Adhyaya 96

Verse 1

सुबाहुरुवाच । कीदृशैः कर्मभिः प्रेत्य गच्छंति नरकं नराः । स्वर्गं तु कीदृशैः प्रेत्य तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि

சுபாஹு கூறினார்—முனிவரே! எந்த வகை கர்மங்களால் மனிதர்கள் மரணத்திற்குப் பின் நரகத்திற்குச் செல்கிறார்கள்? மேலும் எந்த வகை கர்மங்களால் அவர்கள் மரணத்திற்குப் பின் ஸ்வர்கத்தை அடைகிறார்கள்? அதை எனக்கு அருளிச் சொல்லுங்கள்।

Verse 2

जैमिनिरुवाच । ब्राह्मण्यं पुण्यमुत्सृज्य ये द्विजा लोभमोहिताः । कुकर्माण्युपजीवंति ते वै निरयगामिनः

ஜைமினி கூறினார்—பேராசையால் மயங்கிய இருபிறப்பினர், பிராமண்யத்தின் புண்ணிய தர்மங்களை விட்டு, தீய செயல்களால் வாழ்வை நடத்தினால், அவர்கள் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்பவர்கள்।

Verse 3

नास्तिका भिन्नमर्यादाः कंदर्पविषयोन्मुखाः । दांभिकाश्च कृतघ्नाश्च ते वै निरयगामिनः

நாத்திகர்கள், மரியாதை எல்லைகளை மீறுபவர்கள், காமமும் விஷய இன்பங்களும் நோக்கி ஓடுபவர்கள், வஞ்சகமும் நன்றியின்மையும் உடையவர்கள்—இவர்கள் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்பவர்கள்।

Verse 4

ब्राह्मणेभ्यः प्रतिश्रुत्य न प्रयच्छंति ये धनम् । ब्रह्मस्वानां च हर्तारो नरा निरयगामिनः

பிராமணர்களுக்கு செல்வம் தருவதாக வாக்குறுதி அளித்தும் தராதவர்கள், மேலும் பிரஹ்மஸ்வம் (பிராமணரின் சொத்து) அபகரிப்பவர்கள்—அவர்கள் நிச்சயமாக நரகத்திற்குரியவர்கள்।

Verse 5

पुरुषाः पिशुनाश्चैव मानिनोऽनृतवादिनः । असंबद्धप्रलापाश्च ते वै निरयगामिनः

புறங்கூறுபவர்கள், அகந்தையுடையவர்கள், பொய் பேசுபவர்கள், மேலும் தொடர்பற்ற அர்த்தமற்ற பிதற்றலில் ஈடுபடுபவர்கள்—இவர்கள் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்பவர்கள்।

Verse 6

ये परस्वापहर्तारः परदूषणसूचकाः । परस्त्रीगामिनो ये च ते वै निरयगामिनः

பிறருடைய செல்வத்தை அபகரிப்போர், பிறரின் குற்றங்களைத் தேடி வெளிப்படுத்திப் பரப்புவோர், பரஸ்த்ரீகாமிகள்—இவர்கள் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்பவர்கள்.

Verse 7

प्राणिनां प्राणहिंसायां ये नरा निरताः सदा । परनिंदारता ये वै ते वै निरयगामिनः

உயிரினங்களின் உயிர்-ஹிம்சையில் எப்போதும் ஈடுபடுவோர், பிறரைப் பழித்துரைப்பதில் ஆசక్తியுடையோர்—இவர்கள் நிச்சயமாக நரககாமிகள்.

Verse 8

सुकूपानां तडागानां प्रपानां च परंतप । सरसां चैव भेत्तारो नरा निरयगामिनः

எதிரிகளைச் சுடர்விப்பவனே! நல்ல கிணறுகள், குளங்கள், தண்ணீர் வழங்கும் நிலையங்கள் (ப்ரபா), ஏரிகள் ஆகியவற்றை உடைத்து அழிப்போர் நரகத்திற்குச் செல்பவர்கள்.

Verse 9

विपर्यस्यंति ये दाराञ्छिशून्भृत्यातिथींस्तथा । उत्सन्नपितृदेवेज्या नरा निरयगामिनः

மனைவி, பிள்ளைகள், பணியாளர்கள், விருந்தினர்கள் இவர்களைத் துன்புறுத்துவோர், மேலும் பித்ரு-யஜ்ஞமும் தேவ-பூஜையும் கைவிட்டோர்—நரகத்திற்குச் செல்பவர்கள்.

