचोदरीः।।5.17.13।।अतिमात्रास्यनेत्राश्च दीर्घजिह्वानखास्तथा।अजामुखीर्हस्तिमुखीर्गोमुखीस्सूकरीमुखीः।।5.17.14।।हयोष्ट्रखरवक्त्राश्च राक्षसीर्घोरदर्शनाः।शूलमुद्गरहस्ताश्च क्रोधनाः कलहप्रियाः।।5.17.15।।कराला धूम्रकेशीश्च राक्षसीर्विकृताननाः।पिबन्ती: सततं पानं सदा मांससुराप्रियाः।।5.17.16।।मांसशोणितदिग्धाङ्गीर्मांसशोणितभोजनाः।ता ददर्श कपिश्रेष्ठो रोमहर्षणदर्शनाः।।5.17.17।।स्कन्धवन्तमुपासीनाः परिवार्य वनस्पतिम्।
சிலருக்கு ஒரு கை, ஒரு காலே இருந்தது; சிலருக்கு கழுதை அல்லது குதிரை போன்ற காதுகள். இன்னொருவருக்கு மாடு போன்ற காதுகள், சிலருக்கு யானை போன்ற காதுகள், மேலும் சிலருக்கு குரங்கு போன்ற காதுகள் இருந்தன।
Verse 12
विकृताः पिङ्गलाः कालीः क्रोधनाः कलहप्रियाः।कालायसमहाशूलकूटमुद्गरधारिणीः।।5.17.9।।वराहमृगशार्दूलमहिषाजशिवामुखीः।गजोष्ट्रहयपादीश्च निखातशिरसोऽपराः।।5.17.10।।एकहस्तैकपादाश्च खरकर्ण्यश्वकर्णिकाः।गोकर्णीर्हस्तिकर्णीश्च हरिकर्णीस्तथापराः।।5.17.11।।अनासा अतिनासाश्च तिर्यङ्नासा विनासिकाः।गजसन्निभनासाश्च ललाटोच्छवासनासिकाः।।5.17.12।।हस्तिपादा महापादा गोपादाः पादचूलिकाः।अतिमात्रशिरोग्रीवा अतिमात्रकुचोदरीः।।5.17.13।।अतिमात्रास्यनेत्राश्च दीर्घजिह्वानखास्तथा।अजामुखीर्हस्तिमुखीर्गोमुखीस्सूकरीमुखीः।।5.17.14।।हयोष्ट्रखरवक्त्राश्च राक्षसीर्घोरदर्शनाः।शूलमुद्गरहस्ताश्च क्रोधनाः कलहप्रियाः।।5.17.15।।कराला धूम्रकेशीश्च राक्षसीर्विकृताननाः।पिबन्ती: सततं पानं सदा मांससुराप्रियाः।।5.17.16।।मांसशोणितदिग्धाङ्गीर्मांसशोणितभोजनाः।ता ददर्श कपिश्रेष्ठो रोमहर्षणदर्शनाः।।5.17.17।।स्कन्धवन्तमुपासीनाः परिवार्य वनस्पतिम्।
சிலருக்கு மூக்கே இல்லை; சிலருக்கு மிகப் பெரிய மூக்கு; சிலருக்கு பக்கமாக வளைந்த மூக்கு; சிலருக்கு நாசித்துளைகள் இல்லை. சிலருக்கு யானைத் துதிக்கை போன்ற மூக்கு; மேலும் சிலருக்கு நெற்றியில் நாசித்துளைகள் இருந்து அதன்மூலம் சுவாசிப்பதுபோல் தோன்றியது।
Verse 13
