Adhyaya 26

Verse 1

नारदौवाच । ततो गच्छेत राजेंद्र कुरुक्षेत्रमभिष्टुतम् । पापेभ्यो विप्रमुच्यंते तद्गताः सर्वजंतवः

நாரதர் கூறினார்—ஓ ராஜேந்திரா! அதன் பின் புகழ்பெற்ற குருக்ஷேத்திரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு சென்ற அனைத்து உயிர்களும் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகின்றன।

Verse 2

कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम् । य एवं सततं ब्रूयात्सर्वपापैः प्रमुच्यते

“நான் குருக்ஷேத்திரத்திற்குச் செல்வேன்; நான் குருக்ஷேத்திரத்திலேயே வாசம் செய்கிறேன்”—இவ்வாறு இடையறாது கூறுபவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்।

Verse 3

तत्र मासं वसेद्धीरः सरस्वत्यां नराधिप । यत्र ब्रह्मादयो देवा यत्र ब्रह्मर्षिचारणाः

ஓ நராதிபா! அங்கு சரஸ்வதி கரையில் உறுதியானவன் ஒரு மாதம் தங்க வேண்டும்—அங்கு பிரம்மா முதலிய தேவர்கள், பிரம்மரிஷிகள் மற்றும் சாரணர்கள் உலாவுகின்றனர்।

Verse 4

गंधर्वाप्सरसो यक्षाः पन्नगाश्च महीपते । ब्रह्मक्षेत्रं महापुण्यमभिगच्छंति भारत

ஓ மஹீபதே, ஓ பாரதா! கந்தர்வர்-அப்ஸரஸ்கள், யக்ஷர்கள் மற்றும் பன்னகர்கள் (நாகர்கள்) கூட அந்த மஹாபுண்ணியமான பிரம்மக்ஷேத்திரத்தை அடையச் செல்கின்றனர்।

Verse 5

मनसाप्यभिकामस्य कुरुक्षेत्रे युधिष्ठिर । पापानि विप्रणश्यंति ब्रह्मलोकं च गच्छति

யுதிஷ்டிரரே, குருக்ஷேத்திரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற மனவிருப்பம் மட்டும் தோன்றினாலும் பாவங்கள் முற்றிலும் அழிந்து, அவன் பிரம்மலோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 6

गत्वा हि श्रद्धया युक्तः कुरुक्षेत्रं कुरूद्वह । वाजपेयाश्वमेध्याभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः

குருகுலச் சிறந்தவரே, நம்பிக்கையுடன் குருக்ஷேத்திரம் செல்வோர் வாஜபேயமும் அஷ்வமேதமும் செய்ததற்குச் சமமான பலனை அடைகிறார்.

Verse 7

ततो मत्तर्णकं राजन्द्वारपालं महाबलम् । यं वै समभिवाद्यैव गोसहस्रफलं लभेत्

பின்னர், அரசே, மஹாபலமுடைய வாயில்காவலன் மத்தர்ணகனை வணங்கினாலே ஆயிரம் பசுதானத்திற்குச் சமமான புண்ணியம் கிடைக்கும்.

Verse 8

ततो गच्छेत धर्मज्ञ विष्णोः स्थानमनुत्तमम् । सततं नाम राजेंद्र यत्र सन्निहितो हरिः

பின்னர், தர்மத்தை அறிந்தவரே, அரசர்களின் தலைவரே, ‘சதத’ எனப்படும் விஷ்ணுவின் ஒப்பற்ற தலத்திற்குச் செல்; அங்கே ஹரி எப்போதும் சன்னிதியாக இருக்கிறார்.

Verse 9

तत्र स्नात्वा च दृष्ट्वा च त्रिलोकप्रभवं हरिम् । अश्वमेधमवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति

அங்கே நீராடி, மூவுலகங்களின் ஆதியான ஹரியை தரிசித்தால், அஷ்வமேத யாகத்தின் பலனைப் பெற்று விஷ்ணுலோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 10

ततः पारिप्लवं गच्छेत्तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः

அதன்பின் மூவுலகிலும் புகழ்பெற்ற பாரிப்லவம் எனும் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே மனிதன் அக்னிஷ்டோமம் மற்றும் அதிராத்திர யாகங்களுக்குச் சமமான புண்ணியப் பயனை அடைகிறான்.

Verse 11

पृथिव्यां तीर्थमासाद्य गोसहस्रफलं लभेत् । ततः शाल्विकिनीं गत्वा तीर्थसेवी नराधिप

பூமியில் அந்தத் தீர்த்தத்தை அடைந்தால் ஆயிரம் பசுக்கள் தானம் செய்ததற்குச் சமமான புண்ணியம் கிடைக்கும். பின்னர், அரசே, தீர்த்தசேவையில் ஈடுபடும் யாத்திரிகன் சால்விகினிக்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 12

दशाश्वमेधिके स्नात्वा तदेव लभते फलम् । सर्पनीविं समासाद्य नागानां तीर्थमुत्तमम्

தசாஷ்வமேதிகத்தில் நீராடினால் அதே புண்ணியப் பயன் கிடைக்கும். மேலும் நாகர்களின் உத்தம தீர்த்தமான சர்ப்பநீவியை அடைந்தால் (மிக உயர்ந்த பயன் உண்டாகும்).

Verse 13

अग्निष्टोममवाप्नोति नागलोकं च गच्छति । ततो गच्छेत धर्मज्ञ द्वारपालमतर्णकम्

அவன் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் புண்ணியப் பயனை அடைந்து நாகலோகத்திற்கும் செல்கிறான். அதன் பின், தர்மத்தை அறிந்தவரே, அதர்ணகன் எனும் வாயில்காவலரிடம் செல்ல வேண்டும்.

