Adhyaya 79: The Vaivasvata Manvantara: Classes of Devas, the Seven Sages, and Manu’s Nine Sons

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे वैवस्वतोत्पत्तिर्नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः ऊनाशीतितमोऽध्यायः- 79 मार्कण्डेय उवाच आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे मरुद्गणाः । भृगवोऽङ्गिरसश्चाष्टौ यत्र देवगणाः स्मृताः ॥

மார்கண்டேயர் கூறினார்—அந்த (மந்வந்தரத்தில்) தேவர்கள் ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், சாத்யர்கள், விஷ்வேதேவர்கள், மேலும் மருத்கணங்கள் என நினைவுகூரப்படுகின்றனர்; மேலும் ப்ருகுக்கள் மற்றும் அங்கிரஸர்கள் எட்டு (குழுக்கள்) உள்ளனர்.

Verse 2

आदित्या वसवो रुद्रा विज्ञेयाः कश्यपात्मजाः । साध्याश्च मरुतो विश्वे धर्मपुत्रगणास्त्रयः ॥

ஆதித்யர், வசுக்கள், ருத்ரர்கள்—இவர்கள் கश्यபரின் புதல்வர்கள் என அறியப்படுவர். சாத்யர், மருதர், விஶ்வேதேவர்—இவர்கள் தர்மனின் புதல்வர்களின் மூன்று கணங்கள்.

Verse 3

भृगोस्तु भृगवो देवाः पुत्रा ह्यङ्गिरसः सुताः । एष सर्गश्च मारीचो विज्ञेयः साम्प्रताधिपः ॥

தேவர்களிடையே உள்ள ப்ருகுக்கள் உண்மையிலே ப்ருகுவின் புதல்வர்கள்; ஆங்கிரசர்கள் ஆங்கிரசரின் புதல்வர்கள். இச் சிருஷ்டி (ஸர்கம்) தற்பொழுது ஆட்சி/அதிஷ்டானம் செய்கின்ற மாரீச வம்சவரிசை என அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 4

ऊर्जस्वी नाम चैवेन्द्रो महात्मा यज्ञभागभुक् । अतीतानागताः ये च वर्तन्ते साम्प्रतञ्च ये ॥

இந்திரனுக்கு ‘ஊர்ஜஸ்வீ’ என்று பெயர்—மகாத்மா, யாகப் பங்கினை அனுபவிப்பவன். கடந்த கால இந்திரர்கள், வருங்கால இந்திரர்கள், மேலும் நிகழ்காலத்தில் இருப்பவர்களும்—

Verse 5

सर्वे ते त्रिदशेन्द्रास्तु विज्ञेयास्तुल्यलक्षणाः । सहस्राक्षाः कुलिशिनः सर्व एव पुरन्दराः ॥

தேவர்களின் அந்த எல்லா இந்திரர்களும் ஒரே இலக்கணமுடையவர்கள் என அறியப்படுவர்—ஆயிரக் கண்கள் உடையோர், வஜ்ரம் தாங்குவோர், அனைவரும் ‘புரந்தரர்’ (கோட்டை அழிப்போர்).

Verse 6

मघवन्तो वृषाः सर्वे शृङ्गिणो गजगामिनः । ते शतक्रतवः सर्वे भूताभिभवतेजसः ॥

அவர்கள் அனைவரும் மகவான்—காளைபோன்றோர், கொம்புகள் உடையோர், யானை நடையுடன் செல்பவர்கள். அவர்கள் அனைவரும் சதக்ரது—உயிர்களை வெல்லும் ஒளிவீச்சு உடையவர்கள்.

Verse 7

धर्माद्यैः कारणैः शुद्धैराधिपत्यगुणान्विताः । भूतभव्यभवन्नाथाः शृणु चैतत् त्रयं द्विज ॥

ஆட்சி-ஐஸ்வர்யமும் அதன் குணங்களும் உடையவர்களாய், தர்மம் முதலிய காரணங்களால் தூய்மையடைந்தவர்களாய்—கடந்த, வருங்கால, நிகழ்காலங்களின் அதிபதிகளே—ஓ இருபிறப்பினரே, இம்மூன்றையும் கேளுங்கள்।

Verse 8

भूर्लोकोऽयं स्मृता भूमिरन्तरिक्षं दिवः स्मृतम् । दिव्याख्याश्च तथा स्वर्गस्त्रैलोक्यमिति गद्यते ॥

பூலோகம் ‘பூமி’ எனப் பெயர்பெற்றது; அந்தரிக்ஷம் ஆகாயம்/த்யு என அழைக்கப்படுகிறது; அதுபோல ‘திவ்ய’ எனச் சொல்லப்படும் ஸ்வர்க்கம்—இம்மூன்றும் திரைலோக்யம் என உரைக்கப்படுகிறது।

Verse 9

अत्रिश्चैव वसिष्ठश्च काश्यपश्च महानृषिः । गौतमश्च भरद्वाजौ विश्वामित्रोऽथ कौशिकः ॥

அத்திரி, வசிஷ்டர், மகரிஷி காச்யபர்; கௌதமர், பரத்வாஜர்; மேலும் விஸ்வாமித்ரர்—அவரே ‘கௌசிக’ என்றும் நினைக்கப்படுகிறார்।

Verse 10

तथैव पुत्रो भगवाञृचीकस्य महात्मनः । जमदग्निस्तु सप्तैते मुनयोऽत्र नथान्तरे ॥

அதேபோல் ஜமதக்னி—மகாத்மா ருசீகரின் புனிதப் புதல்வர்—(இக்குழுவை நிறைவு செய்கிறார்); இம்மன்வந்தரத்தின் இவ்விடைவெளியில் இவர்களே சப்தரிஷிகள் எனக் கூறப்படுகின்றனர்।

Verse 11

इक्ष्वाकुर्नाभगश्चैव धृष्टः शर्यातिरेव च । नरिष्यन्तश्च विख्यातो नाभागारिष्ट एव च ॥

இக்ஷ்வாகு மற்றும் நாபக; த்ருஷ்ட மற்றும் சர்யாதி; புகழ்மிக்க நரிஷ்யந்த; மேலும் நாபாக-ஆரிஷ்டனும்.

Verse 12

करूषश्च पृषध्रश्च वसुमान् लोकविश्रुतः । मनोर् वैवस्वतस्यैते नव पुत्राः प्रकीर्तिताः ॥

கரூஷன், ப்ருஷத்ரன், மேலும் உலகில் புகழ்பெற்ற வசுமான்—இவர்கள் வைவர்ஸ்வத மனுவின் ஒன்பது புதல்வர்கள் எனப் பிரகடனப்படுத்தப்படுகின்றனர்।

Verse 13

वैवस्वतमिदं ब्रह्मन् कथितान्ते मयाऽन्तरम् । अस्मिन् श्रुते नरः सद्यः पठिते चैव सत्तम । मुच्यते पातकैः सर्वैः पुण्यञ्च महदश्नते ॥

ஓ பிராமணரே, இவ்வாறு வைவர்ஸ்வத மன்வந்தரத்தின் இந்த வரலாற்றை உமக்கு நான் உரைத்தேன். இதை யார் கேட்கிறாரோ அல்லது பாராயணம் செய்யப்படும்போது கேட்கிறாரோ, அவர் உடனே எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு மாபெரும் புண்ணியம் அடைகிறார்।