विकृताः पिङ्गलाः कालीः क्रोधनाः कलहप्रियाः।कालायसमहाशूलकूटमुद्गरधारिणीः।।5.17.9।।वराहमृगशार्दूलमहिषाजशिवामुखीः।गजोष्ट्रहयपादीश्च निखातशिरसोऽपराः।।5.17.10।।एकहस्तैकपादाश्च खरकर्ण्यश्वकर्णिकाः।गोकर्णीर्हस्तिकर्णीश्च हरिकर्णीस्तथापराः।।5.17.11।।अनासा अतिनासाश्च तिर्यङ्नासा विनासिकाः।गजसन्निभनासाश्च ललाटोच्छवासनासिकाः।।5.17.12।।हस्तिपादा महापादा गोपादाः पादचूलिकाः।अतिमात्रशिरोग्रीवा अतिमात्रकुचोदरीः।।5.17.13।।अतिमात्रास्यनेत्राश्च दीर्घजिह्वानखास्तथा।अजामुखीर्हस्तिमुखीर्गोमुखीस्सूकरीमुखीः।।5.17.14।।हयोष्ट्रखरवक्त्राश्च राक्षसीर्घोरदर्शनाः।शूलमुद्गरहस्ताश्च क्रोधनाः कलहप्रियाः।।5.17.15।।कराला धूम्रकेशीश्च राक्षसीर्विकृताननाः।पिबन्ती: सततं पानं सदा मांससुराप्रियाः।।5.17.16।।मांसशोणितदिग्धाङ्गीर्मांसशोणितभोजनाः।ता ददर्श कपिश्रेष्ठो रोमहर्षणदर्शनाः।।5.17.17।।स्कन्धवन्तमुपासीनाः परिवार्य वनस्पतिम्।
சில ராட்சசிகளுக்கு யானைப் பாதங்களைப் போன்ற பாதங்கள்; சிலருக்கு மிகப் பெரும் பாதங்கள்; சிலருக்கு மாட்டுக் குளம்பைப் போன்ற பாதங்கள்; சிலருக்கு பாதங்களில் முடி வளர்ந்திருந்தது. சிலருக்கு அளவுக்கு மீறிய தலைவும் கழுத்தும்; சிலருக்கு மிகப் பெருத்த மார்பும் வயிறும் இருந்தன॥
Verse 14
विकृताः पिङ्गलाः कालीः क्रोधनाः कलहप्रियाः।कालायसमहाशूलकूटमुद्गरधारिणीः।।5.17.9।।वराहमृगशार्दूलमहिषाजशिवामुखीः।गजोष्ट्रहयपादीश्च निखातशिरसोऽपराः।।5.17.10।।एकहस्तैकपादाश्च खरकर्ण्यश्वकर्णिकाः।गोकर्णीर्हस्तिकर्णीश्च हरिकर्णीस्तथापराः।।5.17.11।।अनासा अतिनासाश्च तिर्यङ्नासा विनासिकाः।गजसन्निभनासाश्च ललाटोच्छवासनासिकाः।।5.17.12।।हस्तिपादा महापादा गोपादाः पादचूलिकाः।अतिमात्रशिरोग्रीवा अतिमात्रकुचोदरीः।।5.17.13।।अतिमात्रास्यनेत्राश्च दीर्घजिह्वानखास्तथा।अजामुखीर्हस्तिमुखीर्गोमुखीस्सूकरीमुखीः।।5.17.14।।हयोष्ट्रखरवक्त्राश्च राक्षसीर्घोरदर्शनाः।शूलमुद्गरहस्ताश्च क्रोधनाः कलहप्रियाः।।5.17.15।।कराला धूम्रकेशीश्च राक्षसीर्विकृताननाः।पिबन्ती: सततं पानं सदा मांससुराप्रियाः।।5.17.16।।मांसशोणितदिग्धाङ्गीर्मांसशोणितभोजनाः।ता ददर्श कपिश्रेष्ठो रोमहर्षणदर्शनाः।।5.17.17।।स्कन्धवन्तमुपासीनाः परिवार्य वनस्पतिम्।
அவர்களின் வாய் மற்றும் கண்கள் அளவுக்கு மீறிப் பெரிதாகவும், நாவும் நகங்களும் நீளமாகவும் இருந்தன. சிலர் ஆட்டுமுகம் உடையோர்; சிலர் யானைமுகம் உடையோர்; சிலர் கோமுகம் உடையோர்; சிலர் பன்றிமுகம் உடையோர்॥