Verse 14

तत्रोष्य रजनीमेकां गोसहस्रफलं लभेत् । ततःपंचनदंगत्वानियतोनियताशनः

அங்கே ஒரு இரவு தங்கினால் ஆயிரம் பசுக்கள் தானம் செய்ததற்குச் சமமான புண்ணியம் கிடைக்கும். பின்னர் பஞ்சநதம் சென்று, கட்டுப்பாடுடன், உணவில் நியமம் காத்து (விரதங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும்).

Verse 15

कोटितीर्थमुपस्पृश्य हयमेधफलं लभेत् । अश्विनीतीर्थमागम्य रूपवानभिजायते

கோடிதீர்த்தத்தில் நீராடினால் அஸ்வமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும். அஸ்வினீதீர்த்தம் சென்றால் அழகுடன் பிறப்பான்.

Verse 16

ततो गच्छेत धर्मज्ञ वाराहं तीर्थमुत्तमम् । विष्णुर्वाराहरूपेण पुरा यत्र स्थितोऽभवत्

பின்பு, தர்மத்தை அறிந்தவனே, சிறந்த வாராஹ தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு முற்காலத்தில் விஷ்ணு வராஹ ரூபத்தில் நிலைத்திருந்தார்.

Verse 17

तत्र स्थित्वा नरव्याघ्र अग्निष्टोमफलं लभेत् । ततो जयिन्यां राजेंद्र सोमतीर्थं समाविशेत्

அங்கு தங்கினால், மனிதர்களில் புலியே, அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும். பின்னர், அரசர்களின் தலைவனே, ஜயினியில் சோம தீர்த்தத்தை அணுகி தரிசிக்க வேண்டும்.

Verse 18

स्नात्वा फलमवाप्नोति राजसूयस्य मानवः । एकहंसे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

அங்கு நீராடினால் மனிதன் ராஜசூய யாகத்தின் பலனை அடைவான். ஏகஹம்சத்தில் நீராடினால் ஆயிரம் பசுதானத்தின் பலனைப் பெறுவான்.

Verse 19

कृतशौचं समासाद्य तीर्थसेवी कुरूद्वह । पुंडरीकमवाप्नोति कृतशौचो भवेच्च सः

குருகுலச் சிறந்தவனே, தீர்த்த சேவையில் ஈடுபட்டு சௌசச் சுத்தியை அடைவவன் புண்டரீக எனும் புண்ணியப் பலனைப் பெறுவான்; அவன் நிச்சயமாகத் தூய்மையடைவான்.

Verse 20

ततो मुंजावटं नाम महादेवस्य धीमतः । तत्रोष्य रजनीमेकां गाणपत्यमवाप्नुयात्

அதன்பின் ஞானமிகு மகாதேவருக்குரிய ‘முஞ்ஜாவடம்’ என்னும் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே ஒரு இரவு தங்கினால் கணபதியின் அருளால் கானபத்யப் பதம் பெறுவர்.

Verse 21

तत्रैव च महाराज जयां लोकपरिश्रुताम् । स्नात्वाभिगम्य राजेंद्र सर्वकाममवाप्नुयात्

அங்கேயே, மகாராஜா, உலகில் புகழ்பெற்ற ‘ஜயா’ என்னும் தீர்த்தத்தில் நீராடி அதனை அணுகினால், அரசர்களின் தலைவா, எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்.

Verse 22

कुरुक्षेत्रस्य तद्द्वारं विश्रुतं भरतर्षभ । प्रदक्षिणमुपावृत्य तीर्थसेवी समावृतः

பரதர்களில் சிறந்தவனே! குருக்ஷேத்திரத்தின் புகழ்பெற்ற அந்த வாயிலை வலம்வந்து, தீர்த்த சேவையில் ஈடுபட்ட யாத்திரிகன் தொடர்ந்து முன்னே சென்றான்.

Verse 23

संस्मृते पुष्कराणां तु स्नात्वार्च्य पितृदेवताः । जामदग्न्येन रामेण आहूते वै महात्मना

புஷ்கரத் தீர்த்தங்களை நினைத்தவுடன் பித்ரு தேவதைகளுக்கு நீராட்டி வழிபாடு செய்யப்பட்டது; மேலும் ஜமதக்னியின் மகனான மகாத்மா ராமர் அவர்களை முறையாக ஆவாஹனம் செய்தார்.

Verse 24

कृतकृत्योभवेद्राजन्नश्वमेधं च विंदति । ततो रामह्रदं गच्छेत्तीर्थसेवी नराधिप

அரசே! அவன் தன் நோக்கம் நிறைவேறியவனாகி அச்வமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுவான். பின்னர், மனிதரின் தலைவா, தீர்த்த சேவையாளர் ராமஹ்ரதத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 25

यत्र रामेण राजेंद्र तरसा दीप्ततेजसा । क्षत्रमुत्सार्य वीर्येण ह्रदाः पंच निषेविताः । पूरयित्वा नरव्याघ्र रुधिरेणेति नः श्रुतम्

ஓ அரசேந்தரா! அங்கே ஒளிவீசும் தேஜஸுடன் ராமன் விரைவாகத் தன் வீரத்தால் க்ஷத்திரியரை விரட்டியபின் ஐந்து ஏரிகளை நாடினான்; ஓ நரவ்யாக்ரா! அவற்றை இரத்தத்தால் நிரப்பினான் என்று நாம் கேட்டோம்.

Verse 26

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे षड्विंशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபத்ம மகாபுராணத்தின் ஸ்வர்ககண்டத்தில் இருபத்தாறாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।

Verse 27

रामराम महाभाग प्रीताः स्म तव भार्गव । अनया पितृभक्त्या च विक्रमेण च तेऽनघ

“ராமா, ராமா! ஓ மகாபாக்யமான பார்கவா! ஓ அனகா! உன் பித்ருபக்தியும் உன் விக்ரமமும் எங்களை மகிழ்வித்தன.”