Verse 10

प्रव्रज्यादूषका राजन्ये चैवाश्रमदूषकाः । सखीनां दूषकाश्चैव ते वै निरयगामिनः

அரசனே! துறவிகளை இகழ்வோர், ராஜதர்மத்தை மாசுபடுத்துவோர், ஆசிரமங்களைச் சீர்குலைப்போர், நல்ல நண்பர்களைத் தூற்றுவோர்—இவர்கள் நிச்சயமாக நரககாமிகள்.

Verse 11

आद्यं पुरुषमीशानं सर्वलोकमहेश्वरम् । न चिंतयंति ये विष्णुं ते वै निरयगामिनः

ஆதி புருஷனும் ஈசானனும் எல்லா உலகங்களின் மகேஸ்வரனுமான விஷ்ணுவை தியானிக்காதோர் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்கின்றனர்।

Verse 12

प्रयाजानां मखानां च कन्यानां सुहृदां तथा । साधूनां च गुरूणां च दूषका निरयगामिनः

பிரயாஜக் கிரியைகளையும் யாகங்களையும், மேலும் கன்னியர், நண்பர், சாதுக்கள், குருக்கள் ஆகியோரையும் பழிப்போர் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்கின்றனர்।

Verse 13

काष्ठैर्वा शंकुभिर्वापि शून्यैरश्मभिरेव वा । ये मार्गानुपरुंधंति ते वै निरयगामिनः

மரத்துண்டுகள், கம்பிகள், கற்கள் முதலிய தடைகளால் வழிகளை அடைப்போர் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்கின்றனர்।

Verse 14

सर्वभूतेष्वविश्वस्ताः कामेनार्तास्तथैव च । सर्वभूतेषु जिह्माश्च ते वै निरयगामिनः

எல்லா உயிர்களிடமும் நம்பிக்கையில்லாமல், காமத்தால் துன்புற்று, அனைவரிடமும் வஞ்சகமாக நடப்போர் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்கின்றனர்।

Verse 15

आगतान्भोजनार्थं तु ब्राह्मणान्वृत्तिकर्शितान् । प्रतिषेधं च कुर्वंति ते वै निरयगामिनः

உணவுக்காக வந்த, வாழ்வாதாரத் துன்பத்தால் சோர்ந்த பிராமணர்களைத் தடுத்து மறுப்போர் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்கின்றனர்।

Verse 16

क्षेत्रवृत्तिगृहच्छेदं प्रीतिच्छेदं च ये नराः । आशाच्छेदं प्रकुर्वंति ते वै निरयगामिनः

பிறருடைய நிலம், வாழ்வாதாரம் மற்றும் வீட்டைப் பறிப்பவர்களும், அன்பையும் நம்பிக்கையையும் சிதைப்பவர்களும் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்வார்கள்.

Verse 17

शस्त्राणां चैव कर्त्तारः शल्यानां धनुषां तथा । विक्रेतारश्च राजेंद्र नरा निरयगामिनः

ஓ அரசர்க்கரசே! ஆயுதங்கள், ஈட்டிகள் மற்றும் விற்களைத் தயாரிப்பவர்களும், அவற்றை விற்பனை செய்பவர்களும் நரகத்திற்குச் செல்பவர்கள் ஆவர்.

Verse 18

अनाथं विक्लवं दीनं रोगार्त्तं वृद्धमेव च । नानुकंपंति ये मूढास्ते वै निरयगामिनः

அனாதைகள், கலங்கியவர்கள், ஏழைகள், நோயாளிகள் மற்றும் முதியவர்களிடம் கருணை காட்டாத மூடர்கள் நிச்சயமாக நரகத்திற்குச் செல்வார்கள்.

Verse 19

नियमान्पूर्वमादाय ये पश्चादजितेंद्रियाः । अतिक्रामंति चांचल्यात्ते वै निरयगामिनः

முதலில் விரதங்களை ஏற்றுக்கொண்டு, பின்னர் புலன்களை அடக்க முடியாமல் சஞ்சலத்தினால் அவற்றை மீறுபவர்கள் நரகத்திற்குச் செல்வார்கள்.

Verse 20

इत्येते कथिता राजन्नरा निरयगामिनः । स्वर्गलोकस्य गंतारो ये जनास्तान्निबोध मे

ஓ அரசனே! நரகத்திற்குச் செல்பவர்களைப் பற்றி இவ்வாறு கூறினேன். இனி சொர்க்கலோகத்திற்குச் செல்பவர்களைப் பற்றி என்னிடமிருந்து கேட்பாயாக.