Verse 15
विकृताः पिङ्गलाः कालीः क्रोधनाः कलहप्रियाः।कालायसमहाशूलकूटमुद्गरधारिणीः।।5.17.9।।वराहमृगशार्दूलमहिषाजशिवामुखीः।गजोष्ट्रहयपादीश्च निखातशिरसोऽपराः।।5.17.10।।एकहस्तैकपादाश्च खरकर्ण्यश्वकर्णिकाः।गोकर्णीर्हस्तिकर्णीश्च हरिकर्णीस्तथापराः।।5.17.11।।अनासा अतिनासाश्च तिर्यङ्नासा विनासिकाः।गजसन्निभनासाश्च ललाटोच्छवासनासिकाः।।5.17.12।।हस्तिपादा महापादा गोपादाः पादचूलिकाः।अतिमात्रशिरोग्रीवा अतिमात्रकुचोदरीः।।5.17.13।।अतिमात्रास्यनेत्राश्च दीर्घजिह्वानखास्तथा।अजामुखीर्हस्तिमुखीर्गोमुखीस्सूकरीमुखीः।।5.17.14।।हयोष्ट्रखरवक्त्राश्च राक्षसीर्घोरदर्शनाः।शूलमुद्गरहस्ताश्च क्रोधनाः कलहप्रियाः।।5.17.15।।कराला धूम्रकेशीश्च राक्षसीर्विकृताननाः।पिबन्ती: सततं पानं सदा मांससुराप्रियाः।।5.17.16।।मांसशोणितदिग्धाङ्गीर्मांसशोणितभोजनाः।ता ददर्श कपिश्रेष्ठो रोमहर्षणदर्शनाः।।5.17.17।।स्कन्धवन्तमुपासीनाः परिवार्य वनस्पतिम्।
ஹனுமான் பயங்கரத் தோற்றமுடைய ராட்சசிகளை கண்டான்—சிலருக்கு குதிரைமுகம், சிலருக்கு ஒட்டகமுகம், சிலருக்கு கழுதைமுகம். அவர்களின் கைகளில் சூலமும் முத்கரமும் இருந்தன; அவர்கள் சீற்றமிகு, சண்டையை விரும்புவோர்॥
Verse 16
विकृताः पिङ्गलाः कालीः क्रोधनाः कलहप्रियाः।कालायसमहाशूलकूटमुद्गरधारिणीः।।5.17.9।।वराहमृगशार्दूलमहिषाजशिवामुखीः।गजोष्ट्रहयपादीश्च निखातशिरसोऽपराः।।5.17.10।।एकहस्तैकपादाश्च खरकर्ण्यश्वकर्णिकाः।गोकर्णीर्हस्तिकर्णीश्च हरिकर्णीस्तथापराः।।5.17.11।।अनासा अतिनासाश्च तिर्यङ्नासा विनासिकाः।गजसन्निभनासाश्च ललाटोच्छवासनासिकाः।।5.17.12।।हस्तिपादा महापादा गोपादाः पादचूलिकाः।अतिमात्रशिरोग्रीवा अतिमात्रकुचोदरीः।।5.17.13।।अतिमात्रास्यनेत्राश्च दीर्घजिह्वानखास्तथा।अजामुखीर्हस्तिमुखीर्गोमुखीस्सूकरीमुखीः।।5.17.14।।हयोष्ट्रखरवक्त्राश्च राक्षसीर्घोरदर्शनाः।शूलमुद्गरहस्ताश्च क्रोधनाः कलहप्रियाः।।5.17.15।।कराला धूम्रकेशीश्च राक्षसीर्विकृताननाः।पिबन्ती: सततं पानं सदा मांससुराप्रियाः।।5.17.16।।मांसशोणितदिग्धाङ्गीर्मांसशोणितभोजनाः।ता ददर्श कपिश्रेष्ठो रोमहर्षणदर्शनाः।।5.17.17।।स्कन्धवन्तमुपासीनाः परिवार्य वनस्पतिम्।