Verse 28

वरं वृणीष्व भद्रं ते किमिच्छसि महामते । एवमुक्तः स राजेंद्र रामः प्रवदतां वरः

“வரம் தேர்ந்தெடு—உனக்கு நன்மை உண்டாகுக. ஓ மகாமதி! நீ என்ன விரும்புகிறாய்?” என்று கூறப்பட்டபோது, ஓ அரசேந்தரா, பேச்சில் சிறந்த ராமன் உரைத்தான்.

Verse 29

अब्रवीत्प्रांजलिर्वाक्यं पितॄन्स गगने स्थितान् । भवंतो यदि मे प्रीता यद्यनुग्राह्यता मयि

அப்போது அவன் கைகூப்பி ஆகாயத்தில் நிலைத்திருந்த பித்ருக்களை நோக்கி கூறினான்—“நீங்கள் என்மேல் பிரீதியாயிருந்தால், நான் உங்கள் அருளுக்குத் தகுதியானவனாயிருந்தால்,”

Verse 30

पितृप्रसादादिच्छेयं तपसाप्यायनं पुनः । यच्च रोषाभिभूतेन क्षत्रमुत्सादितं मया

பித்ரு அருளால் நான் மீண்டும் தவத்தால் வலிமை பெற விரும்புகிறேன்; மேலும் கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு நான் க்ஷத்திரிய குலத்தை அழித்ததற்குப் பிராயச்சித்தமும் நாடுகிறேன்।

Verse 31

ततश्च पापान्मुच्येयं युष्माकं तेजसा ह्यहम् । ह्रदाश्च तीर्थभूता मे भवेयुर्भुवि विश्रुताः

அப்போது உங்கள் தெய்வீகத் தேஜஸின் வல்லமையால் நான் பாவங்களிலிருந்து விடுதலை பெறுவேன்; என் ஏரிகளும் தீர்த்தங்களாகி உலகமெங்கும் புகழ்பெறும்।

Verse 32

एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं रामस्य पितरस्तदा । प्रत्यूचुः परमप्रीता रामं तोषसमन्विताः

இந்த நல்வாக்கைக் கேட்டதும் ராமனின் பித்ருக்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், ராமனைப் பற்றிய திருப்தியால் நிறைந்து, பதிலுரைத்தனர்।

Verse 33

तपस्ते वर्द्धतां भूयः पितृभक्त्या विशेषतः । यच्च रोषाभिभूतेन क्षत्रमुत्सादितं त्वया

உன் தவம் மேலும் மேலும் வளர்க—சிறப்பாக பித்ருபக்தியால். மேலும் கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு நீ க்ஷத்திரிய வர்க்கத்தை அழித்த அந்தச் செயல்—

Verse 34

ततश्च पापान्मुक्तस्त्वं निहतास्ते स्वकर्म्मणा । ह्रदाश्च तव तीर्थत्वं गमिष्यंति न संशयः

அப்போது நீ பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவாய்; அவர்கள் தம் சொந்த கர்மத்தாலேயே அழிந்தனர். உன் இந்தக் குளங்களும் தீர்த்தத் தன்மை பெறும்—சந்தேகம் இல்லை।

Verse 35

ह्रदेष्वेतेषु यः स्नात्वा पितॄन्संतर्पयिष्यति । पितरस्तस्य वै प्रीता दास्यंति भुवि दुर्ल्लभम्

இவ்வேரிகளில் நீராடி பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்பவன் மீது பித்ருக்கள் மகிழ்ந்து, இவ்வுலகில் அரிதாகக் கிடைக்கும் பலனையும் அருள்வார்கள்.

Verse 36

ईप्सितं मनसः कामं स्वर्गलोकं सशाश्वतम् । एवं दत्त्वा वरं राजन्रामस्य पितरस्तदा । आमंत्र्य भार्गवं प्रीतास्तत्रैवांतर्दधुस्ततः

மனத்தின் விருப்பமான வரமாக நிலையான ஸ்வர்கலோகத்தை அளித்து, அரசே, அப்போது ராமனின் பித்ருக்கள் மகிழ்ந்து பார்கவனை விடைபெற்று அங்கேயே மறைந்தனர்.

Verse 37

एवं रामह्रदाः पुण्या भार्गवस्य महात्मनः । स्नात्वा ह्रदेषु रामस्य ब्रह्मचारी शुभव्रतः

இவ்வாறு மகாத்மா பார்கவனுக்குரிய புனிதமான ‘ராம-ஹ்ரதங்கள்’ இவை. ராமனின் ஹ்ரதங்களில் நீராடும் சுபவிரதம் கொண்ட பிரம்மச்சாரி தூய்மையடைகிறான்.

Verse 38

राममभ्यर्च्य राजेंद्र लभेद्बहुसुवर्णकम् । वंशमूलं समासाद्य तीर्थसेवी कुरूद्वह

அரசே! ராமனை வழிபட்டால் மிகுந்த பொன் கிடைக்கும். வம்சமூல தீர்த்தத்தை அடைந்து, தீர்த்தசேவகன் குருக்களில் சிறந்தவனாகிறான்.

Verse 39

स्ववंशमुद्धरेद्राजन्स्नात्वा वै वंशमूलके । कायशोधनमासाद्य तीर्थं भरतसत्तम

அரசே! வம்சமூலகத்தில் நீராடினால் தன் வம்சத்தை உயர்த்துகிறான்; பாரதர்களில் சிறந்தவனே, ‘காயசோதன’ எனும் தீர்த்தத்தை அடைகிறான்.

Verse 40

शरीरशुद्धिमाप्नोति स्नातस्तस्मिन्न संशयः । शुद्धदेहस्तु संयाति शुभांल्लोकाननुत्तमान्

அந்தப் புனிதத் தீர்த்தத்தில் நீராடுபவன் நிச்சயமாக உடல்-சுத்தியை அடைகிறான்; இதில் ஐயமில்லை. சுத்தமான உடலுடன் அவன் மங்களமான, ஒப்பற்ற உலகங்களை அடைகிறான்.