Verse 21

सत्येन तपसा क्षांत्या दानेनाध्ययनेन च । ये धर्ममनुवर्तंते ते नराः स्वर्गगामिनः

சத்தியம், தவம், பொறுமை, தானம், வேதஅத்தியயனம் இவற்றால் தர்மத்தை இடையறாது பின்பற்றுவோர் விண்ணுலகம் அடைவர்।

Verse 22

ये च होमपरा ध्यानदेवतार्चनतत्पराः । आददाना महात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः

ஹோமத்தில் ஈடுபட்டு, தியானமும் தேவார்ச்சனையும் செய்து, தானம் வழங்கும் மகாத்மர்கள் விண்ணுலகம் அடைவர்।

Verse 23

शुचयश्च शुचौ देशे वासुदेवपरायणाः । पठंति विष्णुं गायंति ते नराः स्वर्गगामिनः

தூயவராய், தூய இடத்தில் வாழ்ந்து, வாசுதேவனைச் சரணடைந்து, விஷ்ணுவை ஓதி பாடுவோர் விண்ணுலகம் அடைவர்।

Verse 24

मातापित्रोश्च शुश्रूषां ये कुर्वंति सदादृताः । वर्जयंति दिवास्वप्नं ते नराः स्वर्गगामिनः

எப்போதும் மரியாதையுடன் தாய் தந்தையருக்கு சேவை செய்து, பகல் உறக்கத்தைத் தவிர்ப்போர் விண்ணுலகம் அடைவர்।

Verse 25

सर्वहिंसानिवृत्ताश्च साधुसंगाश्च ये नराः । सर्वस्यापि हिते युक्तास्ते नराः स्वर्गगामिनः

எல்லா வன்முறையையும் விட்டு, சாது சங்கத்தில் இருந்து, அனைவரின் நலனில் ஈடுபடுவோர் விண்ணுலகம் அடைவர்।

Verse 26

सर्वलोभनिवृत्ताश्च सर्वसाहाश्च ये नराः । सर्वस्याश्रयभूताश्च ते नराः स्वर्गगामिनः

அனைத்து பேராசையையும் விட்டு, எல்லா சோதனைகளிலும் திடமுடன் பொறுமையுடன் இருந்து, அனைவருக்கும் அடைக்கலமாக இருப்போர்—அத்தகையோர் ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 27

शुश्रूषाभिस्तपोभिश्च गुरूणां मानदा नराः । प्रतिग्रहनिवृत्ता ये ते नराः स्वर्गगामिनः

பணிவான சேவையும் தவமும் கொண்டு குருமார்களை மதிப்போர், மேலும் பிரதிக்ரஹம் (பரிசு ஏற்றல்) தவிர்ப்போர்—அவர்கள் ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 28

सहस्रपरिवेष्टारस्तथैव च सहस्रदाः । त्रातारश्च सहस्राणां ते नराः स्वर्गगामिनः

ஆயிரங்களைச் சுற்றி துணையாக இருந்து பணிவிடை செய்வோர், ஆயிரம் தானம் அளிப்போர், ஆயிரங்களைப் பாதுகாப்போர்—அத்தகையோர் ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 29

भयात्पापात्तपाच्छोकाद्दारिद्र्यव्याधिकर्शितान् । विमुंचंति च ये जंतूंस्ते नराः स्वर्गगामिनः

பயம், பாவம், துன்பம், சோகம், வறுமை, நோய் ஆகியவற்றால் வாடும் உயிர்களை விடுவிப்போர்—அவர்கள் ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 30

आत्मस्वरूपवंतश्च यौवनस्थाश्च भारत । ये वै जितेंद्रिया धीरास्ते नराः स्वर्गगामिनः

ஓ பாரதா! தம் ஆத்மஸ்வரூபத்தில் நிலைத்து, யௌவனத்திலும் உறுதியாக, இந்திரியங்களை வென்று திடமுடையவராய் இருப்போர்—அவர்கள் நிச்சயமாக ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 31

सुवर्णस्य च दातारो गवां भूमेश्च भारत । अन्नानां वाससां चैव ते नराः स्वर्गगामिनः

ஓ பாரதா! பொன், பசு, நிலம், மேலும் அன்னமும் ஆடையும் தானம் செய்பவர்கள் புண்ணியர்கள்; அவர்கள் சுவர்க்கத்தை அடைவர்.