விகாரமான முகமும், பயங்கரப் பற்களும், புகைநிறக் கூந்தலும் உடைய ராட்சசிகள் இருந்தனர். அவர்கள் இடையறாது மதுபானம் அருந்தி, எப்போதும் மாம்சமும் சுராவும் விரும்புவோர்॥
Verse 17
विकृताः पिङ्गलाः कालीः क्रोधनाः कलहप्रियाः।कालायसमहाशूलकूटमुद्गरधारिणीः।।5.17.9।।वराहमृगशार्दूलमहिषाजशिवामुखीः।गजोष्ट्रहयपादीश्च निखातशिरसोऽपराः।।5.17.10।।एकहस्तैकपादाश्च खरकर्ण्यश्वकर्णिकाः।गोकर्णीर्हस्तिकर्णीश्च हरिकर्णीस्तथापराः।।5.17.11।।अनासा अतिनासाश्च तिर्यङ्नासा विनासिकाः।गजसन्निभनासाश्च ललाटोच्छवासनासिकाः।।5.17.12।।हस्तिपादा महापादा गोपादाः पादचूलिकाः।अतिमात्रशिरोग्रीवा अतिमात्रकुचोदरीः।।5.17.13।।अतिमात्रास्यनेत्राश्च दीर्घजिह्वानखास्तथा।अजामुखीर्हस्तिमुखीर्गोमुखीस्सूकरीमुखीः।।5.17.14।।हयोष्ट्रखरवक्त्राश्च राक्षसीर्घोरदर्शनाः।शूलमुद्गरहस्ताश्च क्रोधनाः कलहप्रियाः।।5.17.15।।कराला धूम्रकेशीश्च राक्षसीर्विकृताननाः।पिबन्ती: सततं पानं सदा मांससुराप्रियाः।।5.17.16।।मांसशोणितदिग्धाङ्गीर्मांसशोणितभोजनाः।ता ददर्श कपिश्रेष्ठो रोमहर्षणदर्शनाः।।5.17.17।।स्कन्धवन्तमुपासीनाः परिवार्य वनस्पतिम्।
மாம்சமும் இரத்தமும் பூசப்பட்ட உடலுடையோர், மாம்ச–இரத்தமே உண்ணுவோர், பார்ப்போர்க்கு மெய்சிலிர்க்கச் செய்யும் பயங்கரத் தோற்றமுடைய அந்த ராட்சசிகளை கபிச்ரேஷ்டன் கண்டான். அவர்கள் ஒரு பெரும் மரத்தண்டின் அருகே அமர்ந்து, அந்த வனஸ்பதியைச் சுற்றிவளைத்து காவல் வளையம்போல் இருந்தனர்॥
Verse 18
तस्याधस्ताच्च तां देवीं राजपुत्रीमनिन्दिताम्।।।।लक्षयामास लक्ष्मीवान् हनुमान् जनकात्मजाम्।
அந்த மரத்தின் கீழே, செல்வமிகு வாயுபுத்திரன் அனுமான் இறுதியில் குற்றமற்ற அரசகுமாரி, தேவியான ஜனகநந்தினி சீதையைத் தெளிவாகக் கண்டான்।
Verse 19
निष्प्रभां शोकसन्तप्तां मलसङ्कुलमूर्धजाम्।।।।क्षीणपुण्यां च्युतां भूमौ तारां निपतितामिव।
அவள் ஒளியற்றவள்; துயரால் சுட்டவள்; தூசி-அழுக்கால் சிக்கிய கூந்தலுடையவள்—புண்ணியம் சுருங்கி பூமியில் விழுந்த நட்சத்திரம்போல் தோன்றினாள்।
Verse 20