Verse 41

ततो गच्छेत राजेंद्र तीर्थं त्रैलोक्यदुर्लभम् । लोका यत्रोद्धृताः पूर्वं विष्णुना प्रभविष्णुना

பின்னர், அரசே, மும்முலகிலும் அரிதான அந்தத் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே பழங்காலத்தில் எல்லாற்றலும் உடைய திருமால் (விஷ்ணு) உலகங்களை உயர்த்தி மீட்டார்.

Verse 42

लोकोद्धारं समासाद्य तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । स्नात्वा तीर्थवरे राजन्लोकानुद्धरते स्वकान्

மும்முலகிலும் புகழ்பெற்ற ‘லோகோத்தார’ எனும் தீர்த்தத்தை அடைந்து, அரசே, அந்தச் சிறந்த தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் தன் சொந்தவர்களையும் உயர்த்தி விடுவிக்கிறான்.

Verse 43

श्रीतीर्थं च समासाद्य विंदते श्रियमुत्तमाम् । कपिलातीर्थमासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः

ஸ்ரீ-தீர்த்தத்தை அடைந்தால் உயர்ந்த ஸ்ரீ (செல்வமும் திருவருளும்) கிடைக்கும். கபிலா-தீர்த்தத்தை அடைந்த பிரம்மச்சாரி தன்னடக்கத்துடன் சமாஹிதனாய் (ஒருமுகப்பட) நிலைகொள்கிறான்.

Verse 44

तत्र स्नात्वार्चयित्वा च देवानिह पितॄंस्तथा । कपिलानां सहस्रस्य फलं विंदति मानवः

அங்கே நீராடி, தேவர்களையும் பித்ருக்களையும் வழிபட்டால், மனிதன் ஆயிரம் கபிலா (செம்மஞ்சள்) பசுக்களைத் தானம் செய்ததற்குச் சமமான பலனை அடைகிறான்.

Verse 45

सूर्यतीर्थं समासाद्य स्नात्वा नियतमानसः । अर्चयित्वा पितॄन्देवानुपवासपरायणः

சூர்ய தீர்த்தத்தை அடைந்து, கட்டுப்பட்ட மனத்துடன் அங்கு நீராடி, உபவாசத்தில் நிலைத்து, பித்ருக்களையும் தேவர்களையும் பக்தியுடன் அர்ச்சிக்கிறான்।

Verse 46

अग्निष्टोममवाप्नोति सूर्यलोकं च गच्छति । गवांभवनमासाद्य तीर्थसेवी यथाक्रमम्

தீர்த்தங்களைச் சேவிப்பவன் முறையே ‘கோவாம் பவனம்’ எனும் கோமாதாவின் தாமத்தை அடைந்து, அக்னிஷ்டோம யாகப் பலனைப் பெற்று சூர்யலோகத்தை அடைகிறான்।

Verse 47

तत्राभिषेकं कुर्वाणो गोसहस्रफलं लभेत् । गंगातीर्थं समासाद्य तीर्थसेवी नराधिप

அங்கு அபிஷேகம் (விதிநீராடல்) செய்பவன் ஆயிரம் பசுதானத்திற்குச் சமமான பலனை அடைவான். அரசே! கங்கை தீர்த்தத்தை அடைந்து அவன் தீர்த்தசேவகனாகிறான்।

Verse 48

केव्यास्तीर्थे नरः स्नात्वा लभते वीर्यमुत्तमम् । ततो गच्छेत राजेंद्र द्वारपालं लवर्णकम्

‘கேவ்யா’ தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் சிறந்த வீரியம் (வலிமை-தேஜஸ்) பெறுவான். பின்னர், அரசர்களின் அரசே! ‘லவர்ணக’ எனும் வாயில்காவலன் உள்ள இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 49

तस्य तीर्थे सरस्वत्यां यथेंद्रस्य महात्मनः । तत्र स्नात्वा नरो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्

அரசே! மகாத்மா இந்திரனுக்குரியதாகப் புகழ்பெற்ற சரஸ்வதி தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அடைவான்।

Verse 50

ततो गच्छेत धर्मज्ञ ब्रह्मावर्तं नराधिप । ब्रह्मावर्ते नरः स्नात्वा ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्

அதன்பின், ஹே தர்மஞானி நராதிபா! பிரம்மாவர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். பிரம்மாவர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் பிரம்மலோகத்தை அடைவான்.

Verse 51

ततो गच्छेत धर्मज्ञ सुतीर्थकमनुत्तमम् । यत्र सन्निहिता नित्यं पितरो दैवतैः सह

பின்பு, ஹே தர்மஞானி! ‘சுதீர்த்தகம்’ எனப்படும் ஒப்பற்ற தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு தேவர்களுடன் பித்ருக்கள் எப்போதும் சன்னிதியாக உள்ளனர்.

Verse 52

तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः । अश्वमेधमवाप्नोति पितृलोकं च गच्छति

அங்கே பித்ரு-தேவ ஆராதனையில் ஈடுபட்டு அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். அவன் அஷ்வமேத யாகத்தின் பலனைப் பெற்று பித்ருலோகத்திற்கும் செல்வான்.

Verse 53

ततोऽन्यतीर्थं धर्मज्ञ समासाद्य यथाक्रमम् । काशीश्वरस्य तीर्थेषु स्नात्वा भरतसत्तम

பின்பு, ஹே தர்மஞானி! முறையின்படி மற்றொரு தீர்த்தத்தை அடைந்து, ஹே பரதசிறந்தவனே! காசீஸ்வரனின் தீர்த்தங்களில் நீராடி,

Verse 54

सर्वव्याधिविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते । मातृतीर्थं च तत्रैव यत्र स्नातस्य पार्थिव

அவன் எல்லா நோய்களிலிருந்தும் விடுபட்டு பிரம்மலோகத்தில் போற்றப்படுவான். மேலும் அங்கேயே ‘மாத்ரு-தீர்த்தம்’ உள்ளது; அதில் நீராடுபவனுக்கு, ஹே பார்திவா, சிறப்பு அருள் கிடைக்கும்.