Verse 32

ये याचिताः प्रहृष्यंति प्रियं दत्वा वदंति च । त्यक्तदानफलेच्छाश्च ते नराः स्वर्गगामिनः

கேட்கப்படும்போது மகிழ்ச்சியுடன் தானம் செய்து, தமக்குப் பிரியமானதை அளித்து, இனிய சொற்கள் பேசித் தானத்தின் பலன் ஆசையை விட்டவர்கள் சுவர்க்கம் அடைவர்.

Verse 33

निवेशनानां धान्यानां नराणां च परंतप । स्वयमुत्पाद्य दातारः पुरुषाः स्वर्गगामिनः

ஓ பரந்தபா! தாமே வீடு/ஆசிரயம் மற்றும் தானியத்தை உற்பத்தி செய்து, மனிதர்க்கு உதவியாக அதைத் தானமாக அளிப்போர் சுவர்க்கம் அடைவர்.

Verse 34

द्विषतामपि ये दोषान्न वदंति कदाचन । कीर्तयंति गुणान्ये च ते नराः स्वर्गगामिनः

தம்மை வெறுப்பவர்களிடத்திலும் குற்றங்களை ஒருபோதும் சொல்லாமல், அவர்களின் நற்குணங்களையே புகழ்ந்து பாடுவோர் சுவர்க்கம் அடைவர்.

Verse 35

ये परेषां श्रियं दृष्ट्वा न वितप्यंति मत्सरात् । प्रहृष्टाश्चाभिनंदंति ते नराः स्वर्गगामिनः

பிறரின் செழிப்பைக் கண்டு பொறாமையால் எரியாமல், மகிழ்ந்து வாழ்த்தி பாராட்டுவோர் சுவர்க்கத்தை அடைவர்.

Verse 36

प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च श्रुतिशास्त्रोक्तमेव च । आचरंति महात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः

பிரவிருத்தி, நிவிருத்தி ஆகிய இரு வழிகளிலும் வேத-சாஸ்திரங்களில் கூறியதைத் துல்லியமாகக் கடைப்பிடிக்கும் மகாத்மர்கள் சுவர்க்கத்தை அடைவார்கள்।

Verse 37

ये नराणां वचो वक्तुं न जानंति च विप्रियम् । प्रियवाक्यैकविज्ञातास्ते नराः स्वर्गगामिनः

பிறரைப் புண்படுத்தும் கடுஞ்சொற்களைப் பேச அறியாதவர்களும், இனிய சொற்களாலேயே அறியப்படுபவர்களும் சுவர்க்கத்தை அடைவார்கள்।

Verse 38

ये नामभागान्कुर्वंति क्षुत्तृष्णा श्रमपीडिताः । हंतकारस्य कर्तारस्ते नराः स्वर्गगामिनः

பசி, தாகம், களைப்பு ஆகியவற்றால் துன்புற்றாலும் தமக்குரிய நாம-பாகத்தை (புனித நாமஜபப் பங்கை) நிறைவேற்றுவோர் ‘ஹந்தகார’த்தின் கர்த்தராகி சுவர்க்கம் அடைவர்।

Verse 39

वापीकूपतडागानां प्रपानां चैव वेश्मनाम् । आरामाणां च कर्तारस्ते नराः स्वर्गगामिनः

கிணறு, படிக்கிணறு, குளம், தண்ணீர் பந்தல், தங்குமிடம் மற்றும் தோட்ட-ஆராமம் ஆகியவற்றை அமைப்போர் சுவர்க்கத்தை அடைவார்கள்।

Verse 40

असत्येष्वपि ये सत्या ऋजवो नार्जवेष्वपि । रिपुष्वपिहिता ये च ते नराः स्वर्गगामिनः

பொய்யர்களிடையிலும் உண்மையாய் நிலைப்பவர்களும், வஞ்சகர்களிடையிலும் நேர்மையாய் இருப்பவர்களும், பகைவரிடமும் பகையை அடக்கி வைத்திருப்பவர்களும் சுவர்க்கம் அடைவர்।

Verse 41

यस्मिन्कस्मिन्कुले जाता बहुपुत्राः शतायुषः । सानुक्रोशाः सदाचारास्ते नराः स्वर्गगामिनः

எந்தக் குலத்தில் பிறந்தவராயினும், பல புதல்வர்களால் செழித்து நூற்றாண்டு ஆயுளுடன், கருணையுடனும் நற்குண நெறியுடனும் இருப்போர் ஸ்வர்க்கத்தை அடைவர்।

Verse 42

कुर्वंत्यवंध्यं दिवसं धर्मेणैकेन सर्वदा । व्रतं गृह्णंति ये नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः

தர்மத்தின் ஒரே செய்கையால்கூட நாளை பயனுள்ளதாக ஆக்கி, தினமும் விரதம் ஏற்கும்வர்கள் ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 43

आक्रोशंतं स्तुवंतं च तुल्यं पश्यंति ये नराः । शांतात्मानो जितात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः

தூற்றுபவரையும் புகழ்பவரையும் ஒரேபோல் காண்போர், மன அமைதியுடனும் தன்னடக்கத்துடனும் இருப்போர் ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 44

ये चापि भयसंत्रस्तान्ब्राह्मणांश्च तथा स्त्रियः । सार्थान्वा परिरक्षंति ते नराः स्वर्गगामिनः

அச்சத்தால் நடுங்கும் பிராமணர்களையும், பெண்களையும், அல்லது பயணி/வணிகர் கூட்டங்களையும் காக்கும்வர்கள் ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 45

गंगायां पुष्करे तीर्थे गयायां च विशेषतः । पितृपिंडप्रदातारस्ते नराः स्वर्गगामिनः

கங்கையில், புஷ்கர தீர்த்தத்தில், மேலும் சிறப்பாக கயாவில் பித்ருக்களுக்கு பிண்டதானம் செய்பவர்கள் ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 46

न वशे चेंद्रियाणां च ये नराः संयमस्थिताः । त्यक्तलोभभयक्रोधास्ते नराः स्वर्गगामिनः

புலன்களின் ஆட்சிக்குள் அகப்படாமல், தமத்தில் நிலைத்து, லோபம், பயம், கோபம் ஆகியவற்றைத் துறந்தோர்—அத்தகையோர் ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 47

यूका मत्कुणदंशादीन्ये जंतूंस्तुदतस्तनुम् । पुत्रवत्परिरक्षंति ते नराः स्वर्गगामिनः

பேன்கள், படுக்கைப்பூச்சிகள், கொசுக்கள் முதலியவை உடலைக் கடித்து குத்தினாலும், அவற்றையும் பிள்ளைகளைப் போலக் காத்தருள்வோர்—ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 48

अज्ञानाच्च यथोक्तेन विधिना संचयंति च । सर्वद्वंद्वसहा लोके ते नराः स्वर्गगामिनः

அறியாமையினாலும் சாஸ்திரம் கூறிய முறையின்படி சேர்த்துப் (புண்ணியம்/தானம் முதலிய) செய்பவர்கள், உலகில் எல்லா இரட்டைகளையும் தாங்குவோர்—ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 49

ये पूताः परदारांश्च कर्मणा मनसा गिरा । रमयंति न सत्वस्थास्ते नराः स्वर्गगामिनः

தூய்மையுடனும் தமக்கட்டுப்பாட்டுடனும் இருந்து, செயல், மனம், சொல் ஆகியவற்றால் பிறனுடைய மனைவியை மகிழ்விக்க முயலாதோர்—ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 50

निंदितानि न कुर्वंति कुर्वंति विहितानि च । आत्मशक्तिं विजानंति ते नराः स्वर्गगामिनः

பழிக்கத்தக்க செயல்களைச் செய்யாமல், விதிக்கப்பட்ட கர்மங்களைச் செய்து, தம் உள்ளார்ந்த சக்தியை அறிந்தோர்—ஸ்வர்க்கம் அடைவர்।

Verse 51

एवं ते कथितं सर्वं मया तत्त्वेन पार्थिव । दुर्गतिः सद्गतिश्चैव प्राप्यते कर्मभिर्यथा

அரசே, நான் உமக்கு உண்மையுடன் அனைத்தையும் கூறினேன்—கர்மங்களினால் துர்கதியும் சத்கதியும் எவ்வாறு அடையப்படுகின்றன என்று।

Verse 52

नरः परेषां प्रतिकूलमाचरन्प्रयाति घोरं नरकं सुदारुणम् । सदानुकूलस्य नरस्य जीविनः सुखावहा मुक्तिरदूरसंस्थिता

பிறருக்கு விரோதமாக நடப்பவன் பயங்கரமும் மிகக் கொடியதுமான நரகத்தை அடைவான்; எப்போதும் அனுகூலமாக வாழ்பவனுக்கு இன்பம் தரும் முக்தி தூரமல்ல.

Verse 96

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे षण्णवतितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபத்மபுராணத்தின் பூமிகண்டத்தில், வேனோபாக்யானத்தின் உட்பகுதியாக, குருதீர்த்த மஹாத்ம்யமும் ச்யவன சரிதமும் கூறும் தொண்ணூற்றாறாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.