चारित्रव्यपदेशाढ्यां भर्तृदर्शनदुर्गताम्।।।।भूषणैरुत्तमैर्हीनां भर्तृवात्सल्यभूषणाम्।
களங்கமற்ற ஒழுக்கத்தால் புகழ்பெற்ற அந்த தேவி, கணவரைக் காணும் ஏக்கத்தால் துயருற்றாள். உயர்ந்த அணிகலன்கள் இன்றியும், கணவன் மீது அன்பும் பதிவிரதத் தர்மமும் அவளுக்கே உண்மையான அலங்காரமாக இருந்தன।
Verse 21
राक्षसाधिपसंरुद्धां बन्धुभिश्च विना कृताम्।।।।वियूथां सिंहसंरुद्धां बद्धां गजवधूमिव।
ராக்ஷசாதிபதியால் சூழப்பட்டு, உறவினரின்றி தனிமைப்படுத்தப்பட்ட அவள்—கூட்டத்திலிருந்து பிரிந்து, சிங்கங்களால் முற்றுகையிடப்பட்டு, கட்டப்பட்ட யானைப் பெண்ணைப் போலத் தோன்றினாள்।
Verse 22
चन्द्ररेखां पयोदान्ते शारदाभ्रैरिवावृताम्।।।।क्लिष्टरूपामसंस्पर्शादयुक्तामिव वल्लकीम्।
மழைக்கால முடிவில் சரத்கால மேகங்கள் மறைத்த சந்திரக்கலையைப் போல அவள் தோன்றினாள். கணவனின் ஸ்பரிச-சாந்நித்யம் இன்றிக் களைத்துக் குன்றி, இசை மங்கிய பயன்பாடற்ற யாழ் போல இருந்தாள்।
Verse 23
सीतां भर्तृवशे युक्तामयुक्तां राक्षसीवशे।।।।अशोकवनिकामथ्ये शोकसागरमाप्लुताम्।ताभिः परिवृतां तत्र सग्रहामिव रोहिणीम्।।।।ददर्श हनुमान् देवीं लतामकुसुमामिव।
ஹனுமான் தேவியான சீதையை கண்டான்—கணவனின் பாதுகாப்பில் இருக்கத் தகுதியானவள்; ஆனால் ராக்ஷஸி பெண்களின் அதிகாரத்தில் அகப்பட்டு அநியாய நிலையடைந்தவள். அசோக வனத்தின் நடுவே அவள் துக்கக் கடலில் மூழ்கி, அவர்களால் சூழப்பட்டு, தீய கிரகங்கள் சூழ்ந்த ரோஹிணியைப் போலவும், மலரற்ற கொடிபோலவும் தோன்றினாள்।
Verse 24
सीतां भर्तृवशे युक्तामयुक्तां राक्षसीवशे।।5.17.23।।अशोकवनिकामथ्ये शोकसागरमाप्लुताम्।ताभिः परिवृतां तत्र सग्रहामिव रोहिणीम्।।5.17.24।।ददर्श हनुमान् देवीं लतामकुसुमामिव।
அசோக வனத்தின் நடுவே துக்கக் கடலில் மூழ்கி, அவர்களால் சூழப்பட்டு—தீய கிரகங்கள் சூழ்ந்த ரோஹிணியைப் போலவும், மலரற்ற கொடியைப் போலவும்—அத்தகைய தேவியான சீதையை ஹனுமான் கண்டான்।
Verse 25
सा मलेन च दिग्धाङ्गी वपुषा चाप्यलङ्कृता।।।।मृणाली पङ्कदिग्धेव विभाति न विभाति च।
அவளுடைய அங்கங்கள் அழுக்கால் பூசப்பட்டிருந்தன; உடல் அலங்காரமின்றி இருந்தது. ஆயினும் அவள் ஒளிரவும் ஒளியிழக்கவும் செய்தாள்—சேற்றால் மாசுபட்ட தாமரைநார் போல.