Verse 55

प्रजा विवर्द्धते राजन्स्वर्गतिं समवाप्नुयात् । ततः शीतवनं गच्छेन्नियतो नियताशनः

அரசே, அவனுடைய சந்ததி பெருகும்; அவன் ஸ்வர்ககதியை அடைவான். பின்னர் நியமமுடன், மிதாஹாரியாக இருந்து சீதவனத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 56

तीर्थं तत्र महाराज महदन्यत्र दुर्लभम् । पुनाति दर्शनादेव दंडेनैकं नराधिप

மகாராஜா, அங்கே மற்ற இடங்களில் அரிதாகக் கிடைக்கும் ஒரு மாபெரும் தீர்த்தம் உள்ளது. அதன் தரிசனமட்டுமே புனிதம் அளிக்கும், மனிதரின் அதிபதியே; ஒரு தண்டவ்ரதத்திற்குச் சமமான பலனையும் அது தரும்.

Verse 57

केशानावप्य वै तस्मिन्पूतो भवति भारत । तत्र तीर्थवरं चान्यत्स्नात लोकार्तिहं स्मृतम्

பாரதா, அங்கே தலைமுடியை மட்டும் கழுவினாலும் மனிதன் புனிதனாகிறான். அதே இடத்தில் இன்னொரு சிறந்த தீர்த்தமும் உள்ளது; அங்கே நீராடுதல் உலகத் துயரங்களை நீக்கும் எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 58

तत्र विप्रा नरव्याघ्र विद्वांसस्तत्र तत्पराः । गतिं गच्छंति परमां स्नात्वा भरतसत्तम

மனுஷ்யர்களில் புலியே, அங்கே உள்ள அறிஞர் பிராமணர்கள் அந்தத் தீர்த்தத்தில் பற்றுடன் அர்ப்பணித்தவர்களாக இருப்பர். பரதசத்தமா, அங்கே நீராடி அவர்கள் பரமகதியை அடைவர்.

Verse 59

स्वर्णलोमापनयने तीर्थे भरतसत्तम । प्राणायामैर्निर्हरंति स्वलोमानि द्विजोत्तमाः

பரதசத்தமா, ‘ஸ்வர்ணலோமாபநயன’ எனப்படும் தீர்த்தத்தில் சிறந்த த்விஜர்கள் பிராணாயாமத்தின் மூலம் தமது உடல்மயிர்களை அகற்றுகின்றனர்.

Verse 60

पूतात्मानश्च राजेन्द्र प्रयांति परमां गतिम् । दशाश्वमेधिके चैव तस्मिंस्तीर्थे महीपते

ஓ ராஜேந்திரா! உள்ளம் தூய்மையடைந்தோர் பரமகதியை அடைவர்; ஓ மஹீபதே! தசாஷ்வமேதிகம் எனப்படும் அந்தத் தீர்த்தத்திலே அவர்கள் நிச்சயமாக உன்னதப் பதத்தைப் பெறுவர்।

Verse 61

तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र गच्छंति परमां गतिम् । ततो गच्छेत राजेंद्र मानुषं लोकविश्रुतम्

அங்கே நீராடி, ஓ நரவேங்கை! அவர்கள் பரமகதியை அடைவர். அதன் பின், ஓ ராஜேந்திரா! உலகில் புகழ்பெற்ற ‘மானுஷ’ எனும் இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 62

तत्र कृष्णामृगा राजन्व्याधेन शरपीडिताः । विगाह्य तस्मिन्सरसि मानुषत्वमुपागताः

அங்கே, ஓ அரசே! வேடனின் அம்புகளால் காயமுற்ற கரும்மான்கள் அந்தச் சரோவரில் பாய்ந்து மனிதப் பிறவியை அடைந்தன।

Verse 63

तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्मचारी समाहितः । सर्वपापविशुद्धात्मा स्वर्गलोके महीयते

அந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடி, பிரம்மச்சாரியாக ஒழுக்கம் காத்து, மனத்தை ஒருமைப்படுத்தினால், மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மையடைந்து ஸ்வர்கலோகத்தில் போற்றப்படுவான்।

Verse 64

मानुषस्य तु पूर्वेण क्रोशमात्रं महीपते । आपगा नाम विख्याता नदी सिद्धनिषेविता

ஓ மஹீபதே! ‘மானுஷ’த்தின் கிழக்கே ஒரு குரோச அளவில் ‘ஆபகா’ எனப் புகழ்பெற்ற நதி ஓடுகிறது; அதை சித்தர்கள் நாடிச் சேவிக்கின்றனர்।

Verse 65

श्यामाक भोजनं तत्र यः प्रयच्छति मानवः । देवान्पितॄन्समुद्दिश्य तस्य धर्मफलं महत्

அங்கே தேவர்களையும் பித்ருக்களையும் நோக்கி ஷ்யாமாக (சாமை) உணவை அர்ப்பணிப்பவன், தர்மத்தால் உண்டாகும் மாபெரும் பலனை அடைகிறான்।

Verse 66

एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता । तत्र स्नात्वार्चयित्वा च दैवतानि पितॄंस्तथा

ஒரு பிராமணனுக்கு உணவளித்தால், கோடி பேருக்கு உணவளித்ததுபோல் ஆகும். அங்கே நீராடி தேவர்களையும் பித்ருக்களையும் முறையாக வழிபட வேண்டும்।

Verse 67

उषित्वा रजनीमेकामग्निष्टोमफलं लभेत् । ततो गच्छेत धर्म्मज्ञ ब्रह्मणः स्थानमुत्तमम्

ஒரு இரவு அங்கே தங்கினால் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும். அதன் பின், ஓ தர்மஞானியே, அவன் பிரம்மாவின் உத்தம தாமத்தை அடைகிறான்।

Verse 68

ब्रह्मानुस्वरमित्येवं प्रकाशं भुवि भारत । तत्र सप्तर्षिकुंडेषु स्नातस्य भरतर्षभ

ஓ பாரதா, இத்தலம் பூமியில் ‘பிரம்மானுஸ்வர’ எனப் புகழ்பெற்றது. ஓ பரதகுலச் சிறந்தவனே, அங்கே சப்தரிஷி குண்டங்களில் நீராடுபவனுக்கு மாபெரும் புண்ணியம் உண்டாகும்।

Verse 69

केदारे चैव राजेंद्र कपिलस्य महात्मनः । ब्रह्माणमभिगम्याथ शुचिः प्रयतमानसः

ஓ அரசே, கேதாரத்தில் மகாத்மா கபிலர் தூய்மையுடன், கட்டுப்பட்ட மனத்தோடு பிரம்மாவை அணுகினார்।

Verse 70

सर्वपापविशुद्धात्मा ब्रह्मलोकं प्रपद्यते । कपिष्ठलस्य केदारं समासाद्य सुदुर्लभम्

அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மையடைந்த ஆன்மா பிரம்மலோகத்தை அடைகிறது; கபிஷ்டலத்தின் மிக அரிதான கேதாரத் தீர்த்தத்தை அடைந்தபின்।

Verse 71

अंतर्धानमवाप्नोति तपसा दग्धकिल्बिषः । ततो गच्छेत राजेंद्र सर्वकं लोकविश्रुतम्

தவத்தால் பாவங்களை எரித்தவன் மறைவு-சித்தியைப் பெறுகிறான்; பின்னர், அரசர்களின் அரசே, உலகப் புகழ்பெற்ற சர்வகத் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 72

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यामभिगम्य वृषध्वजं । लभते सर्वकामान्हि स्वर्गलोकं च गच्छति । तिस्रःकोट्यश्च तीर्थानां प्रवरं कुरुनंदन

கிருஷ்ணபட்சத்தின் சதுர்தசியன்று வृषத்வஜன் (சிவன்) அருகே சென்று வழிபடுவான் நிச்சயமாக எல்லா விருப்பங்களையும் பெறுவான்; மேலும் ஸ்வர்கலோகத்திற்கும் செல்கிறான். குருநந்தனே, இது மூன்று கோடி தீர்த்தங்களையும் மிஞ்சும் முதன்மைத் தீர்த்தம்.

Verse 73

रुद्रकोटी तथा कूपे ह्रदेषु च समंतकः । इलास्पदं च तत्रैव तीर्थं भरतसत्तम

அங்கே ருத்ரகோடி எனும் தீர்த்தமும் உள்ளது; கிணற்றுத் தீர்த்தமும் உள்ளது; ஏரிகளில் சமந்தகத் தீர்த்தம் உள்ளது; மேலும் அங்கேயே இலாஸ்பதம் எனும் தீர்த்தமும் உள்ளது—பரதர்களில் சிறந்தவனே।

Verse 74

तत्र स्नात्वार्चयित्वा च दैवतानि पितॄनपि । न दुर्गतिमवाप्नोति वाजपेयं च विंदति

அங்கே நீராடி, தேவர்களையும் பித்ருக்களையும் வழிபட்டால், மனிதன் துர்கதியை அடையான்; வாஜபேய யாகத்திற்குச் சமமான புண்ணியத்தைப் பெறுவான்।

Verse 75

किंदाने च नरः स्नात्वा किंजपे च महीपते । अप्रमेयमवाप्नोति दानं यज्ञं तथैव च । कलश्यां वार्य्युपस्पृश्य श्रद्दधानो जितेंद्रियः

ஓ மஹீபதே! கிந்தானம், கிஞ்ஜபம் என்னும் தீர்த்தங்களில் நீராடினால் மனிதன் தானமும் யாகமும் அளிக்கும் அளவிலா புண்ணியத்தை அடைவான். நம்பிக்கையுடனும் இந்திரியக் கட்டுப்பாட்டுடனும் கலசத்தில் உள்ள நீரைத் தொட்டாலே அதே பலன் உண்டாகும்.

Verse 76

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः । सरकस्य तु पूर्वेण नारदस्य महात्मनः

மனிதன் நிச்சயமாக அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அடைவான்; மேலும் சரகன் பற்றிய நிகழ்விற்கு முன்பே மகாத்மா நாரதர் இதை உபதேசித்தார்.

Verse 77

कुरुश्रेष्ठ शुभं तीर्थं रामजन्मेति विश्रुतम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा प्राणांश्चोत्सृज्य भारत

ஓ குருசிரேஷ்டா! ‘ராமஜன்மம்’ என்று புகழ்பெற்ற ஒரு மங்கள தீர்த்தம் உள்ளது. ஓ பாரதா! அந்தத் தீர்த்தத்தில் நீராடி மனிதன் பிராணனை விடுத்து உடலைத் துறக்கிறான்.

Verse 78

नारदेनाभ्यनुज्ञातो लोकानाप्नोति दुर्ल्लभान् । शुक्लपक्षे दशम्यां तु पुंडरीकं समाविशेत्

நாரதரின் அனுமதி பெற்றவன் அரிதாகக் கிடைக்கும் உலகங்களை அடைவான். மேலும் சுக்லபக்ஷத்தின் தசமி நாளில் ‘புண்டரீகம்’ எனும் தலத்தில் பிரவேசிக்க வேண்டும்.

Verse 79

तत्र स्नात्वा नरो राजन्पुंडरीकफलं लभेत् । ततस्त्रिविष्टपं गच्छेत्त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

ஓ அரசே! அங்கே நீராடிய மனிதன் ‘புண்டரீக-பலன்’ எனப்படும் புண்ணியத்தை அடைவான்; அதன் பின் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற திரிவிஷ்டபம் (சுவர்க்கம்) செல்வான்.

Verse 80

तत्र वैतरणी पुण्या नदी पापप्रमोचनी । तत्र स्नात्वार्चयित्वा च शूलपाणिं वृषध्वजम्

அங்கே வைதரணீ எனும் புனித நதி உள்ளது; அது பாவங்களை நீக்குவதாகும். அங்கே நீராடி, சூலபாணி, வृषத்வஜனான பகவான் சிவனை முறையாக வழிபட வேண்டும்.

Verse 81

सर्वपापविशुद्धात्मा गच्छेत परमां गतिम् । ततो गच्छेत राजेंद्र फलकीवनमुत्तमम्

அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மையடைந்தவன் பரமகதியை அடைகிறான். பின்னர், அரசே, ‘பலகீவனம்’ எனும் சிறந்த வனத்திற்குச் செல்கிறான்.

Verse 82

तत्र देवाः सदा राजन्फलकीवनमाश्रिताः । तपश्चरंति विपुलं बहुवर्षसहस्रकम्

அரசே, அங்கே தேவர்கள் எப்போதும் பலகீவனத்தைச் சரணடைந்து வாழ்கின்றனர்; அவர்கள் பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் பெருந்தவம் செய்கின்றனர்.

Verse 83

दृषत्पाने नरः स्नात्वा तर्पयित्वा च देवताः । अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां फलं विंदति मानवः

த்ருஷத்பானத்தில் நீராடி, தேவர்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்து மனிதன் அக்னிஷ்டோமம் மற்றும் அதிராத்திரம் யாகங்களுக்குச் சமமான பலனை அடைகிறான்.

Verse 84

तीर्थे च सर्वदेवानां स्नात्वा भरतसत्तम । गोसहस्रस्य राजेंद्र फलमाप्नोति मानवः

பரதகுலச் சிறந்தவனே, அரசே—அனைத்து தேவர்களின் தீர்த்தத்தில் நீராடினால் மனிதன் ஆயிரம் பசுதானத்திற்குச் சமமான புண்ணியப் பலனை அடைகிறான்.

Verse 85

पाणिख्याते नरः स्नात्वा तर्पयित्वा च देवताः । अवाप्नुते राजसूयमृषिलोकं च गच्छति

பாணிக்யாத தீர்த்தத்தில் நீராடி தேவர்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்தவன் ராஜசூய யாகப் பலனை அடைந்து முனிவர் லோகத்திற்குச் செல்கிறான்.

Verse 86

ततो गच्छेत धर्मज्ञ मिश्रकं लोकविश्रुतम् । तत्र तीर्थानि राजेंद्र मिश्रितानि महात्मना

பின்னர், ஹே தர்மஞானியே, உலகப் புகழ்பெற்ற மிஷ்ரக தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். ஹே ராஜேந்திரா, அங்கு ஒரு மகாத்மா பல தீர்த்தங்களை ஒன்றாகச் சேர்த்து கலந்தருளினார்.

Verse 87

व्यासेन नृपशार्दूल द्विजार्थमिति नः श्रुतम् । सर्वतीर्थेषु स स्नाति मिश्रके स्नाति यो नरः

ஹே அரசசிங்கமே, இருபிறப்போரின் நலனுக்காக வியாசர் கூறினார் என்று நாம் கேட்டோம்: மிஷ்ரகத்தில் நீராடுபவன் எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் நீராடியவனாகக் கருதப்படுகிறான்.

Verse 88

ततो व्यासवनं गच्छेन्नियतो नियताशनः । मनोजवे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

பின்னர் கட்டுப்பாட்டுடன், அளவான உணவுடன் வியாசவனத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். மனோஜவ தீர்த்தத்தில் நீராடினால் ஆயிரம் பசுதானத்தின் பலனைப் பெறுவான்.

Verse 89

गत्वा मधुवनीं चापि देव्याः स्थानं नरः शुचिः । तत्र स्नात्वार्चयेद्देवान्पितॄंश्च नियतः शुचिः

மதுவனிக்குச் சென்று தூய்மையடைந்தவன் தேவியின் திருத்தலத்தை அடையட்டும். அங்கு நீராடி, கட்டுப்பாட்டுடன் தூயவனாய் தேவர்களையும் பித்ருக்களையும் வழிபட வேண்டும்.

Verse 90

सदेव्या समनुज्ञातो गोसहस्रफलं लभेत् । कौशिक्याः संगमे यस्तु दृषद्वत्याश्च भारत

ஓ பாரதா! தேவியின் அனுமதி பெற்று கௌசிகீ–த்ருஷத்வதீ சங்கமத்தில் நீராடி அல்லது விதியைச் செய்தால், ஆயிரம் பசுதானத்திற்குச் சமமான புண்ணியப் பயன் கிடைக்கும்.

Verse 91

स्नातो वै नियताहारः सर्वपापैः प्रमुच्यते । ततो व्यासस्थली नाम यत्र व्यासेन धीमता

நீராடி உணவில் கட்டுப்பாடு உடையவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான். அதன் பின் ‘வ்யாசஸ்தலி’ எனும் தலம் உண்டு; அங்கே ஞானமிகு வ்யாசர் தங்கியோ செயல்பட்டோ இருந்தார்.

Verse 92

पुत्रशोकाभितप्तेन देहत्यागाय निश्चयः । कृतो देवैश्च राजेंद्र पुनरुत्थापितस्तथा

ஓ ராஜேந்திரா! மகன் இழப்பின் துயரால் எரிந்தவன் உடலைத் துறக்கத் தீர்மானித்தான்; ஆனால் தேவர்கள் அதேபடி அவனை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தனர்.

Verse 93

अभिगम्य स्थलद्यं तस्य गोसहस्रफलं लभेत् । ऋणांतं कूपमासाद्य तिलप्रस्थं प्रदाय च

அந்த புனிதத் தலத்தைச் சென்று வணங்கினால் ஆயிரம் பசுதானத்திற்குச் சமமான புண்ணியம் கிடைக்கும். மேலும் எல்லைக்குறி கிணற்றை அடைந்து ஒரு ‘பிரஸ்த’ அளவு எள்ளை தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 94

गच्छेत परमां सिद्धिमृणैर्मुक्तो नरेश्वर । वेदीतीर्थे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

ஓ நரேஸ்வரா! கடன்களிலிருந்து விடுபட்டவன் பரம சித்தியை அடைவான். வேதீ தீர்த்தத்தில் நீராடினால் ஆயிரம் பசுதானத்திற்குச் சமமான புண்ணியம் கிடைக்கும்.

Verse 95

अहश्च सुदिनश्चैव द्वे तीर्थे नृप दुर्लभे । तयोः स्नात्वा नरः श्रेष्ठ सूर्यलोकमवाप्नुयात्

அரசே! ‘அஹ’ மற்றும் ‘சுதின’ எனும் இரு தீர்த்தங்கள் அரிதானவை. அவற்றில் நீராடிய சிறந்தவன் சூரியலோகத்தை அடைவான்.

Verse 96

मृगधूमं ततो गच्छेत्त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्र रुद्रपदे स्नात्वा समभ्यर्च्य च मानवः

பின்னர் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற மிருகதூம தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கு ருத்ரபதத்தில் நீராடி, முறையாக வழிபட்டு மனிதன் (விதியை நிறைவேற்றுவான்).

Verse 97

शूलपाणिं महात्मानमश्वमेधफलं लभेत् । कोटितीर्थे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

மகாத்மையான சூலபாணி (சிவன்) அவரை வழிபட்டால் அசுவமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும். மேலும் கோடிதீர்த்தத்தில் நீராடுபவன் ஆயிரம் பசுதானத்திற்குச் சமமான புண்ணியம் பெறுவான்.

Verse 98

अथ वामनकं गत्वा त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्र विष्णुपदे स्नात्वा समभ्यर्च्य च वामनम्

பின்னர் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற வாமனக தீர்த்தத்திற்குச் சென்று, அங்கு விஷ்ணுபதத்தில் நீராடி வாமனப் பெருமானை முறையாக வழிபட வேண்டும்.

Verse 99

सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोकमवाप्नुयात् । कुलंपुने नरः स्नात्वा पुनाति स्वकुलं नरः

அனைத்து பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மையடைந்த உள்ளத்துடன் அவன் விஷ்ணுலோகத்தை அடைவான். நீராடிய பின் அவன் தன் குலத்தைப் புனிதப்படுத்துவான்; உண்மையாகவே தன் குடும்பத்தையும் தூய்மைப்படுத்துவான்.

Verse 100

पवनस्य ह्रदं गत्वा मरुतां तीर्थमुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र वायुलोके महीयते

பவனனின் ஹ்ரதம் எனும் மருதர்களின் உத்தம தீர்த்தத்திற்குச் சென்று, ஓ நரவ்யாக்ரா, அங்கே நீராடுபவன் வாயுலோகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.

Verse 101

अमराणां ह्रदे स्नात्वा समभ्यर्च्यामराधिपम् । अमराणां प्रभावेण स्वर्गलोके महीयते

அமரர்களின் ஹ்ரதத்தில் நீராடி, அமராதிபதியை முறையாக அர்ச்சித்து, அமரர்களின் பிரபாவத்தால் அவன் ஸ்வர்கலோகத்தில் மகிமை பெறுவான்.

Verse 102

शालिहोत्रस्य राजेंद्र शालिसूर्ये यथाविधि । स्नात्वा नरवरश्रेष्ठ गोसहस्रफलं लभेत्

ஹே ராஜேந்திரா, சாலிஹோத்ரருடன் தொடர்புடைய சாலிசூர்ய தீர்த்தத்தில் விதிப்படி நீராடினால், ஓ நரவரச்ரேஷ்டா, ஆயிரம் பசுதானத்தின் சமமான புண்ணியப் பயன் கிடைக்கும்.

Verse 103

श्रीकुंजं च सरस्वत्यां तीर्थं भरतसत्तम । तत्र स्नात्वा नरो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्

ஹே பரதசத்தமா, சரஸ்வதியில் ‘ஸ்ரீகுஞ்ச’ எனும் தீர்த்தமும் உள்ளது. ஹே ராஜன், அங்கே நீராடினால் மனிதன் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் சமமான பயனை அடைவான்.

Verse 104

ततो नैमिषिकुंजं च समासाद्य सुदुर्लभम् । ऋषयः किल राजेंद्र नैमिषेयास्तपोधनाः

பின்னர் மிக அரிதான நைமிஷிகுஞ்சத்தை அடைந்து, ஹே ராஜேந்திரா, அங்கே நைமிஷேய முனிவர்கள்—தபோதனர்கள்—உண்மையாக இருந்தனர்.

Verse 105

तीर्थयात्रां पुरस्कृत्य कुरुक्षेत्रे गताः पुरा । ततः कुंजः सरस्वत्यां कृतो भरतसत्तम

தீர்த்தயாத்திரையை முன்னிட்டு அவர்கள் முற்காலத்தில் குருக்ஷேத்திரம் சென்றனர். பின்னர், ஓ பரதசிறந்தவனே, சரஸ்வதி கரையில் ஒரு குஞ்சம் (உபவனம்) அமைக்கப்பட்டது.

Verse 106

ऋषीणामवकाशः स्याद्यथा तुष्टिकरो महान् । तस्मिन्कुंजे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्

இது ரிஷிகளின் ஓய்விடம்; மிகுந்த திருப்தியை அளிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. அந்த குஞ்சத்தில் நீராடினால் மனிதன் ஆயிரம் பசு தானத்தின் பலனை அடைவான்.