Verse 26
मलिनेन तु वस्त्रेण परिक्लिष्टेन भामिनीम्।।।।संवृतां मृगशाबाक्षीं ददर्श हनुमान् कपिः।तां देवीं दीनवदनामदीनां भर्तृतेजसा।।।।रक्षितां स्वेन शीलेन सीतामसितलोचनाम्।
அனுமான் வானரன், அழுக்கடைந்து சிதைந்த ஆடையால் மூடப்பட்ட, மான் குட்டிபோன்ற கண்களையுடைய அந்த அழகிய பெண்ணை கண்டான்।
Verse 27
मलिनेन तु वस्त्रेण परिक्लिष्टेन भामिनीम्।।5.17.26।।संवृतां मृगशाबाक्षीं ददर्श हनुमान् कपिः।तां देवीं दीनवदनामदीनां भर्तृतेजसा।।5.17.27।।रक्षितां स्वेन शीलेन सीतामसितलोचनाम्।
அனுமான் அந்த தேவியான சீதையை கண்டான்—துயரால் முகம் தாழ்ந்திருந்தாலும், கணவரின் தேஜஸால் உள்ளத்தில் தளராதவள்; தன் நற்குணத்தாலேயே காக்கப்பட்ட, கருமை கண்களையுடையவள்।
Verse 28
तां दृष्ट्वा हनुमान् सीतां मृगशाबनिभेक्षणाम्।मृगकन्यामिव त्रस्तां वीक्षमाणां समन्ततः।।।।दहन्तीमिव निःश्वासैर्वृक्षान् पल्लवधारिणः।संघातमिव शोकानां दुःखस्योर्मिमिवोत्थिताम्।।।।
மான் குட்டிபோன்ற பார்வையுடைய சீதையை கண்ட அனுமான், அவளை மான் பெண் குட்டிபோல் அஞ்சி, எல்லாத் திசைகளிலும் நோக்கிக் கொண்டிருப்பதை கண்டான்; அவளின் பெருமூச்சுகள் இளந்தளிர் மரங்களை எரிப்பதுபோல் தோன்றின—அவள் துயரத்தின் திரள், எழுந்த வேதனையின் அலைபோல் விளங்கினாள்।
Verse 29
तां दृष्ट्वा हनुमान् सीतां मृगशाबनिभेक्षणाम्।मृगकन्यामिव त्रस्तां वीक्षमाणां समन्ततः।।5.17.28।।दहन्तीमिव निःश्वासैर्वृक्षान् पल्लवधारिणः।संघातमिव शोकानां दुःखस्योर्मिमिवोत्थिताम्।।5.17.29।।
மான் குட்டிபோன்ற பார்வையுடைய சீதையை கண்ட அனுமான், அவளை மான் பெண் குட்டிபோல் அஞ்சி, எல்லாத் திசைகளிலும் நோக்கிக் கொண்டிருப்பதை கண்டான்; அவளின் பெருமூச்சுகள் இளந்தளிர் மரங்களை எரிப்பதுபோல் தோன்றின—அவள் துயரத்தின் திரள், எழுந்த வேதனையின் அலைபோல் விளங்கினாள்।
Verse 30
तां क्षमां सुविभक्ताङ्गी विनाभरणशोभिनीम्।।।।प्रहर्षमतुलं लेभे मारुतिः प्रेक्ष्य मैथिलीम्।
பொறுமையுடைய, ஒழுங்காக அமைந்த அங்கங்களையுடைய, அணிகலன்கள் இன்றியும் ஒளிவிடும் மைதிலியை கண்ட மாருதி அளவற்ற ஆனந்தத்தை அடைந்தான்।
Verse 31
हर्षजानि च सोऽश्रूणि तां दृष्ट्वा मदिरेक्षणाम्।मुमुचे हनुमांस्तत्र नमश्चक्रे च राघवम्।।।।
மதுவைப் போன்ற மனோகரக் கண்களையுடைய அவளை கண்ட அனுமான் ஆனந்தக் கண்ணீர் சிந்தினான்; அங்கேயே ராகவனுக்கு வணக்கம் செலுத்தினான்।
Verse 32
नमस्कृत्वा च रामाय लक्ष्मणाय च वीर्यवान्।सीतादर्शनसंहृष्टो हनुमान् संवृतोऽभवत्।।।।
இராமனுக்கும் இலக்குவனுக்கும் வணங்கி, வீரன் அனுமானன் சீதையின் தரிசனத்தால் பேருவகை கொண்டு, தன்னை மறைத்துக் கொண்டு அங்கேயே நிலைத்திருந்தான்।
Frequently Asked Questions
Hanumān must balance urgency with non-exposure: after locating Sītā, he restrains immediate contact, offers inward salutations, and conceals himself—prioritizing her safety and mission integrity over emotional impulse.
True strength is ethical steadiness: Sītā’s dharma remains luminous despite physical degradation, and Hanumān’s devotion is validated through disciplined, non-disruptive action guided by purpose rather than reaction.
Aśokavanikā (Ashoka Grove) as the captivity landscape; the guarding rākṣasī-circle around a large tree trunk as a security motif; and the vallakī (lute) and Rohiṇī simile as cultural-astral references used to encode Sītā’s condition and isolation